Waarom mijn pubers vinden dat minister Blok maar eens bij hen op school moet komen kijken

Minister Blok maakte vorige week een behoorlijke faux pas ten aanzien van onze multiculturele samenleving. Hij beweerde dat er geen vreedzame samenlevingen bestaan die multi-etnisch of multicultureel zijn. Mijn pubers vinden dat nogal een impertinente aanname van de heer Blok. Want zij zíjn die multiculturele samenleving. Dit gaat dus ook over hen. 

De minister ging nog een stapje verder en beweerde dat het onmogelijk was om met mensen die verschillende culturele achtergronden hebben, samen te kunnen wonen, werken, spelen, liefhebben, kortom leven, want dat zit niet in onze genen. Ik vroeg aan mijn pubers wat ze daarvan vonden, van die uitspraken. Ze hadden het een beetje vanaf de zijlijn gevolgd, want hé, vakantie, maar toen ze zich erin gingen verdiepen, vonden ze al snel dat deze man geen idee had waar hij het over had. Ze herkenden zich er niet in, noch ging dit over de wereld waarin zij leven. En toch ging dit ook over hen.

Ik dacht na over het genenpakketje dat mijn kinderen hadden meegekregen, een mix van Italiaanse heiligen (ooit uitgezocht door een oom, die zich in genealogie had verdiept), Brabantse ambachtslieden, Amsterdamse middenstand, een vleugje Joods, enig mediterraan bloed stroomden ook door hun aderen evenals Duits, Engels en Vlaams. Wat betekent dit pakketje voor mijn kinderen? Hoe Nederlands of blank ze ook zijn, op basis van hun genen zijn ze niet in één etnisch of cultureel hokje te stoppen.

Gelukkig maar. Want gaat het daar juist niet fout? Als mensen worden ingedeeld op alleen maar hun etnische of culturele achtergrond worden de verschillen die er zijn dan niet op een verkeerde manier belicht? En wordt dan niet iedereen over één etnische of culturele kam geschoren? Zoals De Nederlander niet bestaat, bestaat ook De Marokkaan, of De Turk of De Surinamer niet. Dat genenpakketje zegt vooral waar de wieg van je voorvaderen stond, maar zegt toch niks over bijvoorbeeld verdraagzaamheid of integriteit? Is hoe je in het leven staat puur gebaseerd op je genen? En kun je op basis van die genen dan niet vreedzaam met anderen samenleven? Ik vraag me af met welke oogkleppen minster Blok de afgelopen decennia door Nederland heeft gelopen.

Los van de genen krijgen mijn pubers ook nog iets ander mee, namelijk hun opvoeding. Ook niet onbelangrijk lijkt me. Ze worden opgevoed door ouders die op multiculturele scholen zaten en in multiculturele wijken woonden. Ouders die vrienden hadden met een andere culturele achtergrond, met andere kleuren, met andere gebruiken en gewoontes, maar waar ze meer overeenkomsten mee hadden dan verschillen. Want het waren vrienden met hetzelfde gevoel voor humor, die op dezelfde manier in het leven stonden, die dezelfde interesses en hobby’s hadden en schouders waarop je kon uithuilen.

Onze pubers krijgen van huis uit mee dat je niemand in hokjes moet stoppen. Dat je nooit of basis van sekse, afkomst, geloof of seksuele geaardheid onderscheid mag maken, omdat iedereen nu eenmaal gelijk is. En nu veegt minister Blok mijn opvoeding zomaar van tafel. Omdat het volgens hem geen zin heeft, want samenleven met al die verschillen is blijkbaar onmogelijk.

Mijn pubers denken helemaal niet in termen van multiculturele of – etnische samenleving. Die zitten gewoon met een handvol mede-pubers in een klas. Of in een team. Of vriendengroep. En niet de vraag ‘waar kom je vandaan?’ is relevant, maar ‘wie ben je?’ En ja, ze zien echt wel de verschillen, maar kijken vooral naar de overeenkomsten. Vriendschap is voor hen samen lachen, voetballen, shoppen. Nemen je vrienden je serieus als je om hulp vraagt? Kunnen ze je troosten? Staan ze voor je klaar? Komen ze voor je op? Dat is voor hen veel belangrijker dan hoe of wat je thuis eet of in welke god je gelooft.

Mijn pubers vragen zich oprecht af  of Nederland juist niet het voorbeeld van die multiculturele samenleving is. ‘En dat minister Blok maar eens bij hen op school moet komen kijken. Dan ziet hij pas echt hoe goed én vreedzaam het met die samenleving waar hij over rept is gesteld. Ik denk dat er geen betere leerschool voor minister is dan inderdaad een dagje meelopen.

 

close

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.


Als het op financiën aankomt, zijn pubers zowel grenzeloos inventief als naïef. Dus daar valt nog wel wat opvoeding tegenaan te gooien. In ons nieuwe boek leggen we uit hoe je dat kunt doen

Ook leuk:

Hoe je het slaaptekort bij je puber kunt oplossen (en hieraan heb je vast nooit gedacht)

Slaaptekort bij pubers is een probleem. Dus: Gordijnen dicht. Check. Schermen uit. Check. Lichten uit. Check. Toch willen de pubers van Martine niet slapen....

9 bewijzen dat pubers en eten een superirritante combinatie is

Het aller-aller-aller-irritantst aan het hebben van pubers vind ik dat ik de hele dag met eten bezig moet zijn. Natuurlijk begrijp ik dat ik...

Wijst je puber je af? Help ‘m herinneren dat hij vroeger je grootste fan was

De volgende keer dat je puber chagrijnig tegen jou doet, help hem eraan te herinneren dat hij ooit lid was van jouw fanclub. Dat...

Vinden je pubers vast leuk om te zien: spelletjes uit de oude doos

Elastieken, kaartje tik, hinkelen, steentjes keilen; wie heeft deze spelletjes niet gedaan? In het pre-digitale tijdperk speelden we op straat, en keek niemand op...

Leuk om met je puber te kijken: Els uit Toren C legt uit hoe dat precies zit met Sinterklaas

We houden stiekem een beetje van Els, die lieve secretaresse uit Toren C. Helemaal als ze goedbedoeld uitlegt hoe het allemaal zit met Sinterklaas....

Heel therapeutisch, kijken naar de karate-moves van Miss Piggy

Soms wil je net doen als Miss Piggy, gewoon erop los slaan als je het ergens niet mee eens bent. Doen we natuurlijk niet,...

‘Mijn zoon jat uit winkels. En ja, dat deed ik vroeger ook’

Maartjes zoon wil niet deugen. Nou ja, hij is geen jeugddelinquent ofzo, maar heeft een duidelijke hang naar alles wat net niet door de...

11 dingen die pubers áltijd kwijtraken

En wij maar denken dat de wereld verging toen er ooit knuffelkonijnen, speentjes en sabbellapjes verdwenen. What were we thinking? De oorlog breekt pas...

Mobiel mee naar bed? Dacht het niet!

Nee, wat betreft slapen met een telefoon naast je op het hoofdkussen is Saskia onverbiddelijk: dat gebeurt dus niet. Hoe haar pubers ook klagen...