Martine sprong een gat in de lucht toen ze hoorde dat de kinderafdeling van de Hema het onderscheid tussen jongens- en meisjeskleding gaat weghalen. Maar toch pleit ze ervoor toch jongens- en meisjesversies te blijven maken voor kleding. Vooral pubermeiden zouden daar heel erg mee geholpen zijn.
Dat tienjarige meisje dat de Hema had gevraagd meisjeskleding wat stoerder te maken, had mijn dochter kunnen zijn. Die loopt ook al jaren in de kleding van haar broer, omdat er op de meisjes-afdeling niks te koop is dat niet hetzij roze is, of hartjes heeft of teksten als ‘slotty vamp’, ‘sleazy bitch’ of ‘Kim Kardahian Rules’. Of dat er in meisjeslingerie nooit broekjes te koop waren waaraan geen strikjes, roze of kantjes zaten. Dat je in een pakket van drie voor tien euro altijd de blauwe exemplaren haalde en de rest maar meegaf aan het Leger des Heils omdat die -in de ogen van mijn dochter althans- echt té meisjesachtig waren.
Maar lieve Hema: ik ben wel heel benieuwd hoe jullie dat genderneutrale gaan aanpakken. Want als het inderdaad betekent dat het onderscheid tussen meisjes- en jongenskleding gaat vervallen, gaan jullie dan meisjeskleding maken in neutrale kleuren? En jongenskleren in felle kleuren, en eventueel zelfs roze? Ik hoop het zo.
Na elf jaar ervaring met een dochter die onder geen beding een jurk aantrekt, heb ik toch nog wel wat wensen. Ik zou nu bijvoorbeeld heel graag hemdjes willen kunnen kopen die zo gewoon zijn op de vrouwen-afdeling: in een neutrale kleur en van een lekker stofje. Waardoor de beginnende voorgevel iets minder prominent in zicht is. Dus geen panterprintjes met een roze biesje en een strikje tussen de tieten. Gewoon, zo’n seksloos vrouwenhemd waar jullie in vrouwenmaten wel in grossieren, maar dat niet bestaat in de tussen-servet-en-tafellakenmaat die mijn dochter nu heeft.
En ik zou een moord doen voor een wat diversere benadering van sportkleding. Want weet je waarom mijn dochter van turnen af ging? Niet omdat ze het niet leuk vond. Maar omdat ze, als ze mee wilde doen aan wedstrijden, een turnpakje aan moest. In turnkleding voor jongens (broekje en shirt) mocht ze niet deelnemen. Hockey: hetzelfde verhaal. Op hockey moet je als meisje in een rokje. Ik snap dat dat in de jaren vijftig best een goed idee leek, maar waarom nu nog? Ik bedoel: hockey speel je per definitie in mannen- en vrouwenteams. Waarom moet Dames 3 een rok aan om dat te benadrukken?
Gelukkig hebben we tegenwoordig vrouwenvoetbal. Daaraan kunnen meiden als mijn dochter meedoen met jongenskleren aan. Maar ik als ik ernaar kijk, krijg ik het er altijd stikbenauwd van. Zo’n voetbalpakje zit voor geen meter, zeker niet bij pubermeiden. Dat zie ik zeker aan al die dertienjarige meiden in het team. De hals zit te hoog en de shirts zitten strak op plekken waar het niet hoort (bij de borsten) en te wijd bij de taille.
Er zijn wel vrouwen-voetbalshirts, kijk maar naar ons nationale voetbalteam. Die shirts zijn strak waar ze strak in horen te zijn en wijd waar ze wijd horen te zijn. En de broekjes lijken niet op een surfshort, maar gewoon, op een voetbalbroek voor vrouwen. Waarom koop ik dit in mini-uitvoering nog niet bij de Hema, bij Perry of het Sportpaleis? Want serieus: jongenssportkleding zit ook bij een meisje van elf al gek op plekken waar het niet hoort. Die revolutie is allang geweest in hardloopkleding voor vrouwen. Wedstrijdshirts in vrouwenmodel (taille, iets wijdere hals) waren tien jaar geleden een unicum, tegenwoordig zijn die standaard. En de kleurstelling is steeds vaker niet per se roze. Dat dus, maar dan in alle sportkleding en ook dus die voor jonge meiden.
Dus lieve Hema, H & M en sportpaleizen: maak niet per se jongensspullen die meisjes ook aan kunnen. Maar maak kleding in neutrale kleuren die ze ook echt passen. Daarmee doe je mijn dochter (en mij ook) een grote lol.
