De zoon van Marieke wil gewoon vet geld verdienen aan zijn profielwerkstuk

Anders is al die moeite voor niks.

Dat profielwerkstuk, daar ziet menige puber als een berg tegenop. Maar het ligt er aan hoe je het bekijkt. Mariekes zoon Melchior weet de nadelen van het ploeteren op zo’n werkstuk om te buiten naar voordelen. Hij gaat aan deze schoolopdracht ‘vet geld’ verdienen.

De deadline voor het Profiel Werkstuk (PWS) is geweest, en dat betekent meer rust in de tent. Zoë deed haar PWS over straattaal, samen met een vriendin, een Pocahontas-achtig meisje met een slenterende tred en een permanente krijg-toch-allemaal-de-rambamhouding. Zoë is streng, valt me op. “Ongelofelijk, hoe slecht jij spelt,” hoor ik haar tekeer gaan tegen Pocahontas “Zo krijgen we natuurlijk nooit een voldoende. Het is voor Nederlands he!” Pocahontas zegt iets over dyslexie, maar Zoë is niet onder de indruk: “Nou en! Dyslexie heb je ook niet ineens vandaag gekregen! Gooi er dan de spellingscontrole overheen of kom er eerder mee, zodat ik er naar kan kijken. Niet op het laatste moment bomvol spelfouten! Dit wordt nachtwerk.”

Daarna hoorde ik niets meer, alleen wat getik en zachtjes overleg. Het PWS over straattaal is afgekomen. Opgelucht komen ze een uur of elf ’s avonds naar beneden gestommeld. “Af.” Zegt Pocahontas. “Als we nu geen voldoende krijgen…” zegt Zoë. “Ik gok een zeven” denkt Pocahontas terwijl ze aan tafel schuift. Zoë zou ‘een acht eerder terecht vinden,’ Zoë schenkt thee in. “Als je kijkt hoe fucking veel onderzoek we hebben gedaan.”

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Melchior heeft zijn PWS anders aangepakt. “Als ik er zoveel tijd aan kwijt ben, kan ik beter kijken of ik iets kan verdienen met dat PWS,” hoorde ik hem vorig jaar al zeggen. En hij diende een voorstel in bij zijn economieleraar, dat hij uit wilde zoeken hoe je een Zestien+-feest voor een paar duizend man organiseert. Zoë was meteen enthousiast: “Cool bro! Een gat in de markt!” Als het PWS af is, kan hij ‘vet geld’ gaan verdienen met dat feest, legt Melchior me uit. Zelf kan hij draaien, als DJ. Dat vindt hij volgens mij nog het leukste. Hij is nu ook DJ op diverse schoolfeesten en zijn DJ imperium breidt uit.

Hij belde eerst naar festivalorganisatoren en vroeg waar haken en ogen zitten bij megafeesten voor zestienjarigen. Maakte daar notities van. Er bleken nog heel wat hobbels te zijn, die met name te maken hadden met alcohol die niet toegestaan is onder een bepaalde leeftijd en wie er aansprakelijk is als dat toch mis gaat. Zelf is hij minderjarig en dus niet aansprakelijk. Daarna belde hij met diverse locaties en touroperators. Maakte een vergelijking en berekeningen. En uiteindelijk, vlak voor de deadline zei hij: “Zo, het PWS is af.”

“Ga je het nou nog doen, dat event?” vraag ik aan tafel. “Ja, wanneer ga je die coole party organiseren?” wil Zoë weten. Pocahontas en Zoë zitten naast elkaar. Ook Pocahontas heeft wel zin in een feestje. “Ik moet nog zoeken naar een goedkopere locatie, want nu draai ik zo ongeveer quitte. Ik verdien nog niet genoeg.” zegt Melchior. Een locatie is volgens hem nog knap lastig, omdat de leeftijd van de doelgroep een probleem is voor veel locatie-eigenaren. Hij moet iets van toezicht voor de alcohol gaan regelen, hij is nog aan het kijken hoe. Daarnaast is hij bezig met sponsors, legt hij uit. Maar het feest komt er – nog even geduld.

Waren wij ook zo zakelijk, op de middelbare school? Ik kan het me niet herinneren.

Journalist Marieke van Willigen is alleenstaande moeder van de tweeling Melchior en Zoë (16). Ze heeft een blog: www.jurkenvanmaria.nl

Tags from the story
, ,
Geschreven door
More from Marieke van Willigen

16 en nu al een kapitalist

“Wat is dit voor gigantische kubieke-meterbox?” vraag ik aan Melchior. Ik ben...
Lees verder