‘Mijn zoon slaagde cum laude voor het gymnasium, waarom kan ik niet gewoon trots zijn?’

Vorig jaar slaagde de zoon van Martine met prachtige cijfers voor het gymnasium. Iedereen om haar heen vond dat ze wel supertrots moest zijn. Maar zo voelde ze dat helemaal niet.

‘En, heeft z’n vader al opgeschept over zijn cijfers?’ vraag ik een vriendin die mij feliciteert met het slagen van mijn zoon. ‘Tuurlijk’, antwoordt zij, gevolgd door een roflol-smiley. ‘Mooi’, antwoord ik, ‘Dan hoef ik het niet te doen.’
Mijn zoon slaagde met vijf achten en vier negens voor het vwo. Zei ik nou vwo? Ik moet eigenlijk gymnasium zeggen, maar ik vind het moeilijk om hierop trots te zijn. Te voelen dat dit eigenlijk iets heel bijzonders is. Want hoeveel kinderen kunnen dit? In tegenstelling tot zijn vader, die nog net niet die fantastische cijferlijst had getwitterd, deelde ik op de socials alleen maar dat mijn kind ‘geslaagd’ was. Iedereen die ik wel deelgenoot maakte van zijn cijfers vroeg aan mij of ik niet ‘supertrots’ was op mijn kind, of -zoals iemand dit aanduidde: ‘Je moet toch uit je panty knappen van trots?’

Valse bescheidenheid

Valse bescheidenheid is het niet, ik heb juist schroom om trots te zijn op mijn kind. Omdat ik weet dat er heel veel kinderen zijn die dezer dagen geen vlaggewapper meemaken, omdat ze om wat voor reden dan ook zijn uitgevallen met school. Of die zich schamen omdat ze ‘maar’ vmbo hebben gedaan en misschien net zo hard of misschien wel harder hebben gewerkt dan mijn zoon. Ik heb het idee dat ik voor deze kinderen dan harder moet applaudisseren dan voor mijn eigen kind.
Maar misschien ben ik ook niet van blijdschap in de gracht gesprongen, omdat ik me ook plaatsvervangend geneer voor al die ouders die supertrots wel melden dat hun kind cum laude, met tien vakken en een tien op hun eindlijst zijn geslaagd voor het vwo. Want die heb je dan wel mooi meegepakt. ‘In the pocket’, zoals je het dan leest op de socials.
Maar is dit je verdienste als ouder?, kun je je daarbij afvragen. Zo’n kind heeft dat diploma namelijk helemaal zelf gehaald. Vooral mijn zoon. Die duldde geen ouderlijke bemoeienis en sloeg ieder aanbod voor bijles af, terwijl hij een acht nodig had voor wiskunde voor zijn vervolgstudie. Had ik al verteld dat hij ook daarvoor de selectie helemaal zelf had geregeld? En dat hij is aangenomen?

Geweldig kind

Trots is dus gewoon niet het goede woord. Omdat ik voor dat cum laude diploma zelf weinig tot niets voor heb gedaan, behalve opdraven op ouderavonden en ieder jaar schoolgeld betalen. Ik voel blijdschap en dankbaarheid dat mijn geweldige kind het zo geweldig heeft gedaan. Misschien moeten we als ouders dan ook niet meer trots zijn op onze kinderen, maar zeggen dat je blij bent met wat ze hebben bereikt.
Mijn zoon zelf vond dat delen op social media van ons vooral heel erg lame. Maar hij wilde zeker wel een vlag (zie foto) en een gin-tonic en hij krijgt een pak voor de uitreiking, en een diner en een examenreis en een feestje of twee, drie. Allemaal dubbel en dwars verdiend. Want hij is de enige bij wie de trots gepast is.
En je ziet dat het ophangen van die vlag nog wel een dingetje was, want dat leer je dan weer niet op het gymnasium.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Heb je ons huiswerkhandboek al besteld?

Ook leuk:

Moet mijn puberdochter ermee leren leven dat ze vogelvrij is?

De dochter van Jeanette gaat uit. En heeft een kort rokje aan. Liever wil ze niet dat ze zo de straat op gaat, maar...

19 dingen die iedereen met een puberzoon meteen herkent

Aaargh, hij is niet vooruit te branden, maakt er een puinhoop van en je vraagt je af wat hij allemaal doet in die kamer...

52 redenen waarom de jaren 80 en 90 zo leuk waren

De eighties en nineties, dat waren nog eens tijden! En stiekem verlangen we ook wel terug naar de tijd dat wij puber waren. We...

Top 5 irritantste dingen die puberouders doen

Dat pubers zich voor hun ouders schamen weten we. En ook dat ze vinden dat we eigenlijk heel irritant zijn. De dertienjarige zoon van...

Deze stotterende tiener krijgt hulp van zijn leraar

Praten in het openbaar is doodeng, laat staan wanneer je stottert. De tiener Musharaf, afgekort Mushy, weet daar alles van. Wanneer zijn docent James Martin...

Studeren zonder lenen, is dat eigenlijk wel haalbaar?

Martine heeft net als alle andere brave ouders flink gespaard voor de studie van haar kinderen. Maar toch blijkt dat bij lange na niet...

Dit heb je geleerd je als je puber was in de jaren 80

Ongetwijfeld heb je in de jaren tachtig op school ook heel veel geleerd. Maar ook in andere opzichten waren het heel leerzame jaren. Dit...

School stelt brugklassers gerust met een lied

Met deze video probeerde het Adelbert College in Wassenaar vorig jaar zijn brugklassers te verwelkomen. Op de wijs van Despacito zingen ze de brugpiepers...

Mijn puber wil geen kus meer

De twaalfjarige dochter van Ralph besloot dat ze geen kus meer van hem wilde. Zelfs niet op de wang. En tja, wat doe je...

24 dingen die je zeker gaat missen van de basisschool

Tranen met tuiten bij de musical. Nóg een feestje dan. Het afscheid van de basisschool maakt weemoedig. Nooit meer koekeloeren naar die leuke papa...

In Frankrijk worden mobiele telefoon in de klas verboden

We waren stiekem al een beetje fan van de Franse president Macron, alleen al omdat zijn naam doet denken aan macarons, maar vooral om...

De puber gaat voor het eerst naar een hiphopconcert

De zoon van Saskia ging naar zijn eerste popconcert, helemaal vanuit de hoofdstad in Den Haag. Hij was nog maar vijftien, nog nooit in...

De oplossing voor studiekeuzestress: leer je puber kiezen

De dochter van Marloes moet een studie kiezen en heeft géén idee. De keuze is namelijk 'reuze' en dat maakt het er niet makkelijker...