Vroeger, bij Marloes op school, zat een gymnasium. Daar zaten kinderen op die heel veel niet konden, alleen heel goed leren. Gym was echt niet cool, dus daar ging je liever niet naartoe.
Nu is dat wel heel anders, zo vertelde een vriendin mij laatst. De kinderen uit de groep 8 van haar dochter wilden niets liever. En ze zit die dochter nu dus ook op. Ze kan namelijk best goed leren. Maar behalve heel goed leren, kunnen de kinderen op het gymnasium eigenlijk ALLES. Als je tenminste naar hun ouders luistert.
Ze beginnen er vaak uit zichzelf over hoe die-van-hen zich altijd zo verveelde in groep 8, zo vertelde mijn vriendin die doorgaans apetrots is op haar slimme dochter. Die middelbare school is echt een verademing. Maar gelukkig hebben de gymnasiumkinderen in die zeeën van tijd die ze overhielden terwijl klasgenootjes zich in het zweet werkten, hun andere talenten kunnen ontwikkelen. Bijna zonder uitzondering kunnen die kinderen heel goed sporten, musiceren, dansen en -ja ook dat- schaken. En sociaal zo handig ook.
Op de borrel na een of andere ouderavond raakte mijn vriendin aan de praat met de vader van Anna. Ze hockeyt zes keer per week. Zés keer per week?, vroeg ik nog. “Ja ze zit in de selectie en dan traint ze ook nog met haar gewone team. En ze vindt het leuk he. Als school er maar niet onder lijdt.” Maar dat ging gelukkig ook fantastisch. Ze had alleen een beetje hulp nodig bij Wiskunde, want daar stond ze een zeven voor.
Ze keek over zijn schouder en zag de moeder van Hanna staan, die op de ouderavond gevraagd had of leraren het huiswerk niet wat eerder konden opgeven. Want anders kwam haar dochter in de knoop met haar piano- en danslessen. “Allemaal op heel hoog niveau he”, zei ze toen mijn vriendin ernaar vroeg. Ze nam een slokje van haar witte wijn. “En gelukkig heeft ze ook nog tijd voor haar vriendinnen. Nou ja, als school er maar niet onder lijdt.”
Die van haar moet best werken voor dat gymnasium. Ze zit weliswaar ook op hockey, maar het Nederlands Elftal gaat het niet meer worden. Het schijnt dat ze vrienden heeft op school, maar die neemt ze niet mee naar huis.
Mijn vriendin ging op zoek naar een troef in de ouder-competitie en ze vertelde dat haar dochter folders gaat rondbrengen. “Heeft ze helemaal zelf geregeld”, zei ze. “En van het geld gaat ze lekker shoppen.
De moeder van Hanna keek bedenkelijk. “Als school er maar niet onder lijdt”, haastte mijn vriendin zich te zeggen.
Je mag hopen dat Hanna en Anna niet bezwijken onder de torenhoge verwachtingen van hun ouders. Je gunt ze bijna een alcoholische uitspatting, een jaartje doubleren. Of een heterdaadje in de slaapkamer.
