Jan was het zat, de gunsten die zijn puberzoon van veertien de hele tijd aan hem vroeg. En dus bedacht hij een waterdicht systeem: papapunten. Hierbij worden alle ‘privileges’ die pubers vragen aan hun vader via een puntensysteem bijgehouden. Geen punten meer over? Dan kun je ook je vader niet meer bellen om je, bijvoorbeeld, op te halen van een feestje.
Achter je puber aanhollen
Op vrijdag zaten zijn moeder en ik te knikkebollen tot we onze puber rond middernacht ein-de-lijk mochten ophalen bij het zoenfeest in Hilversum. Op zaterdagochtend mocht ik zijn vergeten voetbalsokken komen nabezorgen op het voetbalveld (met de fiets, want zijn moeder had de auto mee). Op zaterdagavond was hij alweer op een feest en liet pas wat horen toen we hem gek van bezorgdheid via Whatsapp begonnen stuk te spammen: ‘ik eet nog ff wat en kom er dan aan’. Het was 0:13 op de klok. Ik was boos. Ik was het zat.
Niks missen? Neem een abonnement op de Tis Hier Geen Hotel nieuwsbrief!
Papapunten
En ineens had ik het: papapunten. Elk kind krijgt aan het begin van elke maand een aantal papapunten, zeg maar een soort beltegoed, en die kun je uitgeven door gunsten aan papa te vragen. Zoals ophalen en wegbrengen, maar ook samen huiswerk maken, ouderavonden bijwonen, fietslichten repareren, geld voorschieten (dat je toch nooit terugkrijgt), stomme tv-programma’s kijken, liegen tegen leraren of de politie, rotzooi opruimen, sinterklaascadeautjes of zakgeld geven, of ontbijt en lunch klaarmaken. Je kunt je papapunten ook verkwisten, door te liegen, je niet aan afspraken te houden, onvoldoendes te halen (5,9 of lager), te laat te komen, een zwijnenstal van je kamer te maken en je lunchboterhammen niet op te eten.
Waarde van een vader
Zijn je papapunten op, kun je tot de eerste van de volgende maand helaas geen beroep op papa doen. Dat is heel vervelend, maar leert je wel de waarde van je vader, en dat je zuinig moet zijn met alles wat je van hem vraagt. Het leert je ook dat papa ook maar een mens is, met een beperkt lichamelijk en geestelijk incasseringsvermogen, en je maar niet zomaar ongelimiteerd over hem heen kunt lopen.
Bonuspunten
Tenslotte leert het je dat je al die dingen die je vader dag in, dag uit allemaal voor je doet, ook een beetje moet verdienen. En daarom voorziet het systeem ook in bonus-papapunten. Die krijg je bij voorbeeld als je een cijfer haalt dat hoger is dan een 7 (7,1 of hoger), zonder morren het gras maait, je vieze ondergoed in de was doet en meer dan drie onafgebroken dagen je tanden poetst, zonder dat daarom gevraagd hoeft worden.
Puntensysteem
Vraag je je mogelijk af: hoe zit dat papapuntensysteem dan inhoudelijk precies in elkaar? Dat is het mooie: zoals jij wilt. Je bent hierover aan niemand, en al helemaal niet aan je puber, uitleg of verantwoording verschuldigd. Wil jij 50 punten aftrekken voor ‘sokken naar het voetbalveld fietsen’, staat dat je volkomen vrij. Geef je in een vlaag van schuimbekkende vaderliefde 1000 bonuspapapunten voor de eerste voldoende óóit voor wiskunde, dan is dat ook prima. Je kunt ze toch net zo makkelijk weer afpakken.
Beroep op je vader doen
Het gaat er meer om dat je kinderen leert dat ze zelf nadenken, eerlijk, hulpvaardig en hardwerkend zijn en slechts in zeer zwaarwegende gevallen een beroep op hun vader doen. Zo wilde mijn puberzoon me gisteren overduidelijk iets vragen. Ik was hem te vlug af en sprak: “Denk je wel aan je papapunten? Het is pas 3 december en we hebben deze maand ook nog de kerst!” Even bleef het stil, en toen: “Oh, ja. Nee, laat dan maar zitten.” Victorie!
