De pubers van Jeanette zijn thuis vaak niet om te harden zo vervelend. Maar elders zijn het engeltjes. Dat is goed nieuws.
Eén lettergrepige antwoorden, rondslingerende troep, zaniken over het eten en een grote mond. Ik word soms een beetje simpel van dat pubergedrag en heb minstens een keer per week de neiging ze achter het behang te plakken. Als anderen mijn kinderen prijzen om hun leuke sociale gedrag kan ik me dan ook nauwelijks voorstellen dat we het echt over dezelfde mensen hebben. Buitenshuis gedragen die pubers van mij zich blijkbaar voorbeeldig en lijken mijn pogingen ze op te voeden wel degelijk effect te hebben. Maar in de veiligheid van ons huis, laten ze zich gaan. Lastig, maar het is ook een goed teken.
Stress
Puber zijn kost een hoop energie en is stressvol. Dan moet het gas af en toe even los en waar kan dat beter dan daar waar je je veilig voelt? Als je er goed over nadenkt is het geen wonder dat ze thuis uitgeput op de bank liggen met het humeur van een oorwurm. Die gasten zijn gewoon doodop van al het gedoe. Puber zijn is namelijk superingewikkeld. Je wordt volwassen maar je weet niet hoe. Al die dingen die je voor het eerst doet. Hoe ga je om met je vrienden? Met die eerste keer liefde of juist met het gebrek eraan? En dan die hormonenstorm in je veranderende lijf. Dat lijf waar je ook nog eens superonzeker over bent terwijl je denkt dat je de enige bent die daar last van heeft. Je voelt je anders dan de rest maar wil er zo graag bij horen. Je denkt dat niemand denkt zoals jij en dat niemand je echt begrijpt.
Superonzeker
En hoe ga je om met alles wat er aan je lijf groeit. Is dat te klein of te groot? En de vorm, is die eigenlijk wel normaal? Sowieso je hele seksuele identiteit. Tot wie voel je je aangetrokken? En wie tot jou? En dan moet je ook nog eens je plek zien te veroveren in de wereld en bedenken welke richting je op wil. Dat zijn wel hele grote keuzes voor kleine mensen.
Ontspannen
Bij sommige pubers liggen de onzekerheid en stress die dit alles met zich meebrengt, misschien wat meer aan de oppervlakte dan bij anderen. Maar geloof me, ze hebben er allemaal last van. Vraag maar eens na bij je volwassen vrienden, de meeste zullen zeggen dat de puberteit voor hen de meest onzekere periode was in hun leven.
Dus als jij dat thuis kunt bieden waar ze zich niet groot hoeven te houden. Die plek waar ze zich een beetje mogen laten gaan en kunnen ontspannen omdat ze weten dat jij toch wel van ze houdt. Wees dan maar trots dat jij die veilige haven bent in die storm die puberteit heet. Irritant is het zeker, dat klopt, maar jij weet inmiddels gelukkig met al die levenservaring dat je het heus wel overleefd.
