Dit artikel verscheen eerder in het tijdschrift Saar (onze grote zus) maar is geschreven door een van de oprichtsters van Tis Hier Geen Hotel. Vind je het leuk? Dan hebben we nu een aanbieding voor de lezers van Tis Hier Geen Hotel. Klik hier en krijg tijdelijk een jaar Saar (4 nummers) voor maar € 15,00. (Ook leuk voor je moeder/buurvrouw/beste vriendin).
Als de pubers van Martine de Vente op kamers gaan, verkoopt ze haar huis en gaat ze van de overwaarde hele leuke dingen doen. “Ik ga echt niet wachten tot mijn pensioen. Hell no.”
Wij hebben tweehonderdduizend euro. Niet omdat we de lotto hebben gewonnen of een erfenis kregen. Het is de overwaarde op ons huis. Toen mijn man het formulier zag met het bedrag waarvoor de makelaar het heeft getaxeerd, kreeg hij eurotekens in zijn ogen. En spontaan verhuisneigingen. Want als we de stad uitgaan en een stulpje kopen van drie ton, hoeven we minder hard te werken om de maandlasten op te hoesten. En kunnen we de helft van het jaar op reis en ook nog een tweede huis kopen, ergens op een berg in Frankrijk.
Mijn man is van de afdeling gouden bergen, ik ben wat behoudender en mijn kroost is regelrecht conservatief. Mijn dochter verklaarde depressief te worden van de gedachte het huis waar ze is geboren te verlaten en mijn zoon wist arrogant uit te brengen dat hij nog niet dood gevonden wil worden in Swifterbant of Ede. Nee, zelfs niet in Maastricht of Amsterdam-Noord. We hebben het kroost verteld dat het voor nu oké is, maar dat we na het eindexamen wel beginnen met ze de deur uit te kijken. Want zo’n groot, duur huis, waar heb je dat nog voor nodig als het bankhangende, koelkast leegvretende, honderd vrienden meenemende nageslacht inclusief zweetsokken en Ikea-slaapbank is vertrokken naar een ranzig studentenhuis?
Dat was precies de gedachte van mijn collega Christel (56) en haar man toen ze hun stadswoning van 250 vierkante meter in het centrum van Nijmegen te koop zetten. Met pubers een geweldige plek: vlakbij school en café en dus een zoete inval voor zoon, dochter en vriendenclub. Elk weekend het huis vol en allemaal mee-eten en blijven slapen. In een van de vijf slaapkamers was altijd wel plek. Of anders in Christels inloopkast, waar ze op een zondagochtend op zoek naar een leuke zomerjurk op een vrijend stelletje stuitte. “Ze schrokken nog meer dan ik. Ik moest er vooral om lachen.” Maar toen de jongste op kamers ging, vonden Christel en Frank het huis toch wel aan de grote kant. En stil, zo zonder kinderen. “We hadden op dat moment nog geen plan, behalve de hoop het voor een goede prijs te verkopen en er nog wat geld aan over te houden voor ons pensioen.”
Zo’n groot, duur huis heb je echt niet meer nodig als de koelkast leegvretende meute is vertrokken
Het is volgens zelfstandig financieel planner Leontien van Roosmalen (48) een herkenbaar moment. De kinderen zijn uitgevlogen, dus waarom dat grote huis nog aanhouden? Ze merkt onder haar klanten dat het dan vooral bij de vrouwen gaat kriebelen. Je hebt tijd over, omdat je taak als kok, afwasser, dingen-achter-hun-kont-opruimer en proviand-bijvuller er wel zo’n beetje op zit. En in potentie is er geld. “Maar dat zit dus in die stenen”, aldus Van Roosmalen.
Een huis huren en een wereldreis maken, het kan allemaal. Volgens Van Roosmalen is het echter niet meteen de voordeligste keuze. Ze gaat ervan uit dat een huurwoning al snel duizend euro in de maand kost. “Stel dat je twee ton hebt: dat lijkt veel, maar dan is je geld in zestien jaar al op. Wie op zijn vijftigste begint, is dan nog niet eens met pensioen.”
Iets verder vooruitkijken is handiger. Downsizen – een kleiner huis kopen – is een betere optie. Je tweehonderd vierkante meter verkopen voor zes ton en voor de helft honderd vierkante meter terugkopen, scheelt behoorlijk in de maandlasten.
Van het geld dat het huis oplevert, kun je het beste gewoon gaan genieten, vindt Leontien van Roosmalen. “Je leven is geen generale repetitie.” Dus waarom wachten met een wereldreis, tweede carrière of een tijdje minder werken? Hubriën Meijaard merkt dat zijn cliënten, zelfs als ze boven de vijftig zijn, te veel geld bewaren voor later, terwijl later natuurlijk allang is begonnen. Over de erfenis maken vijftigers zich tegenwoordig wel een stuk minder druk. “Heel soms hoor ik nog dat iemand geld wil nalaten aan de kinderen, maar de voorkeur gaat er vaker naar uit de kinderen in het hier en nu te helpen.”
Voor Christels kinderen zit dat er voorlopig niet in. Het geld uit het huis ging uiteindelijk op aan een woonboot buiten de stad. De nakomelingen stonden niet te juichen, vooral Christels dochter niet. Die had graag gezien dat de woning, of liever gezegd, haar kamer nog intact zou blijven voor het geval – zeg een keer per maand – ze thuis zou komen uit Amsterdam.
Beetje raar: veel vijftigplussers bewaren geld voor later, terwijl later natuurlijk allang is begonnen
Ook voor de studerende kinderen van Anja Keesmaat (53) is er geen plek waar ze kunnen neerploffen met de was, de ijskast leegroven om op zondagavond weer de trein te pakken naar de studentenstad. Anja past met haar man op een resort in Portugal dat te koop staat, in afwachting van het geld dat loskomt na de verkoop van hun huis in Suriname, waar het gezin jaren woonde. Anja en haar man doen in het resort klusjes en leiden potentiële kopers rond. Haar man zorgt als freelance-vertaler voor inkomen, ze wonen gratis en lunchen iedere dag in het zonnetje. Als er iets met de kinderen is, is dat wel vervelend als je niet in hetzelfde land bent.
De kinderen hebben zich er inmiddels bij neergelegd. “We hadden afgelopen jaar onze eerste zomer hier. Het hele stel kwam hier borrelen en eten. Als het dan te warm werd, namen ze een duik.” Blijven slapen is ook geen probleem. Een kind met aanhang kan in de logeerkamer, het andere op de slaapbank. “Ik hoor ze nooit meer over het oude huis.” Over hoe het straks moet als Frank of Christel bejaard zijn, hebben ze nog geen moment nagedacht. “Met een rollator over de loopplank, dat gaat niet.” Maar dat zien ze tegen die tijd wel weer.
Als je kinderen de deur uitgaan, moet je je dus absoluut niet op levensloopbestendige, gelijkvloerse seniorenwoningen gaan oriënteren. Juist dan moet je op zoek naar je droomhuis, met een loopplank of zo, en in ieder geval plek voor een hangmat.
Het moment dat mijn kinderen zijn opgelazerd, ik krijg er al helemaal zin in. Meteen verkopen en cashen.
Martine de Vente schrijft voor kranten en bladen en is co-founder van de site tishiergeenhotel.nl. Ze woont met man en kinderen van 13 en 11 in Amsterdam.
Dit artikel is ingekort voor online, maar verscheen eerder in het tijdschrift Saar (onze grote zus). Vond je het leuk? Dan hebben we nu een aanbieding. Klik hier en krijg tijdelijk een jaar Saar (4 nummers) voor maar € 15,00. (Ook leuk voor je moeder/buurvrouw/beste vriendin).
