Je zou wel willen, maar je puber beschermen tegen rondvliegende kogels gaat gewoon niet

Als ouder wil je niets liever dan je kind beschermen. En dat lukt aardig als ze klein zijn, simpelweg omdat ze zich in jouw kielzog bevinden, en dus dichtbij zijn. Maar pubers bevinden zich overal, behalve in jouw buurt. En dan wordt beschermen een lastige klus.

Afgelopen vrijdag werd in Amsterdam een jongen van 17 doodgeschoten. Een jongen die maar een paar maanden ouder was dan mijn zoon. Hij was niet betrokken bij een uit de hand gelopen puberruzie, of stond bij de politie bekend. Sterker nog: hij was geen eens het doelwit, maar op het verkeerde tijdstip op de verkeerde plek. Zo kan het dus gaan. Je wordt geboren, groeit op, loopt stage en wordt doodgeschoten door twee gekken die met getrokken pistolen het buurthuis binnenlopen waar jij nietsvermoedend aan het werk bent.

Als er iets is wat je als ouder wil is dat je kind beschermen. Het moment dat je dat pasgeboren hoopje mens tegen je aandrukt rolt als vanzelf een niet eerder ervaren oerdrift als een golf door je lichaam: ik ga jou tegen alles, en indien nodig nog meer, behoeden. Tegen harde wind, kolkend water, hoge stoepranden, monsters die zich onder je bed verschuilen, onrechtvaardige juffen, en klasgenootjes die treiteren. Dat gevoel overspoelde me du moment ik mijn oudste op mijn buik had liggen en verankerde zich vanaf dat moment in mijn hele zijn. Als een leeuwin met een prikkelbaar humeur cirkelde ik om mijn welpjes, drie jaar later kwam er nog een, heen, niet bevreesd om uit te halen met die klauwen met zichtbaar vlijmscherpe nagels.

En dat deed ik dan ook geregeld, dat uithalen. Toen mijn zoon tijdens een voetbalwedstrijd werd aangesproken door een boze vader van de tegenpartij, of toen mijn dochter werd gepest door meisjes uit haar klas. Die keer dat een buurman onterecht boos op mijn kinderen werd, en een andere keer dat een juf hen onterecht terechtwees. Ook sloeg ik mijn klauwen om mijn bloedjes heen als ze waren gevallen, hadden gebotst, toen een zusje van een vriendinnetje overleed, of een vriendschap sneuvelde. Ik kuste de tranen van hun wangen en wiegde hen net zo lang totdat hun hart weer synchroon met dat van mij klopte. In mijn beschermingsdrift liet ik ze gelukkig ook struikelen, hun neus stoten en fouten maken, maar liep wel zichtbaar langs de zijlijn, klaar om ze op te vangen als dat nodig was.

Zo lang je kinderen klein zijn en zich ergens in jouw periferie bevinden is dat beschermen slechts een kwestie van je arm uitsteken. Met pubers is het balanceren op een dun koord boven een hoog ravijn. Ik wil mijn armen stevig om mijn pubers heen slaan zodat ik ze kan behoeden voor een valpartij de diepte in. Maar zij ontworstelen zich aan mijn greep en willen zelf lopen. Hoe dun dat koord ook is, en hoe diep die afgrond zich onder hen ook openvouwt. Ze schuifelen voetje voor voetje steeds sneller voor me uit. Te ver om in te halen, te ver op te vangen.

Op dat koord schuif ik achter mijn pubers aan. En laveer tussen dat wat ik denk ‘van loslaten worden ze groot en zelfstandig’ en wat ik voel ‘maar ze zijn nog zo klein en moeten nog zo veel leren’. De levens van mijn puber spelen zich steeds meer buiten mijn zichtveld af. Ik weet soms niet waar ze zijn, of met wie. En ik weet ook niet altijd precies wat ze doen. En natuurlijk is dat goed, en is het hoe het zou moeten, maar die oerdrift die zich in mij nestelde op hun geboortedag laat zich moeilijk leiden of temmen. Ik sta klaar om ze op te vangen, ook al weet ik niet of, en wanneer ze in mijn armen vallen.

Ik denk aan de moeder van Mohammed, de jongen die vrijdag is doodgeschoten. Hoe kun je je kind beschermen tegen rondvliegende kogels? Hoe kun je je puber beschermen tegen op de verkeerde plek zijn, op het verkeerde tijdstip? Haar drang om hem te beschermen heeft ongewild plaats moeten maken voor diep verdriet. Hoe machteloos moet ze zich voelen? Hoe vaak zal ze niet tegen zichzelf hebben gezegd ‘had ik niet iets verder moeten reiken?’ Maar de armen van een pubermoeder zijn niet altijd lang genoeg. Je kunt ze uitstrekken, maar realiseert je tegelijkertijd dat ze al te ver dat koord zijn opgelopen. Te ver om kogels met je handen af te weren. Te ver om ze bij hun hand te grijpen voordat ze van dat koord afglijden. Mijn hart huilt met dat van haar mee. Ik vind mijn rol als puberouder prachtig en bijzonder, maar op momenten als deze ook zo ongelofelijk kwetsbaar.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Geen idee meer hoe je kind in elkaar zit? Lees ons boek over leven en overleven met pubers.

Ook leuk:

23 dingen die je echt niet gaat missen van de basisschool

Als je puber naar de brugklas gaat is dat een afsluiting van een tijdperk. Daarna hoef je niet meer naar het schoolplein, luizenpluizen, of...

15 dingen die pubers heel normaal vinden om als ontbijt eten

Pubers blinken niet alleen uit in hun onovertroffen eetlust, maar ook in hun creativiteit in dat wat ze in de ochtend eten. En dat...

10 reden waarom pubers zonder ons niet zouden overgaan

De laatste loodjes voor dit schooljaar zijn in zicht. Zonder jou redden die pubers het natuurlijk helemaal niet. Als straks de eindstreep is gehaald,...

15 dingen die je met kleine kinderen heel normaal vond, maar met pubers echt niet meer doet

Als je kinderen nog klein zijn, zijn er een aantal dingen die je bijna als vanzelfsprekend doet, bijvoorbeeld naar de wc gaan en je...

Zo leer je pubers hoe ze een 8 moeten halen

De pogingen mijn pubers iets bij te brengen over HOE je leert voor proefwerken en tentamens, eindigen regelmatig in woordenwisselingen waarin de uitdrukkingen 'bemoei...

14 redenen waarom puberouders bovenmenselijke krachten hebben

Je wist het misschien nog niet, maar jij bent dus een superheld. Alle puberouders zijn eigenlijk superhelden. Omdat wij dingen kunnen die niemand anders...

Terugkomen van vakantie met een top 5 survivalgids voor de brugklas

Sara spendeerde een heerlijke twee weken met haar dochter op Bali. Wat ze niet had kunnen bedenken is dat ze terug zouden komen met...

Zo krijg je pubers in beweging voor klusjes in huis

We hebben, al zeggen we het zelf, een super life hack voor puberouders. Je kunt pubers namelijk heel goed laten meehelpen in huis door...

‘Als je maar lief lacht, dan krijg je wel een voldoende’

Martine dacht dat leraren inmiddels zo professioneel waren dat ze niet meer gevoelig waren voor de charmes van vrouwelijke leerlingen. Maar dat blijkt niet...

Je puber gaat verhuizen in 27 irritante stappen

Als de puber het huis uit gaat, dan is dat waarschijnlijk niet voor de eerste keer. Dit herkenbare scenario voltrekt zich regelmatig, want pubers...

15 redenen waarom we eigenlijk stikjaloers zijn op onze pubers

Zijn we zoveel op onze pubers aan het mopperen omdat we eigenlijk een beetje jaloers op ze zijn? Misschien is het namelijk wel de...

Dit is wat elke puberouder nodig heeft: een katapult bed

Het valt niet mee om die pubers uit hun bed te krijgen. Helemaal nu het vakantie is. Maar er is hoop. Met een beetje...

Zo trok je als puber je spijkerbroek aan in de jaren 80!

Weet je nog hoe je als puber 's morgen je spijkerbroek 'fatsoeneerde'? Je moest met een handigheidje van een wijde pijp een smalle maken. Op...