Dat haar zoon nu ongeveer haar lengte heeft, en ondanks zijn milde karakter af en toe behoorlijk kan uitvallen, daar moest Martine nogal aan wennen. En dat nu ook haar dochter aan het puberen is, brengt ook weer heel wat verrassingen met zich mee in het dagelijks leven. Bijvoorbeeld:
#1 Je kind is niet per se blij om je te zien.
#2 Als hij thuis komt, hoeft je kind niet iets lekkers en een kopje thee maar verdwijnt meteen naar zijn kamer.
#3 Na een dag is een heel bruin brood alweer op.
#4 Een pot pindakaas gaat nipt twee dagen mee.
#5 Als de puber zich maar enigszins fysiek heeft ingespannen, dan ruikt hij naar rauwe uien.
#6 De nieuwe beste vriendin van je dochter woont niet per se bij jou in de buurt, maar drie dorpen verderop.
#7 Je moet dus wennen aan je nieuwe job als taxichauffeur in de avond.
#8 Je hoeft niet iets met andere ouders van de kinderen uit de klas van jouw kind. Dat is fijn, maar in sommige gevallen ook wel jammer.
#9 Dat is fijn omdat je nu niet meer iedere dag – zoals op het schoolplein – plichtmatig met mensen met wie je niks hebt hoeft te praten over het weer, of godbetert, de kinderen.
#10 Dat je niet iets met andere ouders van school meer doet, is jammer als die ene leuke moeder van de vorige keer zich opnieuw aan je voorstelt. Omdat ze echt niet meer weet wie jij was, terwijl jullie toch echt zo’n geweldig gesprek hadden.
#11 Als je pech hebt zie je de ouders van de vrienden van je kinderen in de hele periode dat ze op de middelbare school zitten, helemaal nooit.
#12 Je hebt soms geen flauw idee waar je kind uithangt.
#13 Dus de dwanggedachte dat hij misschien een ernstig ongeluk heeft gehad, of van huis is weggelopen, moet je leren onderdrukken.
#14 En als je weet dat je kind thuis is en jij ergens anders, moet je de gedachte onderdrukken dat het zou kunnen dat ze door een of andere stommiteit de boel in de fik steken. Of de deur wagenwijd open laten staan.
#15 Dat je de neiging onderdrukt de kamers van je kinderen op te ruimen en te luchten en in plaats daarvan gewoon de deur dichtdoet om het niet te hoeven zien.
#16 Dat er iemand in huis is die regelmatig in woede ontsteekt, om… niets. En dat het niet noodzakelijk is om daar op te reageren.
#17 Je wordt intens gehaat en dat wordt ook tegen je gezegd. En vervolgens moet je dat van je af laten glijden.
#18 Je kunt je niet meer heugen wanneer je je kind voor het laatst bloot hebt gezien.
#19 De badkamer gaat langdurig op slot.
#20 De Wifi is tergend traag, vanwege het vele dataverkeer voor games en Netflix.
#21 Je krijgt ineens verzoeken waar die je nooit voor mogelijk had gehouden. Bijvoorbeeld de vraag of de verkering van de dertienjarige mag blijven slapen, of om 50 euro om te verbrassen in de stad.
#22 Over andere vragen moet je echt even nadenken: ‘Mag ik alleen shoppen in de stad’, of ‘Mag ik tot 01.00 uur op het schoolfeest blijven?’
#23 Je zou je kind op schoot willen trekken, maar dat kan -los van dat hij het niet wil- kan het fysiek ook echt niet meer.
#24 En als je ter compensatie een knuffel krijgt, dan word je een soort van fijngeknepen.
Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…
We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk HIER.
