Pubers die spullen laten slingeren op de trap; doe er je voordeel mee

Een trap zonder troep? Liever niet!

Lange tijd ergerde Saskia zich aan de stapels spullen die haar pubers achterlieten op de trap, de plek die ze zagen als een verlengstuk van hun puberhonken. En waar je dus allerlei zooi kunt neerleggen. Dat moet anders vond ze, maar zo’n maagdelijk lege trap was het toch ook niet helemaal.

Troep op de trap. En dan heb ik het niet over een hoopje magazines of shirts dat naar boven of naar beneden moet worden getransporteerd, maar serieuze stapels spullen. Je zou kunnen zeggen dat er genoeg andere nijpende zaken zijn om je aan te ergeren, maar als het op binnenhuisirritaties aankomt stond dit toch echt bovenaan mijn lijst. Nog boven het wildplassen in de wc door bepaalde huisgenoten en een niet opgeruimde keuken bij thuiskomst.

Met twee pubers, die de trap als verlengstuk van hun puberdomein beschouwen, werd de trap een steeds meer dichtslibbende levensader in huis. De kasten op hun kamers waren leeg, de trap overvol. Elke tree nodigde uit tot verzamelen. Schone was, vieze was, boeken, schooltassen, sportkleren, borden, bekers, schoenen, natte handdoeken. Mijn pubers betoogden als verstokte rokers dat het met die dichtgeslibde ader wel meeviel. Soepel bewogen ze zich door henzelf gecreëerde orde op de trap als een stroompje bloed dat zich een weg baant door de opeengehoopte cholesterol en vetten. De regel: dat wat op de trap staat neem je mee naar boven of beneden leken ze niet te begrijpen. En dus had ik vaak mijn handen vol als ik me verticaal door het huis bewoog.

Dat opruimen wat ik deed leverde overigens geen troep-loze trap op omdat een maagdelijk lege trap nu eenmaal onmiddellijk uitnodigt tot opeenhopen. En lag er op de terugweg naar beneden terstond een nieuw stapeltje. Dat moest anders. Om de noodzaak tot opruimen nog maar eens te benadrukken liet ik alles liggen. Want bij gebrek aan loopruimte op diezelfde trap zou iemand toch een keer moeten denken: misschien moet ik mijn spullen hun eigenlijke plek weer geven.

Het gebeurde niet. De treden bleven zich vullen met allerhande spullen. Bovendien bleken mijn pubers ook nog eens uit te blinken in hinkstapsprongtraplopen, een atletische discipline die ik ontbeer. Zij wisten met gemak al traplopens de troep te ontwijken, ik brak er mijn nek over. Met als gevolg een dikke pols na het uitglijden over een overvolle traptrede. Wat achteraf gezien niet zo heel erg was, omdat een wit verband gepaard met tranen meer doet dan gemopper over troep. Zwaaiend met mijn in verband gestoken pols kon ineens iedereen wel zijn spullen mee naar boven of beneden nemen. En had ik mijn lege trap.

Na een dag voelde het al ongemakkelijk. Want door het ergeren aan de overvolle trap zag ik over het hoofd waar het eigenlijk voor diende. Het was namelijk de boodschapper van ons drukke familieleven. Aan het aantal schoenen en jassen op de trap weet ik hoeveel pubers er boven vertoeven. Liggen er boeken, dan is het huiswerk gedaan. Staat de schooltas nog ingepakt dan moet er een kind tot huiswerk maken worden gemaand. Sportkleren in een tas dan eet iemand later, sportkleren uit de tas dan kan de wasmachine aan. Natte handdoek? Dan hoef ik me niet te bemoeien met de persoonlijke hygiëne van mijn pubers. Bij binnenkomst wist ik meteen wat de situatie thuis was. Die overvolle trap met familie-informatie voorkwam bovendien een boel geschreeuw van beneden naar boven en vice versa. Een blik op de trap was immers genoeg om te weten hoe de zaken ervoor stonden. En dus mocht onder mijn toeziend oog de trap weer vol slibben. Met mate uiteraard, opdat er geen ongelukken gebeuren. Gelukkig hoef ik maar te refereren aan die week waarin mijn pubers alles voor mij moesten doen vanwege mijn gekneusde pootje. Dat is voldoende om de trap redelijk begaanbaar te houden.

Tags from the story
, , , ,
Geschreven door
More from Saskia Smith

‘Tapping’ in de klas helpt tegen stress, angst en zelfs pesten

Zachte klopjes, tapping, op de meridianen, energiebanen, in je gezicht helpt kinderen...
Lees verder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *