Mijn zoon heeft maat 48. Inderdaad, schoenmaat 48!

Mijn zoon heeft maat 48. Inderdaad, schoenmaat 48!

Dianne weet heus wel dat haar puberzoon van zestien grote voeten heeft, maar toen ze zijn nieuwe schoenen in haar handen had, schrok ze toch wel even. Maat 48. 48! 

Ik heb voor mijn zoon nieuwe sneakers besteld. Vandaag zijn ze aangekomen. Het pakketje dat door de postbode naar mijn voordeur werd getild, leek wel een verhuisdoos. Toen ik ze uitpakte, schrok ik. Schoenmaat 48, dat is best groot. Sterker nog, het is net zo groot als dat hijzelf was bij zijn geboorte.

Geen ventje meer

Nu leef ik er al een tijdje mee – met die voeten – dus helemaal in shock was ik niet. Maar maat 48, het is wel een dingetje. Het is raar, maar 48 is qua gevoelsgrootte ten opzichte van 47 echt anders. Geloof me, als je toevallig in een schoenenwinkel bent pak eens maat 47 en dan 48. Het voelt echt anders. Alsof ineens het kwartje valt: hij is geen kind meer. Het is echt voorbij. Al is over het algemeen genomen iemand met maat 47 geen basisschool leerling meer, maar toch.  Ik zag hem altijd als mijn kleine ventje. Maar met maat 48 ben je dus geen ventje meer.

Je moet trouwens wel geluk hebben dat die maat er is. Meestal vangen we bot. Ik snap het ook wel. Een voorraadje maat 48 beslaat al snel het volledige magazijn, om nog maar te zwijgen van de hernia’s die tengere schoenverkoopstertjes oplopen bij het sjouwen van deze units van achteren naar de winkelvloer. Als het al lukt om mijn zoon mee te krijgen op schoenkoopjacht, zoek ik in de winkel meestal de meest potige verkoper (m/v) uit om te vragen of  ‘Ze deze misschien ook nog in maatje onderzeeër hebben’.

Grote schoenen, groter huis

Gelukkig is mijn zoon een echte man op schoenengebied. Hij wil maar één paar en pas als dat paar is versleten wil hij de volgende. Ik zou me geen raad weten als dat anders was. We wonen niet bepaald klein, maar als hij – godbetert – ooit in de gaten krijgt dat het ook mogelijk is om meer dan 1 paar patta’s in je bezit te hebben is ons huis, letterlijk, te klein. We zullen moeten verhuizen, of een schuurtje bijbouwen, of allebei. Hoewel natuurlijk ook altijd nog de mogelijkheid bestaat om in zijn lege schoenendozen te gaan wonen.

***

De laatste loodjes voor de zomervakantie…

Tags from the story
, , , ,
Geschreven door
More from Dianne Liesker

Dianne en een van haar zoons in gesprek: de top 5 irritantste dingen die puberzonen doen

Dianne is moeder van een pubertweeling van veertien. Leuke jongens, maar die...
Lees verder