De zoon van Annemarie is net naar de middelbare school. Dat is even wennen. Al gaat dat sneller dan ze dacht. Want eigenlijk voelt hij zich al helemaal thuis op die nieuwe school en in zijn nieuwe leven. Je weet dan ook dat je brugpieper zich al aardig thuis voelt op de middelbare school als hij deze tekenen vertoont.
12 tekenen dat je brugklasser al behoorlijk is ingeburgerd
#1 Na tien dagen op een rij kleddernat te zijn geregend, eindelijk toegeeft dat een regenbroek niet echt cool maar toch best handig is.
#2 Doorkrijgt dat het feit dat hij vorige week braaf zijn huiswerk heeft gedaan, niet wil zeggen dat hij dat zich allemaal nog herinnert op de aardrijkskundetoets een week later.
#3 Mopperend constateert dat de leraren niet helemaal van de gelijke behandeling zijn: ‘De leraren geloven meisjes echt veel sneller dan jongens. Als zíj met een smoesje komen, dan denken ze meteen dat het waar is, maar óns geloven ze nooit. Echt nooit.’
#4 In de voetbalkantine na de wedstrijd nog voordat de patat is besteld aan mijn mouw trekt dat we nu toch echt naar huis moeten. Want huiswerk.
#5 Het zelf ook heel irritant begint te vinden dat de klassenapp volstaat met onzin zodat het er zomaar doorheen kan glippen dat de eerste twee lesuren uitvielen.
#6 Al drie keer per ongeluk ‘Wat zegt u?’ tegen me heeft gezegd en zelf ook van dat ‘u’ schrikt.
#7 Doorkrijgt dat er betere manieren zijn dan gokken. En het dus helpt als je eerst de leestekst Engels leest voordat je de meerkeuzevragen daarover beantwoordt.
#8 Hij vindt dat hij naast voetbal, tennis en huiswerk heus nog wel tijd over heeft om op de roeiclub van school te gaan.
#9 ‘Wat zijn ze schattig hè?’, roept als we langs zijn basisschool fietsen en groep 8 op het plein voetbalt.
#10 Er zelf ook wel om moet lachen dat de ouderejaars ‘Getver, het stinkt hier naar brugpiepers’ roepen als ze hem tegenkomen bij de kluisjes.
#11 Hij – als hij jou hoort overwegen je om te scholen tot docent Nederlands – geschrokken roept: ‘Nee joh, dat moet je niet doen. Dan heeft iedereen een hekel aan je!’
#12 De wegbrengdeal voor het eerste schooluitje is goed uitonderhandeld. Als in: ik mag hem brengen met de auto en krijg dan wel een kus, maar niet in het zicht van zijn vrienden. En dan dus niet blijven tot de bus vertrekt. En zeker niet springen en zwaaien en kushandjes wuiven.
