Pubers van dertien, veertien, fietsen niet, maar bewegen zich op de fiets voort in een zwerm. Wat levensgevaarlijk is. Voor degene die het fietspad met deze zwerm moet delen, maar ook voor degenen middenin die zwerm. Bronja waarschuwde haar jongens ervoor: kom niet in zo’n zwerm terecht.
Jaren geleden waarschuwde ik mijn oudste zoon voor jongetjes van pak ‘m beet 13 of 14 jaar. Die als een kudde jonge, drieste, onervaren leeuwen op weg naar hun volwassenheid over fietspaden denderen. En hierbij helemaal uit het oog verliezen dat zij armen en benen hebben die kunnen breken én niet te vergeten dat ook achteropliggers last hebben van een zekere mate van sterfelijkheid.
Gevaar op de weg
We fietsten op dat moment toevallig achter zo’n zwerm pubers. Zelfs met mijn ogen dicht had ik nog geweten dat ik een zwerm wispelturige mennekes fietste. De geur van goedkope deo zoemde als een chemtrail achter ze aan, maar kon het puberzweet niet maskeren. Het lawaai dat van de kudde afkwam was oorverdovend. In het Engels heet een troep kraaien ‘a murder of crows’ en dat dekt wel de lading. Een luidruchtig gevaar op de weg, deze zwerm. Mijn kind knoopte in zijn oren wat ik hem vertelde: jongetjes van 13, 14 jaar kun je beter niet te dicht voor je hebben op de fiets. Een kluwen jongetjes van 13, 14 jaar is een gevaar op de weg.
Smak op het wegdek
Mijn zoon is inmiddels zelf 13 en kwam gisteren thuis met afhangende schouders en gefronste wenkbrauwen. Zijn vriendje T. had vriendje R. (die op zo’n elektrische fiets rijdt) vastgepakt voor een ritje. Want lui als pubers zijn, doen ze alles om naar niet hun calorieën te hoeven verbranden. En op zo’n moment dat die pubers gaan lopen hannesen op de fiets ontstaat zo’n zwalkende zwerm. Een kluwen fietsende puberjongens. Een gevaar op de weg.
Uit die zwerm kwam vervolgens in koor de oproep voor een kandidaat die T. weer zou vastpakken, zodat twee uit de zwerm gratis konden meeliften op de elektrische fiets. M. is de belichaming van puberale onbezonnenheid. Overal waar hij komt sneuvelt er iets of iemands arm of valt hij uit een raam. En hij is altijd in voor idioterie. Deze M. nam de honneurs waar en werd de volgende kandidaat die meeliftte door T.’s arm vast te pakken. Dat ging niet helemaal goed. T. viel en maakte een ongenadig harde smak op het wegdek.
Ambulance
Paniek. Wat nu? Iemand belde de ambulance. En T. werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht waar hij vier uur lang in stabiele positie moest liggen terwijl hij binnenste buiten werd gekeerd op zoek naar breuken en scheuren en andere ellende.
Dat was schrikken. Zoon wist niet goed wat hij ervan moest denken en zeggen. Voor hij naar boven verdween stamelde hij dat hij nu zelf 13 was en blijkbaar even was vergeten wat jongetjes van die leeftijd op het fietspad plachten te doen: opgaan in de denderende kudde. En die zijn een gevaar op de weg.
Journalist en auteur Bronja Prazdny is moeder van twee jongens van 11 en 13. Haar bio is kort en bondig: ‘Ik werd geboren. Mijn ouders reden mij rond in hun oude Saab om me in slaap te krijgen. Ik knipperde met mijn ogen en was middelbaar. True story.’ Wil je meer van en over haar lezen, kijk dan op Bronja Prazdny.
