Franse woordjes onthouden ho maar, maar wel allerlei voetbal-trivia uit je hoofd kennen

Mijn zoon, de voetbalanalist

De verrassing van dit WK? Mijn zestienjarige zoon die geen enkel Frans woordje of wiskunde stelling onthoudt, maar álle spelers van het WK2018 toernooi uit zijn hoofd kent. En weet precies bij welke club ze horen, in welk land, en waar ze aankomend seizoen spelen.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

300x250

De afgelopen week is mijn mond meerdere keren per dag opengevallen zodra mijn zoon begon te praten over voetbal. Deze jongen, die ooit met een bal naar bed ging, maar op zijn dertiende het toch niet meer zo leuk vond op het veld en gewoon lekker ging voetballen op het pleintje, want leuker en minder gezeur en gedoe, loopt als een ware voetbal analist door het huis. En geeft gevraagd (aan zijn vader) en ongevraagd (aan mij) voorbeschouwingen, wedstrijdverslagen én nabeschouwingen.

Het verbaasde me, al die kennis in dit kind. Nu weet ik wel dat hij een bijzondere liefde voor voetbal heeft en alle clubs van Nederland en Europa kent, inclusief spelers, eerste, tweede, derde trainer en wanneer ze wel of niet kampioen zijn geweest en of ze ooit gedegradeerd zijn, maar dat zijn kennis ook mondiaal is wist ik eigenlijk niet. Ik bedoel hoeveel spelers uit landen als Iran, Egypte, Japan of Uruguay ken je? Juist.

En naast al die namen en rugnummers, schudt hij ook nog allerhande trivia uit zijn mouw over bijvoorbeeld tattoos (‘Neymar heeft een kleine Neymar op zijn kuit, Ronaldo heeft er geen want die is bloeddonor) tot lievelingsmuziek (‘Courtois is fan van Martin Garrix’) of mooiste doelpunt (‘Bijvoorbeeld die van Rodriguez in wedstrijd Urugay Colombia in 2014). Dit lepelt hij zo op, zonder op te kijken van de wedstrijd die op dat moment aan staat. En ik denk hoe wéét hij dat? Want ik ken geen van die namen die hij noemt. Ja, Garrix, maar dat is een dj. Blijkbaar doet hij nog iets anders dan dat eeuwige gamen en leest hij over, en kijkt hij naar, voetbalprogramma’s. En dit moet dan wel ‘s  nachts gebeuren, want ik zie het hem in ieder geval overdag niet doen.

Met al die kennis overlegt hij ’s middags, voorafgaand aan de wedstrijden, met zijn vader hoe de kansen voor die aankomende wedstrijd liggen. En dan zegt hij dingen als ‘Gallese op doel is ook niet echt een voordeel’ of ‘Als Dalsgaard diep past kan Jørgensen die voor het doel afmaken.’ Of ‘Met Perisic, Kramaric en Mandzukic heb je mooie driehoek. Alleen moeten ze wel langs Idow en Balogun komen.’ Nou ja, zo gaat het de hele dag maar door, de meest vreemde namen en voetballingo klinken over de keukentafel.

En toch vind ik het opmerkelijk. Hoe kan het dat dit kind na tien keer lezen nog geen hoofdstuk van wiskunde of een Spaanse tekst kan reproduceren, die niet kan onthouden waar hij zijn sleutels en pinpas heeft gelegd (vaak op twee verschillende, willekeurige plekken) en dat hij zijn vuile was in een wasmand moet gooien in plaats van onder zijn bed, dat hij dan toch al die kennis in zijn hoofd heeft zitten. Ik ben er echt van onder de indruk. En ook zijn vader buigt zijn hoofd, want het moment dat zijn zoon hem overtreft in voetbalkennis is daar.

Als ik mijn zoon ernaar vraag geeft hij het antwoord wat ik natuurlijk zelf wel had kunnen bedenken: ‘Wat leuk is onthoud je gewoon.’ Op mijn vraag of hij wiskunde dan ook niet gewoon leuk kan vinden geeft hij wijselijk geen antwoord. Ik troost me met de gedachte dat als je voetbalanalist wilt worden je geen voldoende voor wiskunde nodig hebt.

Tags from the story
, , ,
Lees ook
Geschreven door
More from Saskia Smith

Goed dreigmiddel voor je puber: een familiekerstkaart

Over een paar weken is het alweer Kerst en dat betekent dat...
Lees verder