Ook de pubers van Martine vinden Queen nu ineens heel tof. Hun vader staat er handenwringend bij te kijken, want hoe fijn is het dat die jaren van indoctrinatie eens worden beloond. Martine vermoedt echter dat de fascinatie voor Queen niet wordt ingegeven door liefde voor muziek
Vanaf dat ze baby zijn, poogt mijn echtgenoot het kroost te indoctrineren met zijn muzieksmaak, die het beste is samen te vatten in drie namen: Bach, Beatles en Queen. Bij de oudste heeft dat zijn vruchten afgeworpen. Die wilde best mee naar Bohemian Rhapsody van Queen, waar we natuurlijk heen moesten du moment dat die in de bioscoop kwam.
Persoonlijk vind ik van Queen houden een teken van muzikale oubolligheid.
Ooit kreeg ik een LP van de band voor mijn verjaardag en die heb ik ongedraaid aan mijn vader gegeven. Die het ‘mooie moderne muziek’ vond. Ik vind Queen alleen maar te harden met het grappige clipje bij I Want to Break free. Maar dat nummer mist -volgens de kenner hier in huis- toch echt de brille van -zeg- een Bohemian Rhapsody. Maar dat hoor ik dan weer niet.
Bij muzieksmaak van mijn twaalfjarige heb ik toch ook niet echt heel veel diepere lagen ontdekt.
Ze vindt Merol leuk (vind ik ook) en Lil’ Kleine. En dat nummer Feels dat van de zomer heel vaak op de radio was, vindt ze ook geweldig. Ik ook, maar dat heb ik maar wijselijk voor me gehouden, want niks zo erg als ouders die iets tof vinden wat jij tof vindt. Dus toen we met onze zoon naar Bohemian Rhapsody gingen, wilde ze niet mee. Want ‘saai’, een ‘stomme muziek’. Liever bleef ze op de bank thuis Friends kijken.
Ik viel dus een soort van van mijn stoel toen ze dus gisteren vroeg of ze naar ‘Bohemian Rhapsody’ mocht.
Mijn man liep al bijna polonaise door de kamer van vreugde. Want dan was er nóg een afstammeling van hem die Queen leuk vond. Maar Queens is hip onder de pubers, zo constateerde muziekdocent en schrijver Gerwin van der Werf onlangs in Trouw. In de tweede klas smeken leerlingen hem zowat om iets te doen met Bohemian Rhapsody. De oorzaak? Van der Werf vermoedt dat het de film is. Waar hij in zijn verhaal met een hele klas jongens naartoe gaat, de de film ‘echt wel heel chill’ blijken te vinden.
Hij heeft ontdekt dat kinderen niks liever willen dan nummers van Queen naspelen.
Bohemian Rhapsody zelf is heel moeilijk, maar We Will Rock You en Another One Bites the Dust blijken prima te kunnen in de muziekles. Muziekleraren en muzieknerds als mijn echtgenoot knijpen hun handjes dichtbij zoveel muzikaal enthousiasme voor Queen.
Maar ik denk dat het iets anders is.
Ik vond Bohemian Rhapsody namelijk ook een fijne film. Niet vanwege de muziek. Dat mag duidelijk zijn. Maar ik haal ben een sucker voor biopics die lopen volgens het vaste patroon: ster wordt tegen wil en dank ster, populariteit stijgt naar zijn hoofd, hij ontdekt drugs, hij ontdekt seks, hij is eenzaam, piekt nog een keer en gaat dan dood. Zo ook Freddy.
Voor zoveel drama gaan meisjes van twaalf graag naar de bioscoop.
