Martine deed eindexamen in 1987 en had de beste zomer ooit. Generaties pubers genieten van die ultralange zomervakantie na het examen. Alleen dit jaar niet en het is ze juist zo gegund.
Van sommige momenten weet je dat je ze nooit gaat vergeten, op het moment dat je ze meemaakt. Ik stond in de trein van Souillac sur Dordogne naar Arnhem voor het open raam. Ik had een topvakantie gehad met mijn middelbare schoolvriendinnen. Dit was ongeveer vakantie nummer drie die we hadden gehad. Deze laatste hadden we zorgvuldig gepland rondom de vakanties van onze ouders, zodat we niet gehinderd door jongere broertjes en zusjes lang konden uitgaan/vrienden konden uitnodigen en thuis konden drinken en roken en al dat andere doen dat God had verboden. Daarvoor en daarna gingen we kamperen, zoals je dat doet als puber. Met zooi rond de tent, kampvuren, in de auto stappen bij vage jongens, over het hek klimmen bij het lokale zwembad na sluitingstijd, ziek worden van Ricard en meer domme dingen die je doet als je 18 bent.
En op dat moment voor het open raam, wist ik dat het de laatste, intensieve tijd was die we samen hadden meegemaakt. Het was voorbij. We gingen allemaal aan de andere kant van het land studeren. A. in Amsterdam, N. in Enschede en ik in Tilburg. En hoewel we natuurlijk hadden gezworen elkaar nooit uit het oog te verliezen, ging het toch zoals het meestal gaat. Je gaat zo op in je nieuwe leven, dat er voor de oude mensen uit je leven veel minder tijd is. Ik weet nog dat ik voelde toen al heimwee had naar de tijd die nog maar net was geweest en tegelijkertijd heel graag wilde beginnen aan de toekomst.
Ik denk nog vaak met weemoed terug aan deze tijd waarin je nog tot niks verplicht bent en je alleen nog maar hooggespannen verwachtingen hebt van je toekomst en van wat je ook gaat doen. Waarin je -even bevrijd van huiswerk en tentamens- gewoon een suf baantje kunt nemen en de rest van de tijd kunt feesten. Waarin je nog net thuis woont en je ouders ook niet te moeilijk doen. Want je hebt je diploma, dus je bent een zorg minder.
Het is het gat in de tijd tussen je verplichtingen op de middelbare school en je studie. Waarin je lekker kunt leunen op je oude vertrouwde omgeving, alvorens er weer heel spannende tijden gaat aanbreken, met nieuwe mensen, wellicht een nieuwe plek om te wonen en in ieder geval een heel nieuw ritme.
Maar hoe anders is het nu?De vlag ging weliswaar uit en je dronk een borrel met je ouders. Misschien had je een klein feestje met je vrienden. Maar het examengala, de feesten en de uitreiking in de aula waarop je moeder dan nog en traantje wegpinkt, zijn er gewoon niet. Die vakantie is weliswaar eindeloos, maar er zijn geen spannende reisplannen te maken omdat je als jong mens geen kant op kunt. Bovendien: een baantje zoeken om daar je tijd maar mee door te komen, is ook niet echt makkelijk.
En dan dat nieuwe leven van straks? Een tussenjaar nemen en werken in een economie die op z’n gat ligt, is ook niet echt een optie. Daarbij: een paar maanden reizen en feesten is er door corona ook niet echt bij. Dan maar studeren? Dat leuke nieuwe leven in het eerste studiejaar, wordt je ook nog eens door de neus geboord omdat mbo, hbo en universiteit de poorten maar gedeeltelijk mogen openen. En de introductie waar je die nieuwe vrienden gaat maken voor het leven? Vergeet het maar, net als op kamers gaan.
Lieve examenkandidaten, natuurlijk gaan jullie het beste maken van deze zomer. Maar deze had de zomer van je leven moeten worden. De zomer waarin je volwassen ging worden en de wereld ging veroveren. Maar het wordt de zomer waarin j in plaats van met volle teugen van het leven te genieten, je stikt vanachter een mondkapje.
Ik gun allemaal jullie zo’n zomer zoals ik heb gehad. Zullen we dan afspreken dat we het feest gewoon volgend jaar doen, ok?
***
Nu je hier toch bent, zouden we je iets willen vragen…
We maken iedere dag Tis Hier Geen Hotel met heel veel plezier. Want we zien het als onze missie om jullie zonder al teveel kleerscheuren, en een beetje humor, door de puberteit van je kinderen heen te slepen. En dat willen we blijven doen. Maar sinds de Corona-crisis is dat er niet makkelijker op geworden. Zou je ons daarom willen helpen dit Hotel open te houden? Hoe? Kijk hier!
