Mondkapjes en pubers zijn geen handige combinatie, merkt Martine. Mondkapjes zijn namelijk altijd… juist ja. Kwijt.
Om op tijd te komen voor zijn vakantiebaantje bij een bekend warenhuis in het centrum van de stad, heeft mijn puberzoon op een gegeven moment altijd stress. Niet vanwege de zoektocht naar zijn portemonee, sleutels of bankpas. En ook niet omdat zijn oortjes zoek zijn, en of hij niet meer weet waar hij zijn fiets heeft laten staan. Nee, mijn zoon heeft stress vanwege het mondkapje. Hij is zijn exemplaar namelijk altijd kwijt.
Mondkapje vergeten
Of hij gaat -als ik niet heb gevraagd of hij zijn masker wel bij zich heeft- zonder de deur uit. Of hij komt halverwege de rit naar het werk erachter dat hij het is vergeten en keert terug, of hij komt toch zonder aan op het werk, een boete riskerend van 95 euro. Ik snap het wel. Dat je zo’n lapje op moet, zit nog niet in het systeem. Zelf heb ik er altijd een paar in mijn tas. Voor het geval dat ik met de tram of trein moet. Of als ik zelf onverhoopt in het centrum van de stad terecht kom. Maar puberzonen hebben geen tas.
Bovendien begrijp ik ook wel dat als je het mondkapje niet op hoeft, je het meteen afdoet. Bijvoorbeeld op het moment dat je uit de trein stapt of van de pont fietst. Of als je op je werk binnenkomt waar je -vreemd genoeg- weer geen masker op hoeft. En waar laat je dat ding dan zo lang? In een van de steekzakken van je korte broek, die uiterst praktische (not!) bergplaats voor tevens sleutels, telefoon en bankpas.
Groot gapend gat
Puberzonen (en -dochters) en mondkapjes zijn dus geen handige combinatie. Net als dat puberzonen en -dochters en andere losse spullen als huissleutels, geodriehoeken, OV-chipkaarten, bankpassen, kluissleutels, rechter teenslippers, zwembrillen, telefoons, oplaadstekkers, oplaadsnoeren, de nagelknipper en het verbindingsstukje tussen de laptop en de printerkabel, geen goede combinatie zijn.
Ik vermoed dus dat de mondkapjes van mijn zoon liggen in het grote gapende, zwarte gat waarin al deze spullen in verdwijnen en daar, tussen de dopper-drinkflessen, scheenbeschermers en vergeten broodtrommels kwijnend bestaan hebben. Totdat ze een jaar later weer boven water komen. Hopelijk is Covid dan over.
***
Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…
We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk hier!
