Als de zoon van Marieke onder zijn spreekbeurt uit wil komen, wil ze hem eens streng toespreken. Want voor dat vak staat hij al niet zo goed, dus hoezo pakt hij dit niet met beide handen aan? Dan hoort ze het onderwerp: Chlamydia. Juist.
Op een druilerige ochtend zit ik samen met mijn zoon in de wachtkamer bij de orthodontist. We zouden met de auto heen en weer gaan, en daarna zou hij op de fiets naar school gaan. Terwijl we wachten gaat zijn telefoon. Of hij wel op tijd op school is voor zijn spreekbeurt? Ik hoor het verbaasd aan, want ik weet van niks. Van welk vak is het dan? ‘Biologie’, klinkt het wat nonchalant.
Ik ontplof bijna. Voor biologie staat hij een dikke onvoldoende, en dus hadden we de afspraak dat we bij het eerstvolgende proefwerk of werkstuk voor biologie serieus aan de slag zouden gaan. Waarom wist ik dan van niks? En waar ging die spreekbeurt eigenlijk over dan? ‘Glmda’, klinkt het onverstaanbare gefluisterde antwoord. ‘Wat zeg je?’ ‘Glmda’. Ik zeg dat ik het echt niet versta. ‘chlamydia’, schalt het nu lichtelijk geïrriteerd door de wachtkamer.
Soa spreekbeurt
Ik schrik me rot, en ben opeens heel blij dat dit niet door de wachtkamer van de huisarts schalt. Wie houdt er nou een spreekbeurt over chlamydia? Maar opeens valt het kwartje. Zo’n spreekbeurt ga je natuurlijk niet samen met je moeder voorbereiden. En tja, daarom had hij dus geen haast bij de ortho, en vond hij het ook niet erg eerst met de auto naar huis te rijden en dan door de regen met de fiets naar school te gaan!
Hoge hoed met soa-lootjes
Ik vraag door en kom erachter dat het bij de leermethode van biologie hoort. De leraar gaat met de hoge hoed met lootjes rond, en de pubers moeten elk een soa uit de hoge goed trekken. De pubers die dezelfde soa ‘hebben’, mogen samen een spreekbeurt geven. Briljant! In plaats van een onfortuinlijke leraar die voor 8 parallelklassen, elk met 30 pubers, keer op keer het hele scala aan soa’s de revue laat passeren, staan de pubers nu zelf voor de klas te zweten. En niemand durft te lachen, want tja, over 10 minuten staan zij er zelf met syfilis of gonorroe.
Geen plaatjes alsjeblieft
‘Hulpvaardig’ als ik ben, besluit ik na het bezoek aan de orthodontist toch direct door te rijden naar school, zodat-ie nog net op tijd is voor de spreekbeurt van zijn groepje. Even later haal ik hem weer op. Ik vraag hoe het ging. ‘Een 7,5’, zegt hij matjes. ‘Best goed, toch?’, zeg ik enthousiast. ‘Het had nog hoger gekund, als we plaatjes in de presentatie hadden gedaan. Die hadden we ook gezocht, maar dat zag er echt niet zo fris uit’, voegt hij er een beetje teleurgesteld aan toe. We zijn beiden opgelucht dat het achter de rug is. Een week later komt mijn dochter met haar lootje thuis. Zij ‘heeft’ hepatitis B.
