Aan alle kinderen die naar het VMBO gaan

Kinderen die naar het vmbo gaan en zich daarvoor schamen, je hoort het, helaas, steeds vaker. En dat is nergens voor nodig vindt Saskia. Zij wil dat VMBO-leerlingen straks met opgeheven hoofd hun school binnenlopen.

Aan alle kinderen die naar het VMBO gaan

Aan
Dat meisje dat huilend vertelde dat ze naar het VMBO gaat,
Dat meisje dat niet durfde te zeggen dat ze VMBO-niveau heeft,
Die jongen die een extra test moest doen van zijn ouders zodat bij niet naar het VMBO hoeft,
Het meisje dat denkt dat ze dom is omdat ze naar het VMBO gaat,
Die jongen die zegt dat zijn ouders boos zijn omdat hij VMBO-niveau heeft,
Die jongen die ervan overtuigd is dat hij toch niks kan omdat hij naar het VMBO gaat,
Dat meisje die maandenlang bijles kreeg omdat haar ouders VMBO-niveau niet goed genoeg vinden,
En die jongen en dat meisje die in de klas werden uitgelachen omdat ze met hun Cito-toets VMBO scoorden,

Ik heb jullie allemaal wel een keer aan mijn keukentafel gehad. En allemaal zeiden jullie met gebogen hoofd dat je naar het VMBO gaat. Ik zag tranen, schaamte, twijfel, schouders die werden opgehaald, diepe zuchten die klonken. Er werd gezocht naar woorden om het gesprek om te buigen, om het maar niet over school te hebben. Om het vooral niet over het VMBO te hebben.

Aan die keukentafel zag ik kinderen zitten die stuk voor stuk geweldig waren, maar dat zelf helemaal niet zagen. Omdat ze naar het VMBO gaan. Omdat hun ouders, vriendjes, klasgenootjes, buren, familieleden, of wie dan ook hen hadden ingeprent dat het VMBO voor domme kinderen is. Dat je met het VMBO niks bereikt. Dat het VMBO voor losers is.

Lieve kinderen die aan mijn keukentafel zaten, en eigenlijk alle kinderen die naar het VMBO gaan, het is zo jammer dat jullie niet doorhebben hoe ongelooflijk bijzonder jullie zijn. Aan mijn tafel zat een meisje dat bijzonder goed danst en elke choreografie onthoudt. En een meisje dat mooi schildert en online meer dan honderd euro ophaalde met haar eigen kunstwerken. Er zat een jongen die kan golfsurfen als de beste, en een andere die goed kan rappen en met een platenmaatschappij in gesprek is. En er zat een jongen aan tafel die zo grappig is dat iedereen altijd naar hem wil luisteren. En een meisje dat prachtige gedichten schrijft waar iedereen altijd even stil van wordt. Hun gemene deler? Dat ze, net als jullie, allemaal creatief, grappig, origineel, sportief, leergierig en empathisch zijn  en buiten de lijntjes kunnen denken. Voor al deze bijzondere talenten krijg je helaas geen rapportcijfer. Maar ik weet zeker als die zouden worden gegeven jullie meer dan voldoende zouden scoren.

Na de zomer beginnen jullie aan een prachtig nieuw avontuur. Op het VMBO. Laat niemand jullie vertellen dat daar iets mis mee is. Het is goed zoals het is, juist omdat jullie zijn wie je bent. En luister vooral ook niet naar al die mensen die wel binnen die lijntjes denken, die hokjesdenkers. Zij die voorbij gaan aan het talent dat een ieder van jullie heeft.

En weet je, na vier jaar wordt er reikhalzend naar jullie uitgekeken omdat jullie zo nodig zijn in onze maatschappij. Omdat we jullie talenten nodig hebben, evenals jullie handelen, denken, en doen. En omdat we allemaal een beetje beter worden van ruimdenkende, creatieve, originele mensen zoals jullie. Ik hoop dat jullie straks rechtop, met trots, jullie VMBO-school binnenlopen. En dat je dat vier jaar lang blijft doen. En dat wat mensen ook van het VMBO zeggen, vinden of denken, en hoe ze het ook veroordelen, ik hoop dat jullie altijd blijven wie je bent.

Liefs,
Een moeder met een bijzondere en talentvolle dochter op het VMBO

***

Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…

We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk HIER.

Heb je ons nieuwe boek al?

Tags from the story
, , ,
Geschreven door
More from Saskia Smith

Moeder zijn zonder moeder, Saskia vindt het maar lastig nu haar kinderen pubers zijn

Nu ze pubers heeft mist Saskia haar moeder meer dan ooit. Toen...
Lees verder

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *