Waarom pubers jouw verdriet heel goed aanvoelen

Soms snappen pubers heel goed als je ergens mee zit. Ook als dat iets verdrietig is als het missen van je moeder. En dat kan, gek genoeg, heel verhelderend werken. Saskia weet na een ruzie met haar puber, en het verdriet dat ze niet even bij haar moeder kan klagen, in ieder geval waarom haar moeder niet gillend gek werd. 

Laatst was er een akkefietje thuis. Iets met een flinke discussie en een boze puber en veel geschreeuw en slaan met deuren. Ik weet niet eens meer wat de aanleiding was, maar wel dat ik aan tafel zat en dacht: hoe deed mijn moeder dat? Hoe manoeuvreerde ze haar twee pubers, mijn broer en ik, door het leven zonder niet knettergek te worden? Het is niet zo dat mijn broer en ik vreselijke pubers waren, maar toch. Hoe lukte het haar om te schakelen tussen onze wispelturige buien, ruzies, tegen de regels schoppen en dat wat zij zelf wilde en belangrijk vond? Hoe bleef ze geduldig? En hoe hield ze het vertrouwen dat het allemaal wel goed zou komen?

Je moeder missen

Ik weet het niet. En ik kan het haar niet vragen omdat ze er al tweeëntwintig jaar niet meer is. Ze overleed toen ze 55 was en ik 28 en allerlei baantjes had en de wereld rondreisde. Ik had het leven dat ik nu heb nog niet. Ze kent mijn man en kinderen niet, is nooit in het huis waar ik woon geweest en weet niet wat voor werk ik doe. Mijn oma is er ook niet meer, dus aan haar kan ik het ook niet vragen. De vrouwenlijn in mijn gezin begint dus bij mij. Als het op kennis overdragen gaat ben ik op mezelf aangewezen. Of nou ja, zo voelt dat. Ik kan het natuurlijk aan mijn vader vragen, een tante, een vriendin, maar dat is niet hetzelfde als aan je moeder vragen.

Terwijl er boven nogmaals een deur wordt dichtgegooid, pubers hebben zo hun manieren om te laten weten dat ze echt nog heel boos zijn, voel ik de tranen opkomen. Op de momenten dat ik het niet meer weet, mis ik mijn moeder meer dan normaal. Wat zou ik er veel voor over hebben gehad om haar nu even te bellen en leeg te lopen. Over hoe vervelend die pubers soms zijn. Dat ik af en toe genoeg van ze heb. Dat ze het maar zelf moeten uitzoeken, en zo. En hoe ze dan geruststellend zou zeggen dat het allemaal wel goed zou komen. Maar ik blijf stil aan tafel zitten. Met het gemis als een loodzware deken om me heen.

Getroost worden door je puber

Een uur later staat mijn puber voor me. Hij loopt wat om me heen, mompelt dat het hem spijt dat hij zo boos is geworden, en lijkt wel te voelen waar ik aan denk. ‘Mis je je moeder?’, vraagt hij ineens. Ik schrik van zijn directheid en knik. ‘Dat snap ik’, gaat hij verder, ‘want ik ken haar niet eens, maar ik mis haar soms ook. Gek hè?’ Ik kijk naar dit kind, die soms zo stuurs en dwars kan zijn en soms zo heerlijk direct en lief. Wanneer was hij zo groot geworden? Wanneer was dat omslagpunt gekomen dat ik niet alleen hem troost, maar hij ook mij? Want door alleen maar te zeggen dat hij haar ook mist, valt de zwaarte weg.

Kun je iemand missen die je niet kent? Of mis je hoe het had kunnen zijn? Of is het een gevoel dat je mist? Hij kent mijn moeder uit de verhalen die ik over haar vertel. En weet ook dat hij in veel opzichten op haar lijkt: empathisch, creatief, gevoel voor humor, en ook zijn goudrode pijpenkrullen die hij als klein kind had leggen direct een lijn tussen hem en zijn onbekende oma. Ik leg hem uit dat ik het fijn had gevonden om eens lekker uit te razen bij haar. En dat moeders vaak het antwoord op ingewikkelde situaties weten als je zelf het antwoord even niet weet. Hij knikt, geeft me een soort van onhandige knuffel en stiefelt naar de ijskast om een pak melk leeg te drinken.

Lucht klaren en verder gaan

Een uur nadat we schreeuwend tegenover elkaar stonden is de rust teruggekeerd. En weet ik ineens hoe het kwam dat mijn moeder nooit gillend gek was geworden. En waarom ik dat ook niet word. Omdat het goedmaken daarna alles ook echt weer goed maakt. Mijn moeder had de gave om te vergeven en nergens in te blijven hangen. Ik kon boos worden en daar gaf ze me niet alleen alle ruimte voor, ze droeg het me ook niet na. Zodra de lucht was geklaard, was het wat haar betreft ook over.

Dat gesprek wat ik met mijn puber wilde houden over ruzie maken, met deuren slaan en niet zo uit je slof schieten, liet dan ook voor wat het was. Het was goed. En dus zei ik alleen maar dat hij dat lege pak dat hij net terug had gezet in de ijskast beter in de prullenbak kon gooien. Oh ja, en dat ik van hem hou. Want dat zei mijn moeder ook altijd.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Als het op financiën aankomt, zijn pubers zowel grenzeloos inventief als naïef. Dus daar valt nog wel wat opvoeding tegenaan te gooien. In ons nieuwe boek leggen we uit hoe je dat kunt doen

Ook leuk:

19 dingen die pubers echt superirritant vinden aan ouders

Dat wij zuchten en steunen over dat wij het zo zwaar hebben met onze pubers, dat klopt niet, hè. De pubers hebben het vooral...

Je puber maakt zijn profielwerkstuk in 29 irritante punten

De oudste puber van Marloes doet dit jaar eindexamen en moet zijn profielwerkstuk maken. Ondanks dat de ambities torenhoog zijn, schiet het niet erg...

Niks fijner voor een puber om eens lekker een potje te gaan klagen

Jeanettes dochter is altijd het zonnetje in huis. Maar soms schiet ze in de klaagmodus. Jeanette zet zich dan altijd maar schrap. Mijn dochter...

Handboek voor beginnende puberouders

Op zoek naar de gebruiksaanwijzing van je puber? Dan heb je ons Handboek voor beginnende puberouders nodig. Voor iedereen met een kind in...

Moeder doet statische TikTok-moves dochter na

Zit jouw puber ook op TikTok? Dan heb je waarschijnlijk een kind thuis dat de hele tijd, ook als ze gewoon tegen je praat,...

Dansen met je vader omdat er niks anders te doen is

Veel pubers zitten thuis. Met hun ouders. Die de hele tijd op hun lip zitten. En wat kun je dan het beste doen? Inderdaad...

29 Leuke en stomme dingen die pubers missen nu ze niet naar school en amper naar buiten gaan

We hebben een dak boven ons hoofd, en genoeg te eten en we maken er het beste van. Maar het is toch ook eens...

Deze is voor iedereen die het nu ook zo zwaar vindt om ouder te zijn van pubers

Het leven van moeders van pubers is niet altijd even makkelijk. Zeker nu niet, met die stomme corona-crisis. Daarom steekt Martine alle moeders van...

Wat geef je je puber mee over pesten als je zelf vroeger bent gepest?

Jeanette werd op de lagere school gepest en daar heeft ze soms nog last van. Ze schrok dan ook zich rot toen een moeder...

Jeugdnostalgie: alle aflevering van The Secret Diary of Adrian Mole (staan gewoon op Youtube)

Zijn jullie hier ook mee opgegroeid? Wij wel. Deze serie, gebaseerd op de populaire boekenreeks van Sue Townsend beschrijft het leven van puber Adrian...

Lekker meebingen met On My Block

Je pubers hebben 'm vast al ontdekt: on my block. Dit is de nieuwste highschool-serie op Netflix. Die zich afspeelt in een multi-cultiwijk van Los...

Hoe wapen ik mijn dochter tegen seksuele intimidatie?

Elk meisje heeft voordat ze volwassen wordt een vorm van seksuele intimidatie meegemaakt. Saskia wil haar puberdochter daar graag voor behoeden, maar hoe doe...

Kijken! Die van jou is zo erg nog niet…

Stel je dochter breekt de tent af, of je zoon komt thuis met een wel heel lelijke tatoo. Hoe zou jij reageren? Subtiliteit is...