In groep 7 al stress voor het schooladvies

Allebei haar kinderen zijn hartstikke slim, maar Martine twijfelt of haar dochter nou ook zo nodig naar het vwo moet.

In groep 7 al zitten ouders bij hun juf of meester voor het eerste adviesgesprek. Zo ook wij. Onze dochter heeft er hooggespannen verwachtingen van. Ze rekent er min of meer op dat ze een vwo-advies krijgt.

Ok, ze had een prachtig mooi rapport, maar de voortgangsgrafiek van de hele schoolcarrière heeft wat meer weg van een zaagtand dan van een stijgende lijn. Ik ben de verwachtingen -ook die van mezelf- daarom enigszins aan het bijstellen.

Dat mijn dochter zo ontzettend graag naar het vwo wil, is ingegeven door twee dingen. Haar broer zit op het vwo en heel veel kinderen in de klas zeggen dat ze naar het vwo gaan. Waar die kinderen en hun ouders dat vandaan hebben weet ik niet, maar het houdt de gemoederen behoorlijk bezig. De lycea en gymnasia zijn al bezocht en worden bijna dagelijks uit en te na besproken. Toegegeven, wij zijn naar de open dag geweest van de school van haar broer, maar het enige dat ze echt interessant vond was de gymzaal.

Van wat ze van dat vwo moet verwachten, daarvan heeft ze totaal geen idee. Want toen ik haar vertelde dat er in de stad een heel leuke vmbo-school is waar je kunt leren koken en bakken, wilde ze daar eigenlijk ook heel graag heen. Om vervolgens te vragen ‘Ben ik eigenlijk hoogbegaafd?’

Mijn dochter is wel heel slim, maar ze houdt niet zo heel erg van leren. In ieder geval niet van leren op de manier zoals ze die aanbieden op onze rechtoe-rechtaan katholieke basisschool. Een topotoets overhoren ontaardt meestal in ruzie. ‘Hoezo moet ik weten waar Barcelona ligt, dat kun je toch gewoon opzoeken op Google Maps?’. Geschiedenis en Aardrijkskunde vindt ze ‘heel saai’. Rekenen en wiskunde ‘heel stom’. En ze heeft de concentratiespanne van een eendagsvlieg.

Elke discussie over schoolwerk verloopt dan ook volgens een vast stramien. Zij: ‘Ik heb geen zin in rekenen/taal/wereldoriëntatie’. Waarom moet je dat allemaal weten?’ Ik: ‘Als je naar het vwo wilt…’ Zij: ‘Maar ik heb dat toch helemaal niet nodig?’ Ik: ‘Als je naar het vwo wilt, heb je nog zes jaar wiskunde en aardrijkskunde. Dus doe het maar gewoon.’

Als het zo doorgaat, voorzie ik op het vwo een lange lijdensweg en heel veel van dit soort vermoeiende discussies. Met huiswerkbegeleiding op de koop toe. Kortom, als ons gesprek op school niet ontaardt in een vwo-advies dan ga ik daar niet wakker van liggen.

Dat deed ik wel bij mijn zoon. Dat is een typische vwo’er, met nerdachtige trekjes; alhoewel wat aan de luie kant. Kende toen hij zeven was al alle landen van de wereldkaart en las de encyclopedie. Dus in groep 7 hoorden dat het havo-vwo werd, was ik oprecht teleurgesteld. Zo zichtbaar teleurgesteld dat de directeur vroeg: “Moet-ie van jullie per se naar het gymnasium?”

Eerlijk is eerlijk. We hebben er wat Citotraining tegenaan gegooid en het vooruitzicht van een nieuwe telefoon. En na een goed gesprek met de juf, ging die luiwammes van ons in plaats van een boek lezen in de klas ineens wel aan de slag met zijn extra rekenwerk. Gymnasium it is.

Maar bij zijn zusje? Ik heb werkelijk geen idee. Wat ik wel zeker weet, is dat ik geen zin heb in dagelijkse ruzies over huiswerk maken en discussies over wat wel en niet nodig is voor ‘later’. Want hoe peuter je een kind aan het verstand dat je worteltrekken ook nodig hebt als je later muzikant wilt worden, schrijver of regisseur. Dat wil ze namelijk worden. Of misschien toch wel kok.

Na de topgrafie-overhoring gisteren liet ze vallen dat ze later wel wil doen wat haar tante doet. Haar tante is gepromoveerd. Ik heb uitgelegd dat je daarvoor wel echt het langst naar school moet van iedereen. Inclusief dus nog heel veel jaar rekenen.

close

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.


Heb je ons huiswerkhandboek al besteld?

Ook leuk:

Deze taferelen herkent iedereen die een puberdochter in huis heeft

Puberdochters zijn supergezellig, maar hebben ook zo hun eigenaardigheden. Kijk maar naar deze heel herkenbare foto's. Als ze teveel haast hebben om jouw overheerlijke tosti...

8 ultieme manieren om die lieve puberslaapkoppen wakker te maken

Het is een lastige klus om te klaren: je puber wakker maken. De gordijnen opengooien, het licht aan doen en de dekens wegtrekken, zijn...

Puberdochters en wenkbrauwen, deze vader denkt er het zijne van

Deze vader is er klaar mee. Niet met het telefoongedrag, niet met de kleedstijl, maar met de wenkbrauwen van zijn dochter. 'Sinds wanneer zijn...

‘Mijn zoon spijbelt, liegt en blowt’

Niks erger voor een moeder dan een kind met wie het niet goed gaat. Je geeft jezelf de schuld en ergert je tegelijkertijd dood...

50 dingen die pubers zeggen als ze nog niet aan Valentijnsdag toe zijn

Wij kunnen het wel leuk vinden, zo'n dag die in het teken staat van de liefde, maar onze pubers denken daar toch echt anders...

Vijf dingen die je tegen je puber moet zeggen als hij/zij geslaagd is

Jarenlang waren ze opgesloten in die middelbare school, maar met hun diploma op zak ze dan eindelijk vrij. Voordat je allerlei superlatieven over je...

Best ingewikkeld: 23 keer verliefd zijn in het analoge tijdperk

Verliefd zijn in de jaren tachtig was nog best ingewikkeld. Want hoe zocht je informatie op over tongzoenen, soa's of waar je gratis condooms...

Kom. Niet. Aan. Mijn. Wifi.

Nou zijn we zelf ook niet vies van een potje internetten, online spelletjes spelen en de wifi opzuigen, maar er zijn natuurlijk grenzen. Soms...

‘Doe die scholen open, en vlug een beetje’

Niet alleen om de leerachterstanden in te lopen, maar ook voor de mentale gezondheid van onze pubers zouden de scholen weer heel snel open...