In de Volkskrant schrijft columnist Sheila Sitalsing dat haar dochter niet niet naar China wil. Niet omdat vliegen slecht is voor het milieu, maar omdat ze daar iedereen volgen met camera’s. Pubers zijn zich veel meer dan ons bewust van de informatiemaatschappij.
De generatie van haar dochter, de generatie van ook onze pubers, is doordrongen van de vele manieren waarop autoriteiten inbreken in privélevens. Veel meer dan de nonchalante generaties daarboven.
Algoritmen
‘Wantrouwen tegen dit maatschappijbeeld hoef je de kinderen van de informatiemaatschappij niet bij te brengen. Wantrouwen tegen goede bedoelingen die verkeren in hun tegendeel evenmin. Ze zien het de hele tijd misgaan’, aldus Sitalsing. ‘Ze groeien op met de wetenschap dat algoritmen ingebouwde vooroordelen versterken en dat de macht er gebruik van zal maken.’
Leren van pubers
De column zet je aan het denken. Als het om de informatiemaatschappij gaat, hoe nonchalant zijn wij dan eigenlijk als generatie? En hoe bewust zijn onze kinderen? En kunnen we juist niet heel veel leren van onze pubers als het gaat om inbreken in of verspreiden van privélevens?
En natuurlijk marcheren de meeste pubers op de paden van social media. Maar dat is een keuze, want ze laten zien wat ze willen laten zien. En bepalen daarmee zelf wanneer de camera op hun gericht staat en wanneer niet. In China heb je die keuze niet. Daar krijg je ongevraagd een camera op je neus.
Lees de hele column van Sheila Sitalsing.
