Martine had wel gehoord dat Euphoria (HBO) een heftige serie is. Maar deze is zo heftig dat de puber er niet naar kon kijken.
Kom, zei ik tegen de dertienjarige: laten we samen even kijken of Euphoria iets is voor ons. De dertienjarige kijkt met droge ogen naar IT en vindt het raar dat de zelfmoordscène in 13 Reasons Why is geschrapt. Ik dacht dus dat ze dit wel aan zou kunnen, dit kind van de Netflixgeneratie.
Euphoria draait om Rue, die een bipolaire stoornis, ADD en een angststoornis heeft. We komen in het verhaal als ze thuiskomt uit de afkickkliniek en linea recta doorrijdt naar haar dealer. Voor de dertienjarige is dat allemaal wel te behappen. Puberseries over meisjes met problemen zijn zegmaar echt haar ding.
Maar in de eerste aflevering zit erg veel seks van het het soort die we niet meteen als liefdevol zouden bestempelen. Een meisje sekst met een jongen in een zwembad, terwijl er tig smartphonecamera’s in op haar staan gericht. Een meisje sekst met een oudere man, wat lijkt op een verkrachting. En een meisje sekst voor het eerst en dat filmpje gaat de school rond.
Het is allemaal wel erg veel. Zeker voor de dertienjarige, die al ‘ieuw’ roept als ze twee pubers elkaar ziet kussen, maar verder niet reageert als ze twee mensen ziet neuken. Daar wordt in de serie ook naar gerefereerd. Iedere puber heeft als kind wel 100 keer porno gezien, maar weet niet hoe seks nou echt werkt.
Is Euphoria dan een goede serie? Ja, maar hij is zó heftig dat 13 Reasons Why en Sex Education zoetsappige kinderfilms lijken. Ik ga dus wel alle afleveringen kijken. Maar zonder de dertienjarige, want daarvoor acht ik ‘m niet echt heel geschikt.
