Pubers zijn niet goed in het vaststellen van hun ETA voor het avondeten

Saskia stelde onlangs een nieuwe regel in: ze wilde dat haar pubers wat preciezer hun ETA, estimated time of arrival, voor het avondeten zouden doorgeven. En als ze dat dan toch deden of ze dan ook even wilden melden of ze alleen of met een leger hongerende pubers in hun kielzog binnen zouden vallen, zodat ze daar allemaal rekening mee kan houden.

Ik vind het nu eenmaal leuk en belangrijk dat we met elkaar eten en dat er of genoeg eten is of niks wordt verspild. Vandaar die regel. Eerder was ik niet zo streng, maar dat werkte niet. Want het brein van pubers is niet ingesteld op zaken zoals tijdstippen en aantallen. Ze kwamen steevast te laat voor het eten. En soms kwamen ze helemaal niet en zat ik alleen met een enorme pan eten of had ik een klein hapje klaargemaakt en zaten er ineens acht pubergasten aan tafel. Dus stelde ik die ETA-regel mét vermelding van aantal gasten in en plakte die op de koelkast zodat ze er minimaal één keer per dag aan herinnerd zouden worden.

Nieuwe regel voor de pubers

Het werkte. Even. Of nou ja, het werkte één keer. Mijn pubers kwamen op de afgesproken tijd thuis, de een, zoals aangekondigd, alleen, de ander, eveneens aangekondigd, met twee vriendinnen. Daarna ging het mis. Want het brein van pubers is ook niet ingesteld op het onthouden van regels langer dan één dag. Ook al hangt die op de koelkast.

Een dag later lukte het weer niet. De een moest sporten en kwam toch maar niet eten, de ander had wel gezegd dat ze thuis kwam eten, maar het eten bij een vriendinnetje bleek lekkerder dus bleven ze daar hangen. Een dag later hetzelfde riedeltje, en gisteren weer. En dus greep ik naar het ultieme machtsmiddel: inhouden van zakgeld. Als ik geld uitgaf aan eten dat niet werd opgegeten dan moesten ze dat maar terugbetalen. En daar zijn pubers heel gevoelig voor. Want vanmiddag werd ik door de ene puber geappt. Hij ging meteen door naar de sportschool dus op hem hoefde ik niet te rekenen. Gevolgd met een ‘goed hè, dat ik me aan de regels houd’, zodat hij zeker was dat ik zijn zakgeld niet zou inhouden.

Reeks appjes

Van puber nummer twee kreeg ik een hele reeks appjes. Ze zou thuis komen eten. Of nee, toch niet. Of, ja, toch wel. En of er drie vriendinnen mee konden eten. Of nee, vier, of wacht, nee, twee.  Oh, het werd toch anders, ze kwam niet thuis eten. Ze wilde ook even weten wat we gingen eten. Spaghetti? Oh, dan kwam ze wel thuis eten, want dat vond ze lekker. Maar ze waren nu met z’n vieren, kon dat ook? Even later appte ze dat het zes werd en weer later dat ze met z’n drieën waren. Ze eindigde haar reeks appjes met een rij emoticons van opgestoken duimen en de hashtag #regelonthouden. Waarmee ook zij haar zakgeld veilig stelde.

Zelfde aantal, andere pubers

De avond verliep niet helemaal volgens plan. Puber één kwam toch met drie vrienden thuis, puber twee stiefelde pas lang na het eten binnen, alleen. Ik zette ze aan de keukentafel, want dit waren niet de afspraken geweest. Twee verbaasde snoetjes keken me aan. Wat was mijn probleem? Er was iemand op tijd gekomen met het afgesproken aantal gasten. Dus. Waar maakte ik me druk om? En als ik het zo graag wilde weten:  ze hadden elkaar even gepolst toen de zaken toch weer heel anders werden zodat ze mij niet wéér hoefde te appen. Want daar zou ik alleen maar gek van worden, toch?

Zakgeld gered

Dus toen puber één wist dat puber twee niet zou thuiskomen, kon hij wel thuiskomen wat hij eerst niet van plan was, maar wel goed uitkwam en puber twee zou dan weg kunnen blijven wat ze eerst niet zou doen, maar nu wel kon. En omdat het zo klopte hadden ze mij niet meer geappt, want wat maakt het nou uit wie er precies aan tafel zat, toch? Snapte ik het nog? Duidelijk toch? Ik knikte ondanks dat ik het niet helemaal snapte. Was dit nou goed gegaan of niet? Maar voordat ik daar goed over na kon denken, vroegen de pubers of ze dan nu even hun zakgeld konden krijgen.

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Als het op financiën aankomt, zijn pubers zowel grenzeloos inventief als naïef. Dus daar valt nog wel wat opvoeding tegenaan te gooien. In ons nieuwe boek leggen we uit hoe je dat kunt doen

Ook leuk:

17 dingen die we hadden willen meenemen uit de jaren 80 en 90

Jeanette heeft nog regelmatig heimwee naar de jaren toen zij een puber was. Deze dingen zou ze graag meenemen naar nu, al was het...

25 dingen die pubers zeggen waardoor jij het gevoel krijgt de puber in huis te zijn

Ken je dat? Dat je met pubers in huis opeens het gevoel hebt dat jij de puber in huis bent die wordt opgevoed? Omdat...

Speel nu onze ‘Hoera het is weekend’-bingo!

Het is zaterdag, dus jij hebt zin in het weekend. Maar je hebt natuurlijk wel te maken met die oeverloze puberdiscussies. Om het toch...

6 verschillen tussen puberjongens en pubermeisjes

We kunnen we willen dat iedereen gelijk is, maar er zijn toch zeker verschillen tussen jongens en meisjes. Helemaal als ze puber zijn. Dit zijn...

Filmpje met top vijf van dingen die wij irritant vinden aan onze pubers…

Ze geven de huisdieren geen eten, maken troep en zijn ultra-lui. Dianne confronteert haar puberzoon met zijn gedrag. En natuurlijk heeft hij daar weerwoord...

31 dingen die ik heb geleerd hebben na een week thuiswerken met mijn pubers

Hoe fijn is het dat het weekend is! Hoe is jullie deze week thuiswerken met het hele gezin bevallen? Martine zette haar bevindingen op...

Gedoe met kerst? Omgekeerde psychologie helpt!

Saskia had een bescheiden kerstprogramma samengesteld, maar alleen al bij de aankondiging ervan zetten haar pubers hun hakken in het zand. Want kerst is...

11-jarige dochters: bikini of nie?

Het Tietenlied van Kinderen voor Kinderen, wie kent het niet. Martine heeft het sinds de bobbels verschenen bij haar jongensachtige dochter, de hele tijd...

Als je puberdochter jou van een feestje ophaalt

Jan presenteerde een vertelavond in een café, zijn puberdochter had een schoolfeest om de hoek. Haar avond was eerder afgelopen en dus kwam ze...

Straattaal is gwn chill, weetje.

Martine kan zich niet meer herinneren dat haar moeder 'de ballen' zei als ze wegging. Maar zij vindt dingen tegenwoordig wel 'chill' of 'random'....

Voor Vaderdag schreef Marthijn een ontroerende brief aan de vader die hij niet heeft gekend

De vader van Marthijn stierf toen hij 1 jaar was. Hij kent zijn vader dus niet. En heeft ook geen herinneringen aan hem. Hoe...

Broer en zus zitten elkaar dwars op sociale media

De pubers van Anne vlogen elkaar in de haren. Niet omdat de een de douche te lang bezet hield, of de ander de pindakaas...

Ineens besef je: ‘Mijn kinderen hebben het eigenlijk maar makkelijk’

Dat je in ieder geval tot je zestiende naar school gaat en daar met een diploma vanaf komt, is niet in ieder milieu vanzelfsprekend....