Martine’s dochter heeft een keer per week wiskundebijles en is een van die vele kinderen die wordt bijgespijkerd omdat ze het anders op school niet redden. Een op de drie middelbare scholieren wordt namelijk bijgespijkerd. Het is een luxe en dus niet voor iedereen weggelegd. Dat zou best anders kunnen.
Eerst was ik er ook tegen. Want ik vond dat een kind op eigen kracht het schoolniveau moet halen dat bij hem past. Dus geen bijles voor mijn kinderen. Maar principes zijn er om vanaf te stappen. Zeker toen ik zag dat mijn dochter het niet ging trekken met wiskunde.
Het dieptepunt was vorig jaar in de Kerstvakantie, toen er bovenaan een proefwerk een 1,8 prijkte. Na het gesprek met de leraar die beschreef dat ze ‘de grootst mogelijke onzin’ opschreef, besloot ik toch maar overstag te gaan. Ons buurmeisje, onze oude oppas, staat sindsdien iedere donderdagavond om 19.00 uur voor de deur om de sommen die mijn dochter te helpen maken. Met eindeloos geduld doet ze dat. Want als ik het probeer uit te leggen, krijgen we ruzie; mijn puber en ik.
Voldoendes
Ze haalt sindsdien geen tweeën en drieën meer, maar vijven en soms een zeven. Het was vorig schooljaar net genoeg om over te gaan. Ze heeft dat uurtje extra in de week net even nodig om het tempo bij te benen. Dus we gingen er maar mee door.
Natuurlijk heb ik een mening over het onderwijs, en dat het beter kan. Maar dat mij dochter bijles heeft, ligt niet aan de kwaliteit van de leraren en ook niet van de school. Ik vind het zonde dat ze door dat struikelvak het net niet zou halen. Want als ze een niveau lager zou zitten, zou ze bij de rest van de vakken uit haar neus zou gaan zitten eten. Bovendien: wat is er erg aan om hulp te hebben bij iets wat je niet zo goed kunt. Zo leer je je kind ook nog eens dat als je iets niet goed kan, je daarbij best hulp kunt vragen en krijgen. En als je dat krijgt, je dingen prima kunt. Maar dat het niet betekent dat je achterover kunt leunen. Dat proefwerk moet je tenslotte toch echt zelf maken.
.
(lees verder onder de advertentie)
Bovendien vind ik het belangrijk dat ook kinderen die geen talent hebben voor wiskunde, toch wiskundig leren denken. Je kunt wel zeggen dat je het niet nodig hebt, maar het is echt handig als je later bij de hypotheekadviseur zit dat je een béétje kunt rekenen. Of dat wanneer je op het werk over de budgetten gaat, je begrijpt hoe de spreadsheet in elkaar zit. Net als dat het heel handig is om goed Engels te spreken of een nette brief te schrijven in helder Nederlands.
Valsspelen
En toch voelt die bijles als valsspelen. Want het is niet bereikbaar voor álle kinderen. Dat een op de drie kinderen bijles heeft, vind ik dus niet zo heel erg. Maar wat wel erg is, dat niet iederéén bijles kan krijgen. Want ik kan die vijftien euro per week wel aftikken, maar hele volkstammen niet. En ik weet ook dat er hele volksstammen zijn die -net als ik- ook het beste willen voor hun kind.
Zou het geen idee zijn om de bijles gewoon voor iedereen bereikbaar te maken. Zodat kinderen die net iets meer moeite met iets hebben, een uurtje extra krijgen bij iets wat ze moeilijk vinden. Zou het niet goed zijn om daar -naar inkomen- een regeling voor te hebben zodat het ook betaalbaar wordt voor ouders met een wat dunnere portemonnee? En als studenten die bijles zouden geven, zou het mes helemaal aan twee kanten snijden. Zij een relaxt (en leerzaam) bijbaantje erbij, jij geen ruzie meer met je puber over huiswerk.
Klik hier om ons huiswerkhandboek te bestellen, of koop bij je favoriete boekhandel!
