Martine kocht voor een vakantie in Indonesië voor het hele gezin duikbrillen met snorkels. Altijd handig om die dingen mee te nemen. Maar waar zijn ze nou weer?
Waar zijn die #$% snorkels nou weer. Elke keer als wij op vakantie gaan, is het raak. De snorkels en duikbrillen, ooit aangeschaft voor een vakantie naar Indonesië, liggen niet op de voor de hand liggende plekken in huis. Niet bij de kampeerspullen, niet bij de zwemspullen en ook niet in de diverse kledingkasten. Natuurlijk niet.
Onze afgelopen verbouwing heeft de vindbaarheid van de gear er ook niet echt beter op gemaakt. Dus we vertrekken dit jaar wéér zonder snorkels en duikbrillen. Als iedere vakantie. En dat terwijl dit nou typisch iets is dat we alle vier echt leuk vinden. Sinds die vakantie in Indonesië, toen mijn dochter vijf was nog niet kon zwemmen en ik haar drijvend op haar zwemvleugeltjes meevoerde door het koraal. Het duurde wel even totdat mijn zoon het echt leuk ging vinden. Dat is nou eenmaal niet zo’n waterrat.
Hij kreeg de smaak te pakken toen we vorig jaar in Spanje ter plekke maar een stel duikmaskers kochten. Het is als je puber bent ook behoorlijk relaxed: je hoeft alleen maar boven het water te hangen. Bijkomend voordeel: geen gezeur van je ouders: je bent namelijk wel echt wat aan het ‘doen’. Het was zelfs zo leuk dat we een tripje boekten op een boot: compleet met duikpakken, vinnen en een instructeur. Toegegeven, het niet niet zo mooi als een koraalrif, maar ook in de Mediterranée is genoeg leuks te zien.
De maskers gaan dus zeker weer mee. Als ik ze kan vinden. Grrr
