Hoera! de zoon van Martine is jarig. Maar hij wil helemaal niks. Het lijkt zelfs of of hij helemaal niet jarig wil zijn. Maar hij wordt veertien. Kom op, dan is jarig zijn toch leuk?
Hij wil geen feestje. Disco met kinderen uit de klas? Te druk. Een paar vrienden uitnodigen om voor de TV te hangen en pizza’s mee te eten? Geen zin in, want gedoe. Met een vriend naar de bioscoop dan? Hij is al geweest. Hij wil helemaal niks doen met zijn vrienden. Het doet je bijna terugverlangen naar de tijd waarin je met twaalf hyperjongens naar het zwembad, de schaatsbaan of de klimhal ging en vervolgens aan het witte wijn-infuus moest om bij te komen.
Hij wil ook niet dat er visite komt. De familie staat te trappelen om langs te komen om hem te feliciteren, de buren en vrienden ook. Wij vinden het heel gezellig, want houden wel van een feestje geven thuis, met een Hemataart met foto en kaarsjes en soep met broodjes. Want dat maak je dan op zo’n dag. Dus we doen het maar niet, of bescheiden. Want Opa en Oma houd je niet zo maar buiten de deur.
Hij wil helemaal niks hebben. Sinterklaas is net geweest, en de Kerstman ook. Cadeautjes kopen voor puberjongens is verschrikkelijk. Want a) ze hebben alles al en b) als ze iets willen, is het alleen maar duur. Dus na een game (Sint) en een headset (Kerst) rest er nog alleen maar een ferme knuffel en een envelop.
Hij wil niet trakteren. Ok, mij was het ook nooit gegeven om dertig komkommerkrokodillen of guitig versierde popcornzakjes te maken. Meestal maakten we er ons vanaf met roze koeken. Maar hij hoeft ook niet per se geld mee naar school om zijn vrienden van te trakteren in de pauze. Het lijkt zelfs wel of hij helemaal niet jarig wil zijn. Dat ik op mijn vijftigste verjaardag onder een onder een steen wil liggen oké, maar 14 worden lijkt me nou niet bepaald een ramp.
Heel, heel misschien wil hij dan nog wel met ons uit eten. We grijpen deze opmerking met beide handen aan. Hangen slingers op, bakken appeltaart, kopen in voor een feestontbijt en nodigen toch maar de buren uit voor een borrel. En Opa en Oma. en neven en nichten.
