Een recensie van de theatervoorstelling van Tis Hier Geen Hotel

Scène-foto Wim Lanser

Ook zo benieuwd naar de voorstelling Tis Hier Geen Hotel? Martine had ‘m ook niet gezien, maar ging van de week in Zaltbommel naar een van de try-outs en moest zich af en toe aan haar stoel vasthouden om er niet af te vallen van het lachen.

Eigenlijk zou je op het moment dat je kinderen pubers worden, een kraamverpleegster moeten hebben. Ja, net als bij de geboorte van je kinderen. Want als je kind een puber wordt, kun je ook wel wat hulp gebruiken. Iemand die weet wat je moet doen als je dochter voor het eerst ‘ongi’ wordt en wat je moet doen met de sokken die in kussenslopen verdwijnen, omdat ze stijf staan van een bepaald lichaamsvocht.
Zo begint de voorstelling van Tis Hier Geen Hotel, gebaseerd op deze site. Het idee, is ontsproten aan het brein van Saskia Smith, Dianne Liesker en Ellen Dikker, die vonden dat je die stukjes die je hier leest, best op de planken kon brengen.
Nou ja, niet helemaal natuurlijk. Want er moest nog ‘een derde’ bij, en die was snel gevonden met Hanneke Drenth, die je misschien kent van de Dames Voor Na Vieren, of anders van Spijkers met Koppen. Dianne en Ellen speelden hun eerdere voorstellingen vooral solo.

Erg grappig

Dat de vrouwen ieder voor zich erg grappig zijn, dat wisten we dus al wel. Maar hoe zou dat gaan als trio? En wat zouden zij hun drieën gaan maken van de teksten en lijstjes, filmpjes en grappige uitspraken die je hier altijd leest. Ik vond dus echt superspannend om hun interpretatie te zien.
Eerlijk? Ik werd van mijn sokken geblazen door wat ik die anderhalf uur zag. Want gevat in liedjes, sketches en dansjes (ja, die ook), is Tis Hier Geen Hotel nóg leuker. Sterker, je moet je regelmatig goed vasthouden om niet van je stoel te vallen van het lachen.
Ik wil nog niet al teveel verklappen, maar er zit een flinke portie Back to the Eighties in, en een zeer leerzame cursus praten met je puber. Dus het is niet alleen maar lachen, gieren, brullen met Dianne, Ellen en Hanneke, want we stuitten ook nog een diepere laag, die we niet moeten vergeten bij het puberouderschap. Namelijk dat we nogal eens vergeten hoe we als ouders en kinderen met elkaar zouden moeten communiceren.

Pubers meenemen

Eigenlijk was de voorstelling bedoeld voor puberouders, preciezer, pubermoeders. Maar ik adviseer: neem vooral je pubers mee, en je man.
We telden nu vooral vrouwen in de zaal. ‘Het lijkt hier wel een congres voor kraamverpleegkundigen’, zo zei mijn buurvrouw in de zaal, die erbij vertelde dat ze dat beroep heeft. Ze was trouwens vanuit Zeist meegesleept was naar Zaltbommel door haar echtgenoot. Zelf had ze geen idee wat haar te wachten stond. En wat dat betreft heeft ze het getroffen. Met die kraamverpleegster uit het intro, maar uit mijn ooghoeken zag ik ook dat ze ook af en toe dubbel lag van het lachen.
We troffen in de zaal, behalve een handjevol mannen, ook hier en daar een losse puber aan. ‘Echt, veel te herkenbaar’, zo roept een van de pubermeisjes die in de zaal zat. Je kunt dus gerust je pubers meenemen naar de voorstelling Tis Hier Geen Hotel.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Een kaartje kopen? Kijk hier!

Geschreven door
More from Martine De Vente

Met pubers in huis kun je maar beter duidelijk zijn

Wij hebben ook wel veel moeite de pubers wat huisregels bij te...
Lees verder