Zeggen tegen meisjes dat ze voorzichtig moeten zijn, kunnen we daarmee ophouden?

Twaalf- en dertienjarigen die worden naroepen of op hun kont geslagen; ook jonge meisjes worden geconfronteerd met seksuele intimidatie. En wat doen wij? We leren onze dochters niet van zich afbijten, maar dat ze vooral voorzichtig moeten zijn.

Als mijn zoon uitgaat, is er eigenlijk niet zo veel dat ik met hem daarover bespreek. Ja, een richtlijn wat betreft zijn tijdstip van thuiskomst, maar verder stuur ik mijn dorpskind zonder al te veel mitsen en maren het stadse nachtleven in.

Hoe anders zou ik dit met mijn dochter aanpakken, realiseerde ik me ineens. Een feestje, leuk voor haar. Maar met een nachtbus terug naar huis? Geen denken aan. Alleen over straat ’s nachts? Ik haal haar wel op. In het donker ergens heen? Ik breng haar wel weg. Ik zou, kortom, dat prachtige jonge hert met die wapperende blonde haren niet zomaar loslaten in die grote, boze wereld. Terwijl ik mijn zoon, eveneens een prachtig jong hert, zomaar laat gaan. Ik voed mijn kinderen gelijk op, wat voor de een geldt, geldt ook voor de ander. Maar blijkbaar pas ik andere regels toe als het gaat over uitgaan en alleen over straat gaan. Hij mag wel, zij niet. En daarmee geef ik mijn zoon de onuitgesproken boodschap ‘de wereld is een fantastische speeltuin, have fun’ mee. De boodschap die mijn dochter meekrijgt is echter heel anders: ‘leuk hoor die wereld, maar je moet vooral heel erg voorzichtig zijn’.

Seksuele intimidatie

Sinds #metoo wordt steeds meer duidelijk dat bijna elke vrouw met seksuele intimidatie te maken heeft gekregen. Ook jonge meisjes. Misschien dat ik er daarom ook zo bovenop zit bij mijn jonge dochter. Ik wil niet dat mannen ongevraagd aan haar gaan zitten. Het is mij als puber overkomen. Iemand die ongewenst een tong naar binnen stak bij een concert. Jongens die na een gewonnen Europese voetbalwedstrijd springend een kring om me heen vormden en graaiden waar ze wilden. Een jongen op een brommer die naast me kwam rijden en geile praatjes lispelde. Mannen die me nafloten, nariepen, en als klap op de vuurpijl een onbekende man die me vastpakte in een drukke tram en zo dicht tegen me aan kwam staan dat ik zijn stijve piemel voelde in mijn rug. Was ik geschrokken? Ontzettend! Het was behoorlijk intimiderend. Ik heb staan bibberen, trillen, huilen, voelde me vies. Maar eenmaal thuis deden mijn ouders wat veel ouders doen: ze zeiden dat ik voorzichtig moest zijn.

Ongevraagd aanraken

Seksuele intimidatie is van alle tijden en ook nu hebben veel (jonge) meisjes ermee te maken; het naroepen, fluiten, sissen, betasten. En wat doen wij als ouders? We zeggen dat ze vooral voorzichtig moeten zijn. Hoe goed bedoeld ook, maar daarmee zeggen we eigenlijk: jij bent kwetsbaar. Hij is sterker/gekker/onbeschofter dan jij, dus wees jij dan maar voorzichtig. Maar wat leren we onze dochters als we onze schouders ophalen als mannen ongevraagd aan ze komen? Wat leren we ze als we zeggen: wees voorzichtig. Voor wat? Maar vooral: voor wie? Laten we daarom vanaf vandaag daar gewoon mee ophouden. En onze dochters leren om te zeggen: hoezo kom je aan mij? Blijf met je poten van me af!

Al die mannen die hun tong, piemel, handen en vunzige opmerkingen niet bij zich kunnen houden; vanaf vandaag vertel ik mijn dochter dat zij sterker is dan jullie allemaal. Dat ze niks van jullie hoeft te pikken, en dat zij altijd haar mond mag opentrekken en jullie publiekelijk te schande mag maken als er iets gebeurt tegen haar zin, of als ze zich bedreigd voelt. Want ook voor haar geldt dat de wereld een fantastische speeltuin is en ze zich door niemand moet laten tegenhouden om van die speeltuin te genieten.

 

close

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.


Geen idee meer hoe je kind in elkaar zit? Lees ons nieuwe boek over leven en overleven met pubers.

Ook leuk:

20 dingen die pubers doen in de verkeerde volgorde

Dat pubers er zo hun eigen methodes op na houden hebben we vaak genoeg in de praktijk ervaren. Maar echt snappen doen we dat...

Saskia wil een gps-tracker waarmee ze de spullen van haar pubers kan terugvinden

In de afgelopen vier weken verdween er van alles uit Saskia's huis. En dat was geen kwestie van actieve inbrekers, maar van pubers die...

‘Mijn zoon (14) was zo straalbezopen dat hij niet meer wist waar hij was’

De jongste zoon van Marloes' vriendin Sandra kreeg aan het einde van de tweede klas ineens andere vrienden. Met een ervan zette hij het...

41 gebeurtenissen met pubers uit 2020 die je in 2019 niet voor mogelijk had gehouden

Hoe was jullie jaar? Dat van ons vonden we best meevallen. Daarom deze 41 dingen die we vorig jaar met onze pubers niet voor...

Waarom mijn pubers vinden dat minister Blok maar eens bij hen op school moet komen kijken

Minister Blok maakte vorige week een behoorlijke faux pas ten aanzien van onze multiculturele samenleving. Hij beweerde dat er geen vreedzame samenlevingen bestaan die...

Laat zien aan je pubers: Corona is geen grap

De Volkskrant had vanmorgen een reportage over kinderen en pubers op trapveldjes die ondanks de voorschriften voor social distancing toch blijven voetballen en rondhangen....

Hoe je die puber toch aan het praten krijgt

Martine doet verwoede pogingen om haar pubers aan het praten te krijgen. Alle gesprekstechnieken trekt ze uit de kast, met eenlettergrepige antwoorden als resultaat.  Een...

Heerlijk: de puber op kamp, jij het rijk alleen

Schoolkampen, werkweken en uitwisselingen maken dat de pubers er ook eens een tijdje NIET zijn. Martine vindt het heerlijk, want hoe lief ook: pubers...

Dat kinderen zelfmoord plegen, komt niet door 13 Reasons Why

Miriam schrok zich kapot van het zelfmoordcijfer onder jongeren. Maar ze vindt het vreemd dat op school wel voor alles wordt gewaarschuwd, maar dat...