De vakantie zat er voor Saskia en haar gezin op. Ze zouden wel eventjes in een dag terugrijden vanuit de Italiaanse Dolomieten naar Nederland. Het liep anders. En haar pubers waren de redders in nood.
De vakantie was afgelopen, handen werden geschud, snapchat en instagram accounts uitgewisseld en het halve Italiaanse dorp zwaaide ons uit. Tranen bij de puberdochter om haar nieuwe bff’s die ze nóóit meer zou zien, een knik van de puberzoon bij wijze van afscheid. We kropen in de auto, zoefden de bergenpassen over op naar de snelweg. Over 10 uur waren we thuis, we roken stal.
Bij de Oostenrijkse grens ging het mis. En eigenlijk alles daarna. De grensovergang werd streng gecontroleerd. Tekst en uitleg kregen we niet, wel stonden we een uur in de file. De Duitse A3 die we daarna opschoten was om de zoveel kilometer opgebroken, want onderhoud, hetgeen filerijden van de grens tot aan Frankfurt opleverde. Die ene baan die nog open was werd bovendien bevolkt door vrachtwagens en speciale transporten die beide voor het nodige oponthoud zorgden. Onderweg calculeerden we onze ETA, estimated time of arrival. Het werd steeds later. Een ongeluk zorgde dat we nog eens twee uur stilstonden. In het donker. Terwijl niemand om ons heen wist wat er aan de hand was, maar er wel allerlei helikopters overvlogen (er was een behoorlijk groot ongeluk gebeurd hoorden we later). De stemming in de auto daalde, tenminste op de voorstoelen, achterin waren de pubers helemaal oké. Terwijl mijn hoofd steeds roder werd, zakten zij in een jaloersmakende zenstemming. Het was mijn zoon die zei dat ik me ook níet druk kon maken. We zaten droog, hadden eten en drinken en muziek. Hóe erg was het allemaal? Hij had gelijk. Waarop het roer op de voorbank omging en de terugweg alsnog in de boeken kon als die terugweg waar we het meeste in de file stonden, en dat eigenlijk heel leuk was. Met dank aan onze pubers, die ons dit leerden:
Laat het los, laat het gaan
Pubers zijn bazen als het op ‘nemen zoals het is’ aankomt. Ik zat met stoom uit mijn oren te foeteren op die file, mijn pubers gleden in hun zenmodus en dachten: het gaat dus allemaal langer duren, hoe erg is dat? Beter maak je je daar niet druk om.
Later lach je er om
In de categorie: straks heb je een goed verhaal om thuis te vertellen schoten mijn pubers elke keer in de lach als we voor de zoveelste keer stilstonden. Bovendien trokken ze gekke bekken naar andere automobilisten, maakten contact als iedereen naast de auto ging staan omdat we toch stilstonden, en lachten zo hun weg door het fileleed heen. Werkt beter dan boos zijn, kniezen of huilen.
Terugrijden is óók vakantie
Oké, het is het eerste wat ik roep als we instappen op de heenreis en iedereen toch een beetje tegen zo’n autorit van een flink aantal uren opziet: ‘De heenreis is ook vakantie!’ Maar die kun je natuurlijk ook toepassen op de terugweg. Mijn pubers genoten van het uitzicht en luierden alsof ze nog in dat Italiaanse meer dreven. Het was immers nog gewoon vakantie.
Gewoon een goed gesprek
Met z’n vieren op zo’n 6 vierkante meter waarbij er ook nog eens twee tegen de rug van de andere twee aankijken schuilt het gevaar dat een goed gesprek er niet in zit. Maar aan posities hebben pubers maling, we ruilden van plekken, en hadden met elkaar en soms in tweetallen heel leuke gesprekken. Over alles. En dat was leerzaam, kwetsbaar, intiem en zo leuk dat het bijna jammer was dat we onze straat weer inreden.
Hoezo koptelefoon?
We konden allemaal een koptelefoon opzetten en zo in ons eigen wereldje doorjakkeren naar Nederland, of we konden naar elkaars muziek luisteren. En omdat mijn pubers ook gewoon hun muziek hard over de speakers wilden horen maakten ze een familiespeellijst op Spotify waar iedereen zijn favoriete muziek opzette. Ik luisterde naar rappers als SBMG, Hef, Sevn Alias en Dopebwoy en zag dat mijn beiden pubers een behoorlijk potje kunnen rappen bovendien. En dat zij óók alle nummers van André Hazes kunnen meezingen, iets wat me verbaasde – geen idee dat ze daar naar luisterden. Zij luisterden op hun beurt naar The Stones, Fleetwood Mac, Massive Attack en Moby, en vonden dat ook leuk.
