Lieve puberouders,
2022 is bijna voorbij. Een jaar van uitersten, kunnen we wel zeggen. We begonnen met een lockdown waarin we onze pubers wéér thuis hadden, mondkapjes en een coronatoegangsbewijs en we eindigen met en samenleving die gelukkig weer helemaal open is. We hadden een bloedhete zomer en konden net voor Kerst al schaatsen. Het was het jaar dat er een oorlog begon op het Europese continent en dat voetbal meer verbroederde dat we voor ogen hadden. En het jaar waarin duidelijk werd dat het klimaat in de war is. In januari was het 13 graden, in augustus tikte de thermometer -0,5 aan. Beide een record.
In dat woelige jaar moesten jullie je pubers begeleiden, beschermen, vasthouden, uitleg geven, geruststellen en oppeppen. Jullie moesten honderden vragen beantwoorden en even zo vaak tranen drogen, en een aai over hun bol geven.
In dat jaar hebben jullie ook 531 keer geroepen dat ze hun kamer moesten opruimen, de afwas onder hun bed vandaan moesten vissen en dat ze hun kleren IN de wasmand moesten gooien en niet ERNAAST. Jullie hebben je best gedaan om ze te helpen bij hun huiswerk en om te zorgen dat ze nog iets waarin vitamines zaten naar binnen schoven.
Jullie moesten je puber door dat onstuimige jaar loodsen, terwijl het voor jou ook soms ingewikkeld was. Want je had niet op al hun vragen een geruststellend antwoord. En je had niet altijd tijd om wéér die Franse woordjes te overhoren, of even snel hun sportkleren te wassen voor een wedstrijd die ze even waren vergeten. En toch deed je het. Naast je werk, naast het huishouden, en naast misschien wel de zorg voor je oude ouders.
Dit was ook een jaar waarin jullie ongetwijfeld met je puber hebben gelachen. Waarin jullie per dag 36 TikTok-video’s moesten bekijken, want ‘OMG, dit is zó grappig’. Waarin jullie nieuwe puberwoorden leerden – weten jullie al wat drip is?, en waarin jullie de muziek van je puber leerden meezingen – weten jullie de tekst van Antoons ‘Hallo‘ al uit je hoofd?
Dit was ook het jaar waarin jullie leerden meebuigen, your battles picken, niet alles persoonlijk aantrekken, tegengas geven, grenzen stellen, maar vooral lachen met en om je puber. Omdat die pubers van jullie zo verdomde leuk zijn!
Het was, kortom, een behoorlijk enerverend jaar. En omdat jullie pubers het niet zullen zeggen, zeggen wij het voor hen: dank je wel! Dank dat je er was, dat je schouder altijd plek had om even uit te huilen, dat je armen altijd vrij waren om even in te kruipen, dat je hoofd altijd plek had voor al die puberperikelen.
Lieve puberouders, jullie hebben niet altijd door hoe belangrijk je bent. En hoe fijn het is dat jullie er altijd zijn voor je puber. En jullie, hoe moeilijk het soms is, je puber kunnen loslaten en opvangen als dat nodig. Dat jullie pubers straks leuke volwassenen worden komt door jullie!
We wensen jullie, ook namens je puber, heel fijne feestdagen. Geniet van en met elkaar.
Liefs,
Martine en Saskia
