Martine is wel een beetje klaar met de discussies over en de schema’s voor wie wanneer de vaatwasser uitruimt en verzon een nieuwe regel. Die werkt. Nou ja, bijna altijd.
Het helpt niet als je je puber eraan herinnert dat jullie het vroeger veel zwaarder hadden omdat je MET DE HAND moest afwassen.
Bij ons thuis moesten we om de beurt afwassen en afdrogen. Dus je had altijd ruzie over wie mocht afwassen en wie drogen. En de afwasser was altijd de Sjaak omdat die het volgens de afdroger niet goed deed. Laatstgenoemde flikkerde dan altijd het stuk serviesgoed weer in terug in het afwasteiltje. Groot voordeel dat je afwasser had, was dat je eerder klaar was. Maar daar kon je ook weer dispuut over krijgen, want hoezo kon de afwasser dan niet helpen met de schone vaat weer terug in de kast zetten?
Dus onze pubers hebben het maar makkelijk, zeggen we altijd. Want ze mogen het uitruimen van de afwasmachine gewoon in hun eentje doen, zelfs nog in hun eigen tijd. Zonder zich ermee bemoeiende broers of zussen. Maar dit argument helpt niet als je de pubers er toe wilt aanzetten de vaatwasser uit te ruimen. Want we moeten niet van die boomerdingen zeggen. Zelfs als je dreigt oeverloos te gaan vertellen over de tijd dat er nog twee televisienetten waren en dat je met met vijf gezinsleden één telefoon moest delen, zijn de pubers nog steeds niet te vermurwen om de vaatwasser uit te ruimen. Want zij hebben het veel zwaarder dan wij, want er moeten vandaag nog 124 Snapchats verstuurd worden en 111 TikToks.
Wat ook niet helpt: een corveeschema
Om discussie te voorkomen over het uitruimen van de vaatwasser, hebben wij ingewikkelde corveeschema’s gemaakt; rekening houdend met schoolroosters en sporttrainingen. Waar desondanks vanaf werd geweken. Want nablijven, want niet meegegeten, want -en dat is altijd excuus nummer 1- morgen een heel groot proefwerk.
Het uitruimen van een vaatwasser kost ongeveer vijf minuten. Discussies over wie het moet doen en wanneer, ruim een uur.
De ergernis van elke ouder is niet zozeer dat de vaatwasser uitgeruimd moet worden, maar de discussies hierover. Want -wees eerlijk- het is een klusje van niks. Wij doen het in vijf minuten, maar omdat wij vinden dat de pubers het moeten doen in het kader van bijdragen aan het huishouden, gaan we de discussie aan. En die gaat maar door. Want: ‘Waarom hoeft het niet te doen?’ En: ‘Ik ga het wel doen, maar straks.’ En, het meest steekhoudende argument: ‘Waarom doe jij het niet, jij kunt het toch veel beter en sneller’?
Je puber heeft een hekel aan het uitruimen van de afwasmachine, maar heeft een nog grotere hekel aan het geluid.
Zo gezegd zo gedaan. Wij ruimen de vaatwasser uit, maar dan niet op de momenten dat de puber dat wenst. Dus wij doen het bij voorkeur vroeg in de ochtend, nadat we zijn opgestaan. Om halfzeven. Of nog vroeger. We zingen erbij, zetten er een muziekje bij op, rammelen met de borden, laten de bestekbak vallen en kletteren vrolijk met de pannendeksels. Nog beter: we gebruiken ze als bekkens. Reken maar dat de puber smeekt, huilt en bidt dat je ermee moet ophouden.
Vandaar onze nieuwe regel: wie het laatst uit bed komt, moet de vaatwasser uitruimen.
Deze regel voerden we in de vakantie in. En dit is wat er gebeurde. Puber 1 zette de wekker en maakte puber 2 wakker. Puber 2 ruimde de vaatwasser uit, puber 1 ging weer slapen. Natuurlijk kregen ze ruzie. Maar de vaatwasser was wel leeg.
