Pubers in huis is helemaal niet zo erg als sommige mensen denken. Sterker nog met, en om, je pubers kun je tenminste lachen. Bovendien brengt het een boel gezelligheid in huis.
Wordt het een tranendal als je kinderen raar gaan doen als gevolg van op hol geslagen hormonen? Je zou het bijna gaan denken als je al die artikelen leest over smartphoneverslaving, bingedrinken, pillen, blowen, prestatiedruk en wat er zoal niet meer mis kan gaan met pubers. Maar ik vind de puberteit van mijn kinderen heerlijk. Echt.
Oké, ik word niet meer op handen gedragen en ik ben niet meer de favoriete persoon van mijn zoon of dochter. En ze kruipen ook niet meer zo maar bij mij op schoot met hun duim in hun mond om vervolgens tegen me aan in slaap te vallen. Ze komen niet meer op me afgerend als ze me tien minuten niet hebben gezien, worden ook niet heel blij van een koekje, en springen geen gat in de lucht als ze een ijsje krijgen. Maar je krijgt er wel veel andere dingen voor terug.
Geen gehannes in het zwembad
Denk eens terug aan de momenten dat je in de supermarkt stond en je kleuter gefixeerd was op de Sesamstraat-koekjes en vervolgens op de grond ging liggen krijsen. Of de uren die je doorbracht aan de rand van de zandbak en honderd keer moest roepen dat je kind echt fántastisch op zijn kop kan hangen op het klimrek. Of de hel van met het zweet op je rug langs de kant van het zwembad zitten tijdens de zwemles. En dan zo’n half nat kind weet in kleren zien te wurmen. Dat gebeurt allemaal niet meer als je kind een puber is.
Je hebt vast ook geen fijne herinneringen aan het om drie uur in de nacht wakker worden geschreeuwd door je kind omdat een sok kwijt is. Of dat om halfzes je dag al begint omdat je kind gewoon al ‘aan’ staat. En als je al een zucht van verlichting sloeg op het moment dat ze eindelijk in de kleuterklas zaten, moest je dealen met naschoolse opvang, boterhambakjes, schoolpleingedoe, woensdagmiddagen en kinderfeestjes waaraan geen einde leek te komen. Ook dat is verleden tijd als je kind een puber is.
Pubers zijn leuk
Sinds mijn kinderen pubers zijn, is mijn leven veel leuker. Bijvoorbeeld omdat ik nu twee extra mensen in huis heb die de flessen en het oud papier wegbrengen. Of die ervoor zorgen dat ik ongestoord kan slapen, als ik zou willen de hele ochtend, zelfs tot ver in de middag. Wat ik ook heel leuk van pubers vind, is dat je heel leuke gesprekken kunt hebben met ze. Over het nieuws bijvoorbeeld, en over films. Of over mode en voetbal. Sterker, ze hebben daar zelfs meer verstand van dan jij.
Maar de allergrootste winst vind ik die zee aan tijd en vrijheid die je krijgt. Dat je gewoon uit eten kunt gaan en geen oppas hoeft te regelen en vervolgens niet op de klok hoeft te kijken om op tijd thuis te zijn. En op een borrel voor je werk gewoon kun je gewoon blijven plakken, want je hoeft niet een kind ergens op te halen. En je kunt gewoon een nachtje met je partner naar een hotel gaan zonder daarvoor heel veel te moeten organiseren. Die pubers zijn al lang blij dat ze het huis voor zichzelf hebben.
Als je kind een puber is krijg je er dus veel voor terug. Natuurlijk mis ik soms zo’n kleintje dat op mijn schoot kruipt en met me knuffelt. Dat wil ik ook nog met mijn twee meter grote zoon, maar die wil dat niet. Of nee, niet altijd. Want af en toe komt hij tegen me aan zitten om vervolgens te brommen: ‘gezellig hè mam?’. Dat vind ik ook. En ik geniet van dat moment. Totdat hij zijn schoenen uittrekt.
