Een middelbare school kiezen, hoe doe je dat in godsnaam?

Een school kiezen, niet makkelijk.

Straks krijgen onze achtstegroepers hun schooladvies. En dan begint het pas. Want welke school ga je kiezen. En wordt het nou de theaterklas of sportklas? Ipad-onderwijs of iets echt-toe-recht-aans met boeken? Gelukkig hebben we ervaring.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

300x250

Nog even en dan is het hoge woord eruit: je kind krijgt zijn advies voor de de middelbare school. Op sommige scholen mogen kinderen nu al proefdraaien of rondkijken. Maar hoe weet je dat je de goede keuze maakt voor de komende 4, 5 of 6 jaar? Een beetje gemeente heeft toch algauw drie à vier middelbare scholen binnen de stadsgrenzen. In sommige steden is het al helemaal ingewikkeld: in Amsterdam bijvoorbeeld kunnen kinderen met een vwo-advies kiezen uit 30 scholen. 30! Hoe kies je dan in godsnaam.

En dan hebben kinderen ook nog de keuze uit de theaterklas of de kunstklas, het nerdprofiel of de sportrichting. En vmbo-leerlingen moeten nu ook al een richting kiezen en dus bedenken wat ze later willen worden.

Al die scholen willen graag die brugpieper-in-spe van jou bij hen komt, dus tijdens de open dagen is de vloer geveegd en de WC gepoetst en hebben de docenten hun zondagse pak aangetrokken en zetten hun beste beentje voor. De toneelclub en het orkest is opgetrommeld en de meest flitsende leermiddelen zijn tentoongesteld. Maar hoe weet je of dat altijd zo is? Want die leraren kunnen wel aardig doen en er vakbekwaam uitzien, maar zijn ze dat ook?

Gaat de basisschool je daar een beetje bij helpen? Die kennen je kind en zijn schoolprestaties natuurlijk het allerbeste. Maar nee. Begrijpelijk ook. Want ze hebben daar niet het complete overzicht van het aanbod, zo zei onze schooldirecteur toen wij moesten kiezen voor onze zoon. Bovendien, zo zei de directeur ook terecht: ‘wat de een een goede school vindt, hoeft niet per se iets te zijn voor iemand anders.’ Hij had wel een andere gouden tip. Ga kijken op het schoolplein op een dag dat er geen open dag is. Dan kun je zien of het inderdaad zo uitziet als is voorgespiegeld. En vooral ook: of het publiek dat je daar aantreft een beetje aansluit bij jouw kind.

Een andere manier om een beetje in de peiling te krijgen wat leuk zou zijn voor je kind is proeflesjes volgen. De meeste scholen organiseren deze lessen voor alleen de leerlingen. Zo kan je kind zonder pottenkijkende ouders bekijken wat hij aantrekkelijk vindt en wat niet. Mijn zoon hoefde bijvoorbeeld niet per se naar het gymnasium, maar toen hij met rode konen terugkwam van zijn proeflesjes cultuurgeschiedenis en Latijn, wisten we dat we dat misschien toch maar wel moesten doen.

Ja, maar dan houden de mogelijkheden wel een beetje op. Dan gaat het kiezen op softe dingen als de vraag of de beste vriend of vriendin ook naar die school gaat. En of het gebouw een beetje prettig aanvoelt en het ver fietsen is. Een vriend hanteerde op een gegeven moment uit pure wanhoop een roze koekencriterium. Hij hield zijn wikkende en wegende dochters voor dat ze moesten kijken of er roze koeken te koop waren in de kantine en zo ja, hoe duur ze waren. En je ging natuurlijk voor de school met de goedkoopste.

Laat je kind in ieder geval kiezen. Hij moet tenslotte vier, vijf of zes jaar door die gangen lopen en jij niet. Zelf kom je er misschien hooguit twee keer per jaar een minuutje of tien. En als je geluk hebt naar de diploma-uitreiking.

 

 

Lees ook
Geschreven door
More from Martine De Vente

Er zijn meer ‘bemoei-ouders’, zijn we echt zo irritant?

Leraren zuchten onder het juk van bemoeizuchtige ouders, die om elk wissewasje...
Lees verder