Heeft jouw puber al aan het lachgas gelurkt?

Heeft jouw puber al aan het lachgas gelurkt?

De zestienjarige zoon van Anne biechtte tussen neus en lippen op dat hij wel eens lachgas had gebruikt. Met het idee: je kunt het gewoon kopen dus hoe gevaarlijk is het? 

Heeft jouw puber al aan het lachgas gelurkt?

‘Dat heb ik heus wel eens gedaan’, zei mijn oudste zoon. We zaten aan tafel en hadden het over lachgas. Ik had die ochtend toen ik naar mijn werk fietste op straat een flink aantal lege lachgaspatronen zien liggen en verbaasde me erover dat ik dat wel vaker zag. Vaak hoopjes van wel honderden van die patronen. Ik wist dat het lachgas was en vroeg aan mijn kinderen of zij ook wisten wat dat was. De oudste knikte. En had het blijkbaar ook als eens geprobeerd. Hij keek bijna triomfantelijk toen hij zag dat zijn broertje en zusje hem, net als ik, met open mond aankeken. Wat? Had hij lachgas gebruikt? Hoe dan? Waar dan? Wanneer dan? Maar vooral: waarom had ik dat niet gemerkt?

Partydrugs

Lachgas, ofwel distikstofmonoxide (N2O) is een kleurloos, niet-irriterend, zoetgeurend en zoetsmakend gas, lees ik op de site van het Trimbos. Het wordt al vanaf eind 18e eeuw in de geneeskunde gebruikt om patiënten kortdurend onder narcose te brengen. Ik ken het vooral als de patroon uit de slagroomspuit die wij vroeger in huis hadden. En nu is het dus een partydrugs. Waarvan je achteraf niet weet of iemand het heeft gebruikt omdat het geen (geur)sporen achterlaat zoals bijvoorbeeld tabak en alcohol, en de roes na vijf minuten al weer voorbij is.

Duizelig en lachen

Ik vroeg aan mijn zoon hoe hij dat had ervaren, want ik las ondertussen ook dat het inademen van lachgas tot een tijdelijk zuurstof tekort leidt. Dat leek me geen prettige roes: het idee dat je stikt, maar zo voelde dat volgens hem niet. Wat hij had gevoeld is dat je eerst een beetje duizelig wordt en daarna moet lachen. Alles wat je hoort en ziet gaat net een tandje langzamer, vertelde mijn zoon, en dat was gewoon grappig. Hij vertelde het alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, alsof we het hadden over het kopen van een nieuwe broek. Ik wilde niet al te hysterisch doen, maar we hadden het hier natuurlijk niet over een broek, maar over drugs.

Het verbaasde me aan de ene kant heel erg dat mijn zoon dit had gedaan en aan de andere kant dat ik het niet eerder over lachgas met mijn pubers had gehad. Natuurlijk weet ik dat het er is en hoe makkelijk het verkrijgbaar is, maar ik had ook zoiets van: zo’n vaart zal het niet lopen. En nu zat ik met een kind aan tafel die opbiechtte dat hij wel eens aan zo’n ballon had gelurkt.

Populaire drugs

Ik ben niet de enige puberouder die lachgas niet zo in het vizier heeft. Ouders hebben het wel over drugs, maar dat gaat dan vooral over alcohol, cannabis, coke en pillen. Terwijl het gebruik van lachgas toeneemt. 54% van het uitgaanspubliek tussen 15 en 35 jaar gebruikt lachgas. Het is een populaire drugs – het gebruikt neemt nog steeds toe, omdat het makkelijk, legaal en overal verkrijgbaar is. En dat komt weer omdat het sinds juli 2016 niet meer onder de Geneesmiddelenwet valt, maar onder de Warenwet. En dat is nogal opmerkelijk omdat het helemaal niet zo onschuldig is.

In Nieuwsuur vertelt revalidatiearts Willemijn Faber dat in de afgelopen 2,5 jaar dertien patiënten zijn behandeld met ernstige klachten door lachgasgebruik. Een zorgelijke ontwikkeling vindt ze. Helemaal omdat er officieel nog geen regels zijn die het gebruik en de verkoop ervan verbieden Een aantal gemeenten verbieden het het gebruik van lachgas op evenementen, maar liever willen ze een landelijke aanpak.

Niet zo lollig

Een week later zit tegenover mijn zoon en bespreek met hem de kwestie lachgas. Hij wist lang niet alle gevaren, zoals dat je er ook out van kunt gaan en blijvend letsel op kunt lopen. Het idee bij de kinderen is toch: je kunt het gewoon kopen, dus het zal wel goed zijn. Wat hem betreft is het bij die ene keer gebleven. De volgende dag had hij zich de hele dag misselijk gevoeld, iets wat hij meteen koppelde aan dat lachgas. En een dag ziek zijn voor vijf minuten lachen vond hij, gelukkig, toch minder lollig.

 

 

Geschreven door
More from Anne Boesman

Een puber die op zaterdagochtend naar zijn baantje gaat in 45 irritante stappen

De zestienjarige zoon van Anne heeft een baantje, vakken vullen in de...
Lees verder