Lieve ouders, laat die leraren toch hun werk doen!

Zelfs bij de meest simpele gesprekjes op school voelt Martine al weerstand bij de docenten. Waarom erkennen we leraren niet in hun vakmanschap? Zij bemoeien zich toch ook niet met jouw werk? 

Ouders die naar de rechter stappen, omdat hun dochter niet in de klas kwam bij een vriendinnetje. Ouders die op hoge toon aan de schooldirectie melden dat de juf niet deugt, omdat ze niet zoveel ervaring heeft. En ouders die omkopen, onderhandelen en door blijven emmeren over het -in ogen te lage- schooladvies van hun kind. Het is aan de orde van de dag in het onderwijs.

Is het nou echt zo ver gekomen, dat de communicatie tussen ouders en school via de moet verlopen? Ja, ouders zijn veel mondiger, vinden hun kind het allerbeste en zijn superkritisch en schuwen blijkbaar de gang naar de rechter niet.

Ik heb er ook weleens met open mond bijgestaan terwijl een vader aan het bureau van de juf ‘meer uitdaging’ eiste voor zijn zoon. Of me verbaasd over een andere vader die nog voor de school begon, verhaal kwam halen over waarom zijn zoon niet in het hoogste leesniveau van de groep zat. En de juf toen maar zei dat het ‘dit nu niet het moment was om te bespreken’, omdat ik ernaast stond.

Ik heb meegemaakt dat er een rel ontstond toen twee klassen gemengd zouden worden, omdat een klas heel druk en de andere heel rustig was. Net zoals bij de ouders die wilden dat hun dochter bij vriendinnetjes werd geplaatst, stonden hier ook ouders op hun achterste benen. En dat terwijl de schooldirectie echt heel duidelijk uitlegde waarom dat op dat moment toch echt het beste was. Briljant vond ik toen de oplossing van de schooldirecteur, die voorstelde alle namen in een hoge hoed te gooien en er daarna niks mee over wilde horen.

Op middelbare scholen is echt niet anders. Een kennis van mij die onderbouwcoördinator is op een middelbare school, heeft er een dagtaak aan om klagende ouders te woord te staan. Die vinden dat hun kind niet goed is behandeld, of een te laag cijfer had of ergens dispensatie voor moet hebben. Vanwege een zere teen, liefdesverdriet of ander serieus leed. Los van het signaal dat je hiermee aan je kinderen geeft (regels zijn er om te buigen), maken ouders hiermee leraren het werk onmogelijk.

Ik proef in gesprekken met de leraren van de scholen van mijn kinderen dan ook regelmatig een ietwat afwerende houding. Je voelt op het moment dat je binnenkomt al dat de stekels overeind staan, zeker als je de leraar niet kent. Met iemand in vecht- of vluchtmodus, heb je niet echt een lekker gesprek. Het moet toch ontzettend onvrij voelen om altijd maar op eieren te lopen en doodvermoeiend zijn om altijd maar je diplomatieke vaardigheden uit de kast te moeten trekken als je in gesprek moet met ouders. En dat terwijl je gewoon les wilt geven.

Vorig jaar vond ik mezelf terug op een ouderavond van de middelbare school van mijn zoon. Er waren klachten over lesuitval van een bepaalde docent, omdat die vaak mee was op excursies. Bovendien, zo vonden de verzamelde ouders, werden de andere kinderen de dupe. De ouders vonden bijna dat ‘we’ daar iets van moesten zeggen. Ik knikte heftig mee. Dus op hoge poten naar de schoolleiding, die dit kennelijk wel goed vindt?

Net of die leraar voor de lol met veertig pubers op excursie gaat, iets wat kennelijk in het takenpakket hoort waarvoor hij is aangenomen. En bovendien de excursies onderdeel uitmaken van het curriculum van de school waar de ouders voor hebben gekozen? Dat raasde op dat moment allemaal door mijn hoofd. Ik vond het eigenlijk een motie van wantrouwen. Moeten wij de schoolleiding en die leraar nou vertellen hoe zij hun werk moeten doen? En de schoolleiding dat niet vertrouwen op de beslissingen die ze neemt?

Niks zo irritant en energievretend als iemand op je werk die je de hele tijd op je vingers kijkt én ook nog eens overal commentaar op heeft, zonder dat hij er echt verstand van heeft. Leraren zijn opgeleid, juist om onze kinderen les te geven. Ik ben opgeleid om stukjes te schrijven. Van collega’s waardeer ik hun commentaar wel, maar van willekeurig welke buitenstaander dan ook denk ik wel: ‘Waar bemoei jij je mee?’ Dat zal bij leraren niet anders zijn. Waarom ze daar niet in erkennen en hen daar de ruimte voor te geven?

Staan zij meer ontspannen voor de klas, en kunnen meer en en betere aandacht besteden aan onze kinderen. En hoeven ze, als er echt iets is, niet meteen hun stekels overeind te zetten.

***

Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…

We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk hier!

close

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.


Geen idee meer hoe je kind in elkaar zit? Lees ons nieuwe boek over leven en overleven met pubers.

Ook leuk:

41 dingen die mijn puber roept bij het uitzoeken van nieuwe sneakers

Mijn puber had slechts afgetrapte gympen in haar kast staan en daarom gingen we shoppen voor nieuwe schoenen -  'nee, mam, sneakers, SNEAKERS, schoenen...

Deze lerares laat zien hoe institutioneel racisme werkt

Een docent zag hoe haar student in de supermarkt werd lastig gevallen en besloot hem te helpen. Wat er toen gebeurde laat zien hoe...

Educate your son? Daar gaat The Voice-gate helemaal niet over!

Na het The Voice-schandaal, dat afgelopen week naar buiten kwam via het YouTube-programma BOOS, riep iedereen: educate your son, en: educate your children. Maar...

Lekker sociaal! Iedereen zit in de pauze van school met een smartphone voor zijn neus

Miriam begrijpt er niks van. Waarom koekeloeren pubers tijdens de schoolpauze op hun smartphone en PRATEN ze niet met elkaar? Gelukkig heeft ze een...

Familie zingt hilarische lockdown-versie van Total eclipse of the heart

Hoe kun je deze lockdown het beste doorkomen? Door te zingen. Inderdaad met het hele gezin, inclusief pubers. Familie Marsh, vader, moeder, twee zonen en...

Waarom je als pubermoeder beter op je werk kunt zitten dan thuis

Hopelijk zit je als je dit leest lekker achter je bureau, of in de trein of bus naar het werk. Blijf daar zo lang...

Een nieuwe jas? Pizza? Pubers laten die gewoon bezorgen op school

Concierges hebben het er maar druk mee, schijnt. Scholieren laten steeds vaker fastfood en postpakketten bezorgen op... school. Vooral scholen die gezond eten serveren...

10 stuitende voorbeelden van puberegoïsme

Het hoort erbij, maar soms wordt Jeanette stapelgek van dat egoïstische pubergedrag. Die focus op zichzelf en het totale gebrek aan interesse voor het...

13 dingen die je echt niet mist nu je peuter een puber is

Ineens is die kleine peuter een uit de klauwen gegroeide puber. Met lange ledematen, riekende oksels, stemmen die octaven hoger of lager gaan, en...