Als je je puber gaat helpen met huiswerk krijg je vaak de zin ‘Ik wil nog even mijn potje afmaken’, naar je hoofd geslingerd. En wat zeg je terug? ‘Doe maar?’ Of ‘Nee, je móet nu stoppen?’ Bij Ingrid thuis lopen de ‘helpen met huiswerk’-methodes nogal uiteen.
‘Nee niet uitstellen! We gaan nu beginnen!’ hoor ik man fel tegen puberzoon zeggen. ‘Maar ik wil nog even mijn potje afmaken papa’, antwoord de puber gehaaid terug. Het is DE zin waar ik inmiddels heftige allergische reacties van krijg. Helemaal als het eten op tafel staat, wil ik de worden ‘potje afmaken’ helemaal niet horen.’Nee we beginnen nu!’ zegt man. Je kunt blijkbaar niet duidelijk genoeg zijn bij pubers en ik hoor een mopperend ‘oké’ en vervolgens geschuif en gestommel van een paar stoelen.
Burgpiepers en plannen
We hebben de afspraak dat we onze zoon om de beurt helpen met plannen en huiswerk. Dat is hard nodig nu hij sinds een paar maanden brugpieper is, merken we. De overgang is groot, van geen huiswerk naar ontzettend veel en eerlijk gezegd ben ik behoorlijk verbaasd over de hoeveelheid die hij krijgt. Was dat in mijn tijd ook zo, vraag ik me voortdurend af.
‘Let nu eens op! Je bent er helemaal niet bij. Zo krijg je een vette onvoldoende?’ Het gaat er heftig aan toe in de keuken en ik doe de schuifdeuren zachtjes dicht. Het is eind van de week en ik merk vermoeidheid bij zoonlief. Hij slaapt meer, de fietstochten naar school kosten de nodige energie, bovendien is hij de jongste van de klas. Hij heeft geen puf en ik begrijp hem.
Strenge aanpak
‘Schrijf het nu eens op. Zo leer je het nooit!’ Ik zucht demonstratief en hoop dat man mij hoort. ‘Mag het ff iets gezelliger!’ roep ik. Man hanteert een andere vorm van huiswerkbegeleiding dan ik en zijn felle en strenge aanpak stoort me al een paar dagen. ‘Dat heeft hij nodig. Ik was vroeger precies zo,’ zegt man dan telkens. Ik ben meer van de softe gaat het wel en ben je niet te moe-aanpak.
Wanneer de volgende avond man zijn sportavond heeft, zitten puberzoon en ik gezellig op de bank. ‘Hey, mam, kijk eens.’ Ik hoor gezoem op zijn mobiel. ‘Ik heb het cijfer voor Frans binnen en heb een 8,5 gehaald. Het vak waar papa me bij geholpen heeft.’ Nou dat heeft man er goed in geramd, denk ik.
‘Vind je het niet vervelend hoe papa je helpt?’
‘Nee, helemaal niet. Ik vind dat juist fijn. Hij is de fijnste en leukste leraar. Zeg dat maar tegen hem als hij straks thuiskomt?’
‘Nou dat weet ik niet of ik dat ga zeggen. Zeg het hem zelf maar. Maar hij is wel streng vind je niet?’
‘Jawel, maar hij maakt ook grapjes! Wel zeggen tegen hem dat hij de leukste leraar is!’
Wat is beter streng of laahmaahwaaien?
‘Mmm,’ grom ik tegen mijn zin. Nam ik het voor mijn zoon op omdat ik dacht dat deze aanpak te streng was, blijkt hij het prima te vinden. Er zijn dingen die je als moeder niet begrijpt. Eerlijk is eerlijk…Bij de vakken waar mijn man mee helpt vallen de cijfers beduidend hoger uit dan bij mijn hulp, maar wat is beter? Daar ben ik nog niet over uit…
***
Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…
We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk HIER.
