Pesterijen, horror-rondstuur-appjes, als ouder wil je graag weten wat je kind met zijn telefoon doet om hem allerlei ellende te besparen. Of je bent natuurlijk gewoon nieuwsgierig. Maar eigenlijk mag het helemaal niet, wist je dat?
Ik wist helemaal niet dat kinderen vanaf hun dertiende recht hebben op privacy in hun telefoon. Dus van dat meekijken in de WhatsApp-gesprekken van mijn puber, dat ik als voorwaarde had gesteld voor de betaling van zijn abonnement, had hij gewoon juridisch kunnen afdwingen dat ik dat niet mocht. Sinds enige tijd staat er in zijn startscherm: ‘Er is hier helemaal niets te zien’. Nou, dan laat ik het dus maar.
Heeft een tiener die privacy nodig? Eigenlijk wel. Voor de kinderen van nu is de telefoon hun dagboek, liefdespost en privéfoto-album in een. Totaal verboden terrein dus voor ouders. Want stel je eens voor dat jij veertien bent, je moeder leest je dagboek en jij komt erachter. Het is een reden om een oorlog in huis te ontketenen. Pubers hebben bovendien die privéruimte nou eenmaal nodig om gezond op te groeien. Een plek waar ze alles zelf kunnen uitzoeken, in plaats van dat hun ouders zich bemoeien met crushes, wie tegen wie wat heeft gezegd en wanneer en waar ze zijn gaan hangen na school.
Natuurlijk wil ik weten of mijn zoon wel eens wordt benaderd door meisjes, of dat er akkefietjes zijn tussen hem in zijn vrienden. Al was het maar omdat ik er pratend zo weinig uit krijg. En stiekem zou ik ook nog wel willen controleren of hij huiswerk heeft, al zegt hij van niet. In de telefoon kijken van je kind, nodigt uit tot helicopterouderen. Maar ik ben er dus mee gestopt, omdat het niet meer goed voelde. Wat op zijn telefoon gebeurt, blijft op zijn telefoon.
Nou heeft mijn dochter in groep 8 ook een telefoon. Daar kijk ik nog wel in. Omdat het mag. Maar ook omdat de kinderen van die leeftijd nog niet helemaal de consequenties kunnen overzien van wat er gebeurt als je een griezel-appje of een pest-appje de klas rondstuurt. Of zoals een paar jongens van school laatst deden: iemands telefoon afpakken en namens diegene pornoplaatjes in de klassen-appgroep plaatsen. Lachen man (not!).
Misschien juist omdat na wat incidenten in de klas inmiddels álle ouders het smartphonegebruik monitoren, gebeurt er in de appgroep van de klas van mijn dochter niet meer zo heel veel. Voor de nieuwsgierige ouder is het best saai, dus ik denk dat ik er ook maar mee ga ophouden.
