Veel vrouwen hebben op stage, werk of school weleens te maken gehad met een ‘Vieze Jeroen’ of ‘Ranzige Ali’. En ik krijg een knoop in mijn maag als ik eraan denk dat mijn dochter ook dit soort heerschappen tegen gaat komen. Maar dan krijgen ze met mij te maken.
Als ik erover begin, dan blijken veel vrouwen een man in haar omgeving te hebben gehad, die voldoet aan het profiel van een ‘Vieze Jeroen’, een ‘Ranzige Ali’. Mannen die, net zoals de verhalen die nu naar buiten komen in de The Voice- gate, behoorlijk grensoverschrijdend zijn Natuurlijk moeten de verdachten -tegen wie aangiftes lopen- nog voor de rechter komen, maar de verhalen die loskomen roepen bij mij veel associaties op.
Zoals die kerel die zich voordeed als fashion-fotograaf en eenmaal in de ‘studio’ zijn tengels niet thuis kon laten. Die chef die gouden bergen beloofde in ruil voor bepaalde seksuele diensten. Of het volstrekt gepast vond om vrouwen mee te vragen op zakenreis. De baas van het stagebedrijf die vrouwen aan nam om hun looks en niet vanwege hun prestaties. En vergeet vooral de leraar niet die in klas net even te dicht tegen leerlingen aan ging staan.
Het is zomaar een greep van uit anekdotes die ik sinds zondag -toen The Voice-gate uitbrak- voorbij hoorde komen. En ik dacht in eerste instantie vooral aan mijn dochter. Want dat mijn generatie vrouwen dit in onze vroege carrières, of op school, of op stage te verduren kregen, dat was vreselijk. Maar we dealden ermee. Onze generatie vrouwen was de eerste die voluit op de werkvloer aanwezig was. Wij hadden geen tijd om stil te staan bij een stelletje sukkels die hun handen niet thuis komen houden.
Schaamte
Maar als we het erover heb, dan voelen we nog steeds de schaamte, het ongemak en het gevoel van lamgeslagen zijn. Een gevoel van onmacht en vernedering. Want dat is wat deze mannen deden. Ze gaven de boodschap af: ‘jij bent niet zo heel veel waard.’ Met alle gevolgen voor je zelfbeeld van dien
Ik krijg een knoop in mijn maag als ik eraan denk dat mijn dochter dit wellicht ook gaat overkomen. Dat de baas van het stagebedrijf, de chef van het bijbaantje of de bijlesleraar haar ook dit gevoel van onmacht kan geven. En dat ze van haar plek kan worden gejaagd, zich gekleineerd voelt en daardoor zich niet kan ontplooien en haar krachtige zelf kan zijn. Een eerste baan, stage- of opleidingsplek moet een plek zijn waar jonge meiden (en laten we jongens niet vergeten) zich veilig moeten kunnen voelen.
Voice-gate
Laten we hopen dat al die vreselijke verhalen die naar boven komen uit de The Voice-gate ervoor zorgen dat iedereen zich bewust is dat dit gebeurt. En dat we niet meer wegkijken, maar actie ondernemen.
Zolang dit soort praktijken gebeuren zal ik het gesprek voeren met mijn dochter. Over dat je je nooit hoeft te schamen als iemand het gore lef heeft om opmerkingen te maken, of met z’n tengels aan je kont, of waar dan ook, zit als jij dat niet wilt. Dat je het niet weglacht of je schouders erover ophaalt. Maar dat je er wat van zegt en als dat niet werkt: schreeuwt. En als ze dat niet durft, ze dan mij er altijd bij mag halen. Zodat ik de ‘Vieze Jeroens’ en ‘Ranzige Ali’s’ van deze wereld ter verantwoording roep! Ik sta er klaar voor.
