Martine’s pubers sporten allebei al vanaf dat ze zes zijn onder de bezielende leiding van de supervrijwilligers van de sportclubs waar zij lid van zijn. Ze ziet het zichzelf namelijk niet doen: de kou en regen trotseren om 13 weerbarstige pubers te laten sporten. Ze vindt dat deze mensen op de Nederlandse sportvelden en sporthallen meer waardering verdienen dan ze vaak krijgen.
Wij klagen regelmatig dat voor dag en dauw langs de lijn moeten staan en onze pubers dat ze door de regen en de kou moeten om te sporten. Maar ze gaan toch, omdat er een trainer is die op ze wacht. Want die trainers, vrijwilligers en scheidsrechters, die doen dat toch ook allemaal maar. Zonder te klagen, zonder dat ze er geld voor krijgen. Daarom houden we ook zo veel van ze en mogen ze best wel wat meer waardering krijgen.
Dit zijn de redenen waarom de trainers van onze pubers GOUD zijn
#1 Zij doorzien feilloos de smoesjes die onze kinderen hebben voor te laat op de training verschijnen, of op het laatste moment afhaken wegens ‘huiswerk’.
#2 En dan nog kunnen ze ondanks alle afzeggingen ook met vijf kinderen een leuke training in elkaar weten te draaien.
#3 En al eindigt het team als middenmoter, dan wordt dat gevierd als waren ze kampioenen.
#4 Mooi ook dat ze onze kinderen meegeven dat verliezen soms moeilijk is, maar dat je er ook door groeit. Daar kunnen we als ouders ook wel wat van leren.
#5 Velen van hen hebben een drukke baan, toch slagen ze erin om twee keer per week (of vaker) op het veld te staan, ook als het giet van de regen.
#6 Te weinig spelers? De wedstrijd gaat gewoon door! Ze fiksen gewoon wat spelers uit een ander team.
#7 Wij krijgen onze pubers nauwelijks van de bank af, zij weten ze te motiveren om ze zes rondjes langs het veld te laten lopen.
#8 Ondanks dat wij erg mondige kinderen afleveren die thuis nooit iets willen doen, lukt het de trainer altijd om ze te laten doen wat ze moeten doen.
#9 En ze weten ook precies het juiste te zeggen om onze kinderen te laten doorgaan als ze eigenlijk willen stoppen.
#10 Tof ook dat ze vaak ook een rolmodel zijn voor onze kinderen en laten zien dat het leven uit meer bestaat dan school, bankhangen en mobielkoekeloeren.
#11 Bewonderenswaardig is het ook hoe zij de verontwaardiging van bepaalde ouders weten te pareren als hun kind niet in de selectie zit.
#12 Ook heel goed: hoe ze een ruzie op het veld in de kiem weten te smoren. Het is niet makkelijk om een wedstrijd tussen opgewonden pubers te moeten fluiten of vlaggen.
#13 Natuurlijk hebben wij geen zin om achter de bar te staan, te rijden naar uitwedstrijden en hand en spandiensten te verrichten op de club, maar zij weten ons wel altijd zo gek te krijgen dat we het wel doen.
#14 Kortom, ook al spelen onze kinderen 4e klasse district en staan we laatste; voor ons zijn trainers en coaches GOUD!
