‘Mijn zoon heeft een tussenjaar en doet… geen ene reet’

De zoon van Marloes’ vriendin Margreet (50) deed vorig jaar eindexamen vwo. Nu doet hij helemaal bijna niks. En zij wordt er knettergek van.

>

“Het zit op de bank en het doet hélemaal niks. En als het niet op de bank zit, dan ligt het in bed. Tot een uur of een. Dan heb je het dus over mijn bijna negentienjarige zoon.
Na te zijn opgestaan smeert hij zes boterhammen en gaat dan dus op de bank zitten. Als ik thuiskom uit mijn werk, dan zit hij te gamen, televisie te kijken of in de tuin te blowen. Niks is er gebeurd. Hij heeft nog niet eens de vaatwasser uitgeruimd of de wasmachine leeggehaald. Laat staan dat hij eens een boodschap doet. Hij vindt dat ik dat onderweg van mijn werk naar huis wel kan doen.

Afspraken

Natuurlijk had ik na het halen van zijn examen afspraken gemaakt. Hij wilde nog niet studeren, want niks leek hem leuk. Zijn examen halen had meer prioriteit dan het kiezen van een vervolgopleiding, zo vond hij en ik eigenlijk ook. Want of hij het zou halen, was namelijk nog best spannend.
Toen de vlag -weliswaar na het herexamen- uithing, ben ik met hem gaan zitten. Ja, hij zou een baantje zoeken. Ja, hij zou meebetalen en ja, hij ging niet de hele dag op de bank hangen. Hij vond een baantje. Bij de supermarkt. Maar hij vond er ‘niks aan’. Hij wilde liever iets doen in de horeca. Maar dan liever niet in de avonduren, want dan wilde hij zelf op stap gaan met zijn vrienden.

Baantje

Nu staat hij twee dagdelen in de week in een koffietent en blijkbaar is dat genoeg. De rest van de dag zit hij dus thuis. Meer werken hoeft ook niet echt. Zijn vader betaalt zijn mobiel, zorgverzekering en kleedgeld.
Ik had toch echt wel gehoopt dat hij meer pit zou hebben. Het is een slimme jongen. Hij is sociaal en was altijd ondernemend. Tot nu toe dus. Er zit geen greintje inititatief bij. Toen ik die leeftijd had, wist ik niet hoe snel ik het huis uit moest. Ik had weliswaar ook een tussenjaar, maar dat vond plaats aan de andere kant van de wereld. In Australië, waar ik na eerst een half jaar keihard werken en sparen voor een ticket, de tijd van mijn leven had.

Werken en een beetje hangen

En hij zit… thuis. Zijn vrienden dus ook. Een enkeling is gaan studeren, maar de rest woont nog bij hun ouders. Ze werken een beetje en hangen. Ik erger mij kapot aan mijn zoon. De sfeer in huis is om te snijden. We zijn met z’n tweeën en hadden het altijd gezellig samen. Maar nu moet ik me inhouden om hem niet van de bank te trekken en letterlijk een schop onder zijn hol te geven.
Als ik aan hem vraag wat daar nou aan is, zegt hij dat hij het heeft ‘verdiend’ om thuis te zitten. Omdat hij vorig jaar zo hard heeft gewerkt voor zijn examen. Maar een plan voor volgend jaar is er ook nog niet echt. Dit terwijl de zomer toch ook weer met rasse schreden nadert.

Open dagen

Nu zijn er open dagen voor vervolgopleidingen. Hij is naar een paar toe geweest. Maar het lijkt of hij bang is om iets te kiezen. Rechten lijkt hem ‘saai’, economie ‘te moeilijk’ want je moet erbij rekenen. Ik heb hem nog geadviseerd iets te gaan doen in het onderwijs. Hij is sociaal, en heel leuk met kinderen. Altijd geweest ook. Maar hij vindt dat je daarmee te weinig verdient.
Ik vrees dus dat hij volgend jaar weer een tussenjaar heeft. Maar dan moet hij óf aan het werk óf ik schop hem de deur uit.

Tags from the story
, , , ,
Geschreven door
More from Marloes Vreeswijk

18 tekenen dat het echt tijd is dat pubers weer naar school gaan

Na zes weken complete lethargie begint de school in het noorden van...
Lees verder