In wat voor wereld groeien mijn pubers op?

De afgelopen weken dacht Saskia best vaak: in wat voor wereld groeien mijn pubers op? Er was zoveel negatief nieuws dat de optimist in haar werd overspoeld.

In wat voor wereld groeien mijn pubers op? Ik heb het de laatste tijd vaak gedacht. Toen Peter R de Vries op straat werd neergeschoten. Toen in het zuiden van Nederland de rivieren buiten hun oevers traden en dijken het begaven. Toen een man werd doodgetrapt tijdens zijn vakantie op Mallorca . Toen Frédérique in elkaar werd geslagen omdat ze wilde zijn wie ze is. Geweld, het klimaat, mensen die tegenover elkaar staan in plaats van naast elkaar, de toon op social media die steeds harder wordt; nee, echt blij werd ik er niet van.

Zorgen over de wereld

En zoals dat vaak gaat als je in een soort negatieve state of mind bent, dan wordt het een neerwaartse spiraal doemdenken. Dus zag ik een vierde coronagolf al aankomen met wéér een lockdown, de zeeën stijgen én leeggevist worden, en social media uit elkaar knappen van haatberichten. In wat voor wereld groeien mijn pubers op? Ik maakte me steeds meer zorgen daarover.

Ik vroeg mijn vader of hij dat herkende, of hij zich ook (samen met mijn moeder, maar die leeft niet meer, dus hij spreekt ook namens haar zegt hij altijd) zo veel zorgen heeft gemaakt toen ik een puber was. Hij memoreerde me er nog maar even aan dat ik een puber was in de jaren tachtig. Niet het meest zorgeloze decennium. Er was werkeloosheid, kernwapens waar mensen voor en tegen waren, er werd overal in de grond gif gevonden en zure regen tastte de natuur aan.

Dus ja, die zorgen die ik nu heb, herkent hij wel. Maar, zegt hij er droogjes achteraan, jij maakte je nergens druk om. En dat klopt. Ik was er zeker mee bezig en me bewust van het gevaar van zure regen en kernwapens, maar ik had ook een soort rotsvast vertrouwen dat het wel goed zou komen. En dat er altijd meer mensen zouden zijn mét gezond verstand dan zonder.

Wat gaat wél goed?

Dat laatste herken ik. Mijn pubers zijn zich bewust van veel van die dingen waar ik me zorgen om maak, maar niet bang. Ze hebben een jaloersmakend vertrouwen in de wereld, mensen en zichzelf. Ik zou willen dat ik dat had weten vast te houden van toen ik hun leeftijd had. En ja, ze maken zich wel druk om het klimaat en de coronacrisis. En ja, ook zij willen veilig over straat kunnen en kunnen zijn wie ze willen zijn. Maar op een bepaalde manier kijken ze ook, of juist, naar wat er ook gebeurt en wat wel goed gaat.

Toen Peter R de Vries midden op straat werd neergeschoten vonden ze dat heel erg en waren ze geschrokken, niet in de minste plaats omdat het een straat is waar ze beiden vaak lopen, maar ze zagen ook de vrouw die naast hem had gezeten en zijn hand had vast gehouden. En de mensen die uren in rij stonden om hem een laatste eer te bewijzen, maar ook om te laten zien dat ze dit soort geweld verafschuwen.

En vandaag hadden ze het over hoeveel post en steunbetuigingen Frédérique had gekregen. En dat dat een fijn gevoel moet zijn dat als een paar mensen je in elkaar slaan, het halve land achter je gaat staan. Ik ben blij dat ze op die manier naar de wereld kijken. En dat ze de zorgen die ik heb op die manier een beetje kunnen nuanceren. Helemaal zorgeloos ben je, denk ik, als ouder niet, maar het is fijn om te zien dat mijn pubers de wereld waarin ze opgroeien niet als zorg zien, maar als een fijne plek waar het vooral heel goed toeven is.

close

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.


Geen idee meer hoe je kind in elkaar zit? Lees ons nieuwe boek over leven en overleven met pubers.

Ook leuk:

Dingen waar je als puberouder van wakker ligt, en je puber geen flauw benul van heeft

Het is zaterdagavond, je pubers zijn niet thuis en jij ligt in bed. Naarmate de nacht vordert, maak je je steeds meer zorgen. Over...

Waarom ik een heel diepe zucht van verlichting slaak als straks het schooljaar is afgelopen

Bij Martine thuis gaan de kurken ploppen als de zomervakantie is begonnen. Want hoe stressvol is het als het op school niet crescendo gaat....

Sandra was het gevreet van haar pubers zat, en zette ze op rantsoen

Twee kilo kaas gaat er per week doorheen in het huishouden van Sandra, zo liet ze Tis Hier Geen Hotel weten. 'Zelfs als ik...

Waarom is er nog geen wet die de oren van mijn pubers beschermt?

Overal waar kinderen komen moet er kennelijk stampende house en keihard geschreeuw aan te pas komen. Niet alleen heel irritant, maar ook ontiegelijk slecht...

Mijn puber mag voor het eerst stemmen!

De oudste puber van Saskia is 19. Volwassen dus. En stemgerechtigd. Zijn stempas viel de afgelopen week op de deurmat. Ik vond het wel een...

40 dingen die wij heel normaal vonden, maar onze pubers niet kennen

Soms kijk je naar je pubers en lijkt het alsof er niks is veranderd van toen jijzelf 14, 15  of 16 jaar was. Dezelfde...

11 allerleukste WhatAppjes met jullie pubers!

We appen er maar wat graag op los met onze pubers. Omdat het de enige manier is om ze te bereiken. Maar ook omdat...

Amalia, Alexia en Ariane hebben waar ieder pubermeisje van droomt: puppies!

Dit is echt de droom van ieder pubermeisje. Een nestje met überschattige labaradorpuppies! Wedden dat die prinsessen in huize Eikenhorst dat ook supercute vinden?...

Hilarisch: deze jongen legt uit hoe ingewikkeld tellen in het Frans is

Tellen in het Frans, het is een dingetje. Dat vonden wij al toen we in de schoolbanken zaten en vinden onze pubers nu ook....