Hoezo zitten pubers een half uur, of langer!, op de wc?

Hoezo zitten pubers een half uur, of langer!, op de wc?

Pubers hebben, als het op wc’s aankomt, een  voorkeur voor alléén hun eigen wc. Want die ‘zit’ nu eenmaal het lekkerst. Op school naar de wc gaan? Geen denken aan! 

Hoezo zitten pubers een half uur, of langer!, op de wc?

Elke dag speelt zich hetzelfde riedeltje bij ons thuis af: er komt een puber verhit binnenstormen, wurmt zich al tasgooiend uit zijn of haar jas, gooit de wc-deur open en rent naar binnen. Geen tijd om in alle rust binnen te komen, gedag te zeggen, jas netjes op de kapstok te hangen en rustig naar de wc te gaan. Na zo’n dertig minuten is de wc dan eindelijk weer vrij. Reden: ze gaan niet naar de wc op school. Of nee, beter gezegd: ze gaan alléén thuis naar de wc.

Wc-horroverhalen

Pubers vleien niet zomaar hun puberbillen ergens neer. Op school naar het toilet? Geen denken aan! Bij een ander plassen en poepen? No way. Even snel naar de wc als ze op zaterdag aan het werk zijn of op het sportveld staan? Mooi niet. Met als gevolg dat ze thuis heel wat tijd op de wc doorbrengen. Ik kan het op de een of andere manier niet uit hun hoofd krijgen dat een wc gewoon een wc is. En dat als het er anders dan thuis uitziet er geen man overboord is. Maar ja, dan komen zij met allerhande wc-horrorverhalen, ‘het stinkt’,  ‘er zit poep op de muur’, ‘iedereen hoort alles’, ‘het is er koud’,’het wc-papier is irritant’, ‘het ruikt naar pis en kots’, ‘ik word ziek als ik daar naar de wc moet’ en vertrekken ze weer naar ons toilet waar het volgens hen bijzonder goed toeven is.

Hoezo 30 minuten?

En ergens snap ik mijn pubers ook. Ik vond ergens anders plassen ook niet bepaald een feest en hield het liever op, totdat ik kramp ervan kreeg, zodat ik thuis lekker op mijn eigen pot, in mijn eigen wc-tje, kon zitten. Maar wat ik niet begrijp is waarom ze dan een klein half uur daar blijven. Hoezo kun je 30 minuten daar doorbrengen? Ik bedoel, na een tijdje stinkt het dan toch ook? Ik heb bijzondere kinderen, maar ze ruiken op de wc niet bepaald naar viooltjes. En na een minuut of tien is het op onze wc ook gewoon koud.

Maar mijn pubers hebben daar een ander idee over. Want die zijn zo blij dat ze na een lange dag hun blaas en darmen kunnen legen dat ze er een feestje van maken. Ze creëren, zo weet ik nu, hun eigen sfeer op de wc. Zo ben ik erachter gekomen dat ze onder meer: Netflixen, hun huiswerk maken, Instagrammen, hun andere social accounts bijwerken, hun haar doen, zich opmaken, eten en YouTube-videos kijken. Op de wc!

Toilet-tiquette

Nu ben ik echt de makkelijkste en mogen mijn pubers veel, maar ik heb ze toch enige toilet-tiquette bijgebracht. Zo mogen ze niet meer eten op de wc, want gadverdamme, hóe vies is dat? En ik wil ook niet meer dat ze al die rollen wc-papier gebruiken voor iets anders dan hun billen. Want zoals dat met pubers gaat, als ouder grijp je altijd mis. Want niet alleen laten ze de wc achter in een onwaarschijnlijke chaos, hun schoenen laten ze staan, evenals hun jas, en een lege zak chips, maar je treft altijd een lege wc-rol aan. En dat laatste wil ik niet. Oh, en ik heb een kookwekker neergezet. Want 30 minuten is te lang. Dat moet zeker de helft korter.

Tags from the story
, , , ,
Geschreven door
More from Anne Boesman

Puberliefde in tijden van corona

De zestienjarige zoon van Anne was diep ongelukkig. Vanwege de crisis had...
Lees verder