Het gaat niet de goede kant op met die coronscijfers. Maar Martine hoopt en bidt dat de scholen gewoon open mogen blijven. Dat is beter voor ieders geestelijke gezondheid.
Het kabinet gaat ons waarschijnlijk morgen waarschuwen. Als we ons niet gedragen, dan volgen er draconische maatregelen. Ik denk daarbij meteen: OMG ze gaan de scholen sluiten. Want thuiswerken vind ik echt geen probleem, en even niet op vakantie kunnen of uit eten gaan ook niet. Maar dat de bewegingsvrijheid van mijn pubers weer drastisch ingeperkt gaat worden, dat is iets waar ik op z’n zachtst gezegd niet naar uitkijk.
Verpieteren
Want weet je nog, dat afstandsonderwijs? Er was ongeveer twintig procent van de pubers die het hierop echt prima deed. Die blij was verlost te zijn van vervelende klasgenoten, en zich ineens heel goed bleek te kunnen concentreren. Maar de overige tachtig procent kon dat niet. Ik zag mijn eigen kind onder mijn ogen verpieteren. Omdat al het leuke van school weg was, terwijl het stomme gewoon doorging. Overigens was de rest van haar leven ook stom, want ze mocht niemand zien. Het enige leuke in haar leven was eten. Mijn hart brak toen ze dit zei. Ik heb mijn kind daarna zien opbloeien toen ze wel weer naar school ging en ze vrienden en vriendinnen mocht zien.
Dit geldt niet alleen voor mijn dochter. Pubers hebben vrienden veel harder nodig dan wij dat hebben. Voor het geestelijk welzijn van de meesten hebben ze de fysieke aanwezigheid van leeftijdgenoten nodig. Veel pubers en schoolkinderen kregen depressieve klachten terwijl ze in lockdown zaten. Scholen sluiten is, kortom, funest voor kinderen. Ik zag het voor mijn ogen gebeuren, en dan heeft die van mij nog een stabiel thuis. Je moet toch niet denken aan al die kinderen die een wankele thuisbasis hebben, of geen plek om lessen te volgen en vervolgens verdwijnen.
Niet optimaal
Het onderwijs is momenteel niet optimaal. Want onze kinderen moeten mondkapjes op en jassen aan in de klas. We krijgen bijna wekelijks mail over besmettingen en sommige leraren zitten al weken thuis omdat zijzelf of hun familieleden ziek zijn. Maar elke keer weer blijken scholen uit te blinken in het verzinnen van oplossingen. Er zijn scholen die week op, week af halve klassen laten komen. En in iedere klas zijn spatschermen inmiddels gemeengoed. Maar liever een school die voor vijftig tot zeventig procent functioneert, dan een school waar helemaal niemand meer is.
Naar IKEA
Ik zou weer naar mijn favoriete zzp-werkplek willen, niet meer het oorverdovende geluid willen horen van mijn videovergaderende echtgenoot en naar de kroeg. En ik zou heel graag op vakantie willen naar een land aan de Middellandse Zee, naar IKEA of het tuincentrum en met mijn vriendinnen een weekendje weg. Maar ik gun mijn pubers zo dat ze naar school kunnen.
Voor hun eigen geestelijke gezondheid, en ook die van mij. Want wat de vorige lockdown ook heeft geleerd, is dat als mijn pubers 24/7 thuis zijn, we elkaar ongelooflijk in de weg zitten. Overal waar je komt in huis, tref je puber aan. Op de bank, aan de keukentafel, in de badkamer en op de WC. En daarbij is de WiFi ook nog eens een stuk trager.
***
Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…
We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk HIER.
