Tuurlijk, ze waren adorable; blonde krulletjes, koddig gewaggel en op je heup geplakt. Maar het is toch handig dat ze nu zelf lopen en vooral: slapen! Margriet legt uit waarom het fijner is om pubers in huis te hebben.
1. Hoezo sleeping like a baby? Niet mijn baby’s hoor. De tip ‘ga lekker slapen als je baby ook slaapt’ was voor mij niet weggelegd. Ik kon kijken wat ik wilde naar m’n kuikentjes in de wieg, maar die keken vrolijk terug!
Nu: Niet hun bed uit te branden. Heerlijk!
2. Die focking reiswiegjes. Want hip als we waren, sleepten we die arme baby mee naar alle feestjes en partijen. Inclusief reiswiegje. Maar ja. Voor je dat ingewikkelde pokkeding meegesjouwd, uitgeklapt en opgezet had – en baby-lief éindelijk sliep, was menig feest al voorbij.
Nu: gaan jullie mee of blijven jullie thuis? Thuis? Wel zo makkelijk.
3. Dat murmelen of zelfs brullen vanuit de kinderwagen. En why? Te warm, te koud? Teveel zon, regen? Ondoenlijk om dat uit te vogelen als kersverse ouders.
Nu: Heb je ’t koud, omdat we bezuinigen op energie? Doe lekker twee hoodies aan. En ja, voor deze keer mag de capuchon op!
4. Zielig: tandjes! – 1. Need I say more? Huilen! En hoeveel tanden kan een kind krijgen! Bij elk doorkomend wit puntje was er weer een slapeloze week voorbij – alle homeopathische, linksgedraaide chamodent en dentinox ten spijt.
Nu: Geen gaatjes, kaarsrecht gebit.
5. Tanden – 2. De zorg over ‘te laat’ tanden krijgen (‘Huh, nog steeds geen tanden?? Dat is echt niet goed hoor, zo lang geen tanden’, klonk het dan van andere moeders).
Nu: De pubers laten regelmatig hun tanden zien. Al dan niet knarsentandend.
6. Die eeuwige autostoeltjes. Nog te groot, alweer te klein, belangrijke veiligheidstests, schadelijke chemicaliën (ja, echt). Zucht.
Nu: Puber op voorstoel, ik prinsesheerlijk achterin.
7. Eten. Of eigenlijk: drinken. Want die onmogelijke, pijnlijke borstvoeding? Niet mijn hobby hoor. Dan maar flesvoeding. Oeverloos gegil om meer, want onze holle bolle baby’s waren onverzadigbaar. Maar fruit- en groentehapjes, nope.
Nu: Tja, dat fruit weigeren ze nog steeds. Maar menig pizza zit boordevol groente – zoals tomatensaus, ui – dus dat zit wel goed.
8. ‘Lekker ontspannen’ met vakantie. Had je eindelijk je hele hebben en houwen uitgestald op dat loeihete Spaanse strand, wilde baby A ineens slapen (en nee, dat deed hij niet gezellig onder een parasolletje op het strand zoals alle andere baby’s, maar alleen in een béd) en weigerde een luid gillende ‘ik word mishandeld’-peuter B zijn zwembandjes.
Nu: Wij op strand, zij in het appartement. Met telefoon op de bank of slapend in bed (die
voorkeur zit er nog steeds in, ja.)
9. Op bezoek. Peuter: ‘Mama, die andere mama heel dik toch?’ ‘Mama, andere kindje stout. Ikke kindje klap geven. Zo.’
Nu: Braaf bij bezoek handen schudden en relaxed met telefoon op de bank ploffen.
10. Ik thuis aan het werk; telefonisch interview. ‘Mamaaaaaaah!! Ik moet poepen!!’ Met een hand aan de telefoon en andere over de kindermond alles regelen. Halve interview missen. Diezelfde kindermond daarna half uur lang volstoppen met koekjes om verder gepraat te voorkomen.
Nu: Puber urenlang zoek. Met telefoon op de wc.
11. Die goedbedoelende juffen. ‘Jouw zoon kan niet huppelen. Zorgelijk. En ook niet knutselen. En niet knippen. En ook niet binnen de lijntjes kleuren…’ Mijn kinderen konden blijkbaar niets.
Nu: Ze kleuren nog steeds buiten de lijntjes. Gelukkig!
