Met het ingaan van de derede lockdown zitten pubers weer verplicht thuis bij hun ouders. De plek waar het heus goed toeven is, maar die ze ook graag zo nu en dan willen ontvluchten. En hoe doe je dat als er niet zoveel plekken zijn waar je naartoe kunt gaan?
Mijn pubers hebben zeker gezucht toen ze naar de persconferentie van premier Rutte keken, afgelopen maandag. Ze wisten dat die regels eraan zaten te komen, ze snapten ook waarom en dat het nodig is, maar toch. Want van hun vrijheid blijft voor hun gevoel maar weinig over de aankomende vijf weken.
Voor mijn pubers betekent dat bijvoorbeeld niet studeren in de openbare bibliotheek en geen zaterdagbaantjes, sportschool en bioscoop. Alle uitwijkmogelijkheden om even van hun ouders verlost te zijn in één keer, hup, van de baan. En het is echt niet zo dat ze het vreselijk thuis vinden, helemaal niet, maar het is gewoon wel lekker als je even met leeftijdsgenoten bent in plaats van je boomer-ouders. En ik snap dat heel goed.
Hotelkamer hangout
Ondertussen zorgen die maatregelen er ook voor dat pubers in Nederland de grenzen opzoeken. Ze willen elkaar, begrijpelijk, graag zien en dus worden ze creatief in het verzinnen van plekken waar dat wél kan. Zo zijn hotelkamers zo’n beetje dé hangout van pubers geworden. Een kamer is zo geboekt en niemand ziet precies hoeveel pubers uiteindelijk naar die kamer gaan. Er zijn jongens die hun PlayStation meenemen en twintig uur gamen, meisjes die van de kamer een wellnessoord maken en jongens en meisjes die feestend de nacht doorbrengen.
Dat hotels met vooral dat laatste niet blij zijn, mag duidelijk zijn. De regels zijn dan ook flink aangescherpt. Zo moet je in de meeste hotels boven de achttien zijn als je een kamer wil boeken, wordt er streng gecontroleerd om geluidsoverlast en drank- en drugsgebruik en vragen ze om een credit card, iets wat de meeste pubers niet hebben. Maar ook dan weten ze nog wel hun weg naar een hotel te vinden, soms geholpen door hun ouders die een kamer voor hun pubers boeken. Het is wellicht niet het juiste voorbeeld, maar ik kan me goed voorstellen dat als je met drie pubers in een piepklein huisje opeengepakt zit je dan denkt: ik boek wel even een kamer voor die gasten.
Feesten in de kerstvakantie
Ook in deze kerstvakantie zoeken pubers uitwijkplekken. Naast hotelkamers worden ook vakantiehuisjes geboekt om met vrienden op adem te komen van het thuisfront. Of om oud en nieuw te vieren. En als dat niet lukt, zoals gezegd de regels in hotels en vakantieparken zijn streng, zijn er altijd nog legio illegale feesten waar ze terecht kunnen. Onder bruggen, in oude loodsen en op afgelegen plekken in de natuur; er worden uit de achterbakken van auto’s dj-sets en drank neergezet en het feest kan beginnen.
Zoals gezegd snap ik die pubers wel. Ik had waarschijnlijk hetzelfde gedaan als ik nu jong was geweest. Het is belangrijk dat ze dingen zonder hun ouders doen, dat ze ons niet de hele tijd om zich heen hebben zoomen vragend wat ze aan het doen zijn. Dat alleen de wereld in trekken is goed voor hun ontwikkeling, daar worden ze zelfstandig van en het is goed om hun eigen identiteit te vormen.
Leven on hold
En natuurlijk kun je roepen dat het maar een paar weken is, maar pubers moeten al best veel missen. Voor hen voelt het alsof nu bijna twee jaar lang hun leven on hold staat. Dat ze dus de grenzen op zoeken is logisch. En dat ze erover heen gaan ook. Dat is nu eenmaal wat pubers doen. Ik laat mijn pubers zelf beslissen of ze hun vrienden willen opzoeken en waar, of dat nu in een hotel, of trein, of waar dan ook is. En waar ze dit jaar hun oud en nieuw-feestje vieren. En als ze daarmee de regels overtreden, dat zie ik voor deze keer door de vingers.
