Als je denkt dat het avondeten met pubers een stuk eenvoudiger, makkelijker en rustiger is, vergeet het maar. Soms heb je gewoon het idee dat je met een stel kleuters aan tafel zit.
Aan tafel met pubers in 50 opmerkingen
Ik dacht eigenlijk dat, nu mijn peuters zijn getransformeerd tot pubers met enigszins gezond verstand als het op het avondeten aankomt, dat een moment zou zijn van in alle rust eten. Want niemand staat tenslotte meer op de stoel, gooit zijn bord eten uit protest op de grond of niest met open mond. Nee, wat die avondmaaltijd betreft zaten wij goed. Met twee kinderen die gewoon als volwassenen aan tafel zouden zitten. Welnu. De praktijk is iets weerbarstiger.
- Wàt eten we?
- Wat is dát?
- Ik geloof dat ik dat niet lust.
- Heb ik dat eerder gegeten? Echt niet.
- Je weet dat ik vegetarisch ben?
- Sinds gisteren, maar daar kun je dan toch gewoon rekening mee houden.
- Ik eet geen eieren.
- Waarom moet ik altijd naast hem zitten?
- Ja, ik weet dat hij mijn broer is, maar dan hoef ik toch niet naast hem te zitten?
- Moet ik het water pakken? Maar ik heb de tafel al gedekt.
- Waarom zit alles in één pan?
- Mag ik een groter bord?
- Mag ik een kleiner bord?
- Ik wil geen vis.
- Mag ik even kijken wie mij appt?
- Waarom niet?
- Waarom kijk jij dan wel op je telefoon?
- Mag ik een lepel?
- Zelf pakken?
- Waarom heeft niemand ketchup op tafel gezet?
- Ketchup is wél een onderdeel van de maaltijd.
- Natuurlijk kan er geraspte kaas over de curry met rijst. Dan smáákt het tenminste nog ergens naar.
- Ik eet niet wat ik niet eens kan uitspreken.
- Kunnen we niet gewoon patat bestellen?
- Mam, hij kijkt op zijn telefoon.
- Is er ook chips?
- Groentesaus? Het lijkt wel kots.
- Heb je ook iets waar geen koriander op zit?
- Waarom zitten er noten in?
- Mam, zij kijkt op haar telefoon.
- Ik eet vanaf nu geen aardappels meer, weet je dat?
- Ik ben veganist.
- Ik ben klaar.
- Hoezo, opeten wat je opschept?
- Ik heb afgesproken.
- Is er een toetje?
- Is er ook een lekker toetje?
- Fruit is geen toetje.
- We eten best wel eenzijdig.
- Kun je ook een keer iets anders koken?
- Wie laat er een scheet?
- Gatver, ik ben weg.
- Ik heb geen ruimte, kunnen we geen grotere tafel kopen?
- Schuif je bord niet tegen de mijne aan!
- Wie schopt me?
- Ik heb huiswerk dus ik hoef niet te eten.
- Ik hoef niet af te ruimen, ik heb al gedekt.
- Moet ik alweer de vaatwasser inruimen?
- Ik moet altijd alles doen.
- En jij zit daar maar.
***
Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…
We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk hier!
