Wie een puber was in de 90s had een heel zwaar leven. Want je wilde wel televisie op je kamer en een telefoon, maar dat mocht (bijna) nooit. Gelukkig had je wel een computer, met een muis.
Je had een grote CD-collectie en onderweg speelde je die af op de discman.
Of je was een week bezig met het rippen van de CD’s van je grote broer voor eigen gebruik.
Probleem was alleen wel dat je niet meer wist wat er op welk schijfje stond.
Na heel lang zeuren of sparen kreeg je een mobiel, maar je tegoed was snel op en dus speelde je maar de hele tijd Snake.
De computer stond midden in de kamer, want dan konden je ouders meekijken. En je had altijd ruzie met je broer en zus over wie erop mocht.
De interface van je computer zag er zo uit…
Een avondje bingewatchen was er niet bij, je huurde één video.
Na heel lang lobby’en mocht je een TV op je kamer.
Je kinderen vragen zich vast af wat dit is…
Toen mocht je ook geen telefoon op je kamer, maar wilde je het wel.
