Ondanks dat pubers verkleefd lijken te zijn met hun smartphone, bellen ze er bijna nooit meer mee. Toch blijft de behoefte aan oeverloos ouwehoeren.
Kinderen kunnen niet meer bellen, maar WhatsAppen des te meer, constateerde Het Parool onlangs. Berichten zijn ultrakort en tot op het onbeschofte af. De communicatie hier in huis verloopt ook op deze wijze. Als ik mijn dochter bel, dan neemt ze steevast op met ‘Watizzer?’ Alsof bellen bij voorbaat al inhoudt dat er een calamiteit is. Dat klopt ook eigenlijk wel, want ik bel alleen maar bij iets dringends: bijvoorbeeld als ik de deur achter me dicht heb getrokken en de sleutel ben vergeten. Om te vertellen dat ik wat later ben en andere minder dringende zaken stuur ik een berichtje.
Mijn zoon heeft aan de telefoon een vocabulaire van drie woorden, bestaand uit ‘ja’, ‘nee’ en ‘doei’. Dat laatste zegt hij trouwens maar zelden. In de meeste gevallen drukt hij het gesprek al weg als ik nog midden in een zin zit. Als ik vervolgens terugbel om die zin af te maken, dan neemt hij niet meer op. Als zijn vader dat zou doen, dan kreeg die met de deegroller.
Oeverloos ouwehoeren zoals ik dat deed met mijn vriendinnen aan de huistelefoon,dat doen ze niet meer. Want ik al had ik mijn vriendinnen een half uur geleden nog op school gezien, ik had thuis aangekomen toch erg veel behoefte om te praten. Aan zo’n gesprek kwam trouwens altijd een einde als mijn vader voor mij ging staan en met duim en wijsvinger het ‘dat gaat te veel kosten’- gebaar maakte.
Ze communiceren tegenwoordig met elkaar via emoticons en WhatsApp, zo is de observatie van Het Parool. Zelfs als ze bij elkaar in de buurt zijn. Dat klopt. Als mijn puberneven op bezoek zijn, dan zijn alle kinderen meer met hun telefoon bezig dan met elkaar.
Ik ben gestopt met koekeloeren in de telefoons van mijn kinderen. Maar vooral ook omdat daar een eindeloze brij berichten voorbijkomt waar je geen touw aan kunt vastknopen. En soms stopt het gewoon. Dan staat er: kom facetimen. Dus zitten die meiden toch gewoon met elkaar te ouwenelen. Mijn buurvrouw vertelde dat haar dochter haar huiswerk maakt met haar beste vriendin op facetime ernaast. Altijd je beste vriendin in de buurt, zonder dat ouders zich ermee bemoeien. Had ik dat maar toen ik dertien was.
